Marka Sizsiniz

Taşındık, artık yeni mekanımıza bekleriz efendim

2008-11-13T13:06:00.002+02:00

Her şey bir rüya ile başladı. Yazma ile ilgili bir rüya. Bana ilham veren, yol gösteren bir rüya oldu. Ama "nasıl, ne hakkında", derken 2002 yılından bu yana merak ettiğim, hobi şeklinde takip ettiğim konu geldi aklıma. "Kişisel Markalaşma". Dikkat lütfen, kişisel gelişim değil. Ve tabi 2002 yılında Turkcell intranetinde "Marka Sizsiniz, Reklamınızı Yapın" başlığı ile yazdığım amatör yazı geldi aklıma.

Bu bloğu açtım. Önce bu kültürü içime sindirmeye çalıştım, okudum, araştırdım ve hala da devam ediyorum. Hedefler koydum ama hırsımın pençesinden kurtularak. Aslında iflah olmaz bir girişimciyim ama bu defa daha farklı bir planım var. Öncelikle hem kendime hem sizlere faydalı olmaya çalışmak. Bu faydanın yüzdesi ileride projenin sonucunu belirleyecek.

Uzatmadan, artık yazılarımı bu sevgili bloğuma değil http://www.markasizsiniz.com web sayfama ekleyeceğim. Orada daha fazla ve farklı içerikler bulacaksınız. Yaşamınızdaki marka insanları da anlatabileceksiniz. İleride, kişisel markalaşmanız için size yardımcı aplikasyonlar bile düşünüyorum. Tabi ki gerekli talebi görürsem. Yoksa kendime saklayacağım :)

Buradaki içeriğin aynısı web sayfamızda da olacak. Aynı blog sadeliğinde ve kullanımı kolay.

Beni şaşırtan bir ilgi oldu. Herkese teşekkürlerimi sunuyorum.

Artık http://www.markasizsiniz.com'a bekleriz efendim.

Saygılarımla.

Algılarımız, sınırlarımızdır.

2008-11-12T11:51:00.004+02:00

Zaman ve mekan algımızın bir ölçüsü var. Bu ölçü her birimizde farklıdır. Düşünme, karar verme, uygulama aşamalarında dahi belli kalıplar kullanırız. Çocukluğumuzdan bu yana bir şeyler bize sayılı boyutlarla anlatılır, öğretilir. Bunların hepsi sınırlarımızdır. Bu sınırları aşabilmek, doğuştan üstün özelliklere sahip ya da kendini fazlasıyla geliştirmiş kişilere nasip olur.

Belli kabiliyetlerimiz var ama biz daha fazla başarı istiyorsak yanılırız. Önemli olan bu kabiliyetleri doğru iş alanlarında kullanmak ve sürekli geliştirmeye çalışmaktır. Şans, kısmet deriz ya, kadere inansak da inanmasak da şunu biliriz ki, doğru “yer, zaman ve kişi” üçgeni birleştiğinde bu kısmetler bizi bulur. Çok az örneği vardır ki, tembel, iki kelimeyi bir araya getiremeyen, düşünmekten aciz insanlara fırsat kapıları açılsın. Eğer bir şekilde o fırsat kapısı denk geliyor ve kişi o kapıdan girerek verimli bir şekilde değerlendiriyorsa işte bu gerçekten şanstır. Ya da “yürü ya kulum” denmiştir yaygın bir tabir ile.

Gelin yaşamımızdaki bazı kategorileri nasıl algıladığımızı ele alalım. Örneğin şunları düşünüyor muyuz?

- Kendi dilimiz yerine hava atmak için yabancı kelimlere kullanıyorsak gelecek nesilleri nasıl bir tehlike bekler?

- Tarih bilincini sadece bir ders, bir sınav aracı gibi düşünürsek ve en azından belli noktalarını öğrenerek, ders alarak çocuklarımıza doğru şekilde anlatmazsak ne olur.

- Internet, sosyal medya, “reputation” v.s. diyerek aslında kendimizi oyalayarak hedef algımızı bilmeden sulandırıyorsak ne olur?

- Zamanı, mekanı, yaşamdaki tüm olayları ve araçlarını nasıl algılıyoruz? Tüm bunları lehimize mi aleyhimize mi kullanıyoruz?

- Kalbimizin de, nasıl beyin gibi düşündüğünü hiç araştırdık mı?

- Tecrübelerimizi neden unuttuğumuzu ve aynı hatalara nasıl düştüğümüzün nedenlerini daha derinlerde aradık mı?

- Biz ve öteki algısının toplumları hangi facialara sürüklediğini kavrayabildik mi?

- Yönetmek ile hakim olmak arasındaki farkı anlayarak, iş ve özel yaşamımızda uygulayabiliyor muyuz?

- Günlük yaşamda renk, ses, koku, resim v.s. gibi duyularımıza hitap eden her şeyin algımıza, düşünce sistematiğimize hangi perdeleri çekmiş olabileceğini biliyor muyuz?

- Çocukluğumuzda nasıl bir eğitim aldık ve şu andaki problemlerimizi hangi yöntemlerle çözüyoruz? Yoksa yaşamı günü birlik mi zannetttik, tedbirler almadık mı hala?

- Düşüncelerimizin bize nasıl şekil verdiğini, ısrarla yaptığımız her hareketin bizde nasıl karakter refleksine dönüşeceğini fark ettik mi?

Son olarak annemizin rahminde yaşamımız başladığı andan itibaren algıladığımız her şeyin bizi aslında sınırladığı, etrafımıza duvarlar ördüğü, gerçeği gizlediğini anladık mı? Hadi anladık diyelim bu duvarları yıkabilimek, aşabilmek için kaçımız yaşamımızda radikal değişikliklere gittik?

Yoksa siz de benim gibi emeklilik, ya da hep sonraya ertelenen çözümlerin hayalleriyle mi yaşıyosunuz !

Hayat, hayatın içinde o da bir evren gibi uçsuz bucaksız olan “insan” da gizli.

Saygılarımla.

Kişisel Markalaşma Sunumu

2008-11-11T12:28:00.004+02:00

Merhaba, her ne kadar yeni dönem trend sunumlar gibi olmasa da, "kişisel markalaşma" konusunda size fikir verecek sunum şu linkte bulunmakta.

Yorumlarınızı beklerim.

Yatalım ameliyat masasına !

2008-11-10T12:44:00.004+02:00

Bu blogu ziyaret edenler bana kızıyorlar mı bilmem. Ama genelde kötü şeylere vurgu yaparak iyiliği, güzelliği ön plan çıkarmak gibi yazı kurgularım var. Belki de algıyı bozmaya çalışıyorum. Ne kadar başarılı oluyorum bilmem. Bugünlerde yine bir yazı yazayım diye niyetleniyorum ama ülkemiz insanına bakarak çok kötümser fikirlere kapıldığım için bırakıyorum. Neyse, sonunda böyle bir giriş yaparak yazmaya karar verdim.

Hemen konuya gireyim. Ya sevgili arkadaşlarım, saygıdeğer büyüklerim; klişe bir söz vardır ya “biz ne zaman adam oluruz” diye. Gerçekten merak ediyorum, ne zaman?

- Yaşam, insanlık, akıl, kalp, algı, düşünce, bilinç v.s. kavramlarını araştırmadan boş boş konuşmalar.

- Yönetici diye zorbalıkla, kibirle çalışanına karşı hakimiyet kuranlar.

- Tarihten nefret derecesinde uzak olup da geleceğe şekil vermek isteyenler.

- Geçmişin ve geleceğin, evrenin özü olan insanda çekirdek gibi saklı olduğunu anlamayanlar.

- İşini iyi yapmayarak, gelecek nesillerin ekonomilerine balta vuranlar.

- Standart, plan, uygulama, vizyon gibi kavramları es geçerek sadece cebini düşünenler. Ve bu tipleri mecburen besleyen bizler.

- Çocuklarımızın anne karnından başlayarak neler neler öğrendiğini ve sonra bunları nasıl tek tek uyguladığını fark edemeyen ve davranışlarına çeki düzen vermeyen anne babalar.

- Lafla peynir gemisi yürütmeye çalışanlar. Sonuç başarısız olunca da bahane stüne bahane sunanlar.

- Ne Avrupa, ne Amerika, ne Avusturalya v.s. kültürlerden kopya bile çekemeyenler.

- Kendi insanını, medeniyetini, kültürünü hor görerek farklı kalıplara yerleşmeye çalışanlar.

- İnternet, mobil sektörlerde dünya fırsatlarını gözlemleyen, projeler üretenlere kayıtsız kalan, bir de arkasından ileri geri konuşanlar.

Ve son olarak, bu gibi yazıları, ticari düzenbazlık gibi algılanan “kişisel gelişim” kategorisine alarak ağzına geleni söylenler.

Kuzum Allah aşkına neyimiz var bizim. Hangi genimizde saklı bu tembellik, kör cehalet, saygısızlık, sevgisizlik. Yatalım ameliyat masasına her birimiz ne olur. Aldıralım cerrahlara bu kötü genleri, ilgili ne organik yanımız varsa hepsini.

Cerrahlar kim olacak peki !

Neden ben ?

2008-11-06T11:32:00.004+02:00

Wimbledon’ın ilk zenci şampiyonu efsanevi tenisçi Arthur Ashe, kan naklinden kaptığı AIDS virüsü nedeniyle ölüm döşeğindeydi. Hayranlarından birisi sordu: “Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?” Arthur Ashe cevap verdi: “Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar, 5 milyonu tenis oynamayı öğrenir, 500 bini profesyonel tenişçi olur, 50 bini yarşmalara girer, 5 bini büyük turnuvalara erişir, 50’si Wimbledon’a kadar gelir, 4’ü yarı finale, 2’si finale kadar kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı’ya “neden ben?” diye hiç sormadım. Şimdi sancı çekerken Tanrı’ya nasıl “neden ben” diye sorabilirim. Mutluluk insanı tatlı yapar, başarı ışıltılı. Zorluklar ise güçlü… Hüzün insanı insan yapar, yenilgi mütevazi… Tanrı’ya asla “Neden ben?” diye sormayın. Ne olacaksa, olur…

Başarılı olan insanların bir çoğunun, kazanılan başarıdan sonra içine düştüğü kötü bir yanılgı vardır… “Hayatın, elde edilen başarıdan dolayı insana borçlu kalması” durumu. Bu nedenle bir çok başarılı olmuş insan, geçmişe takılıp kalır ve bir ilerleme gösteremez. Bir aşama öteye atamaz kendisini.

Bunu ben de yaşıyorum bazen. Oldukça parlak ancak “geçmişte kalmış” bir geçmişim var diye, ulaşabileceğim bir sürü yeni başarıdan kendimi mahrum ettiğimi düşünüyorum.

Ve daha sonra, mahrum olduğum her başarının ardından soruyorum; “Neden olmadı? Neden ben? Başkası bunu yaptıysa ben neden başaramadım? Nedir benimle alıp veremediğin?” Oysa tıpkı yukarıdaki öyküde Arthur Ashe’nin dediği gibi, başardığım zaman dönüp, “Neden Ben?” diye sormamıştım hiç bir zaman. Çünkü istemiş, onun için çalışmış, daime iyi niyetimi korumuş ve başarıya ulaşmıştım.

Aynı tenis dünyasında olduğu gibi, içinde bulunduğumuz her sektör için binlerce hatta bazen milyonlarca kişi, bir şeyler yapabilmek adına çalışmaya başlar. Yol ilerledikçe, bazen kişilerin hedeflerine, bazen kişiliklerine, bazen de yolun koşullarına göre sayı giderek azalır. Yolun başında yola çıkan kişilere “başarılı olmak istiyor musunuz” şeklinde bir soru sorulsa, belki %90’ı “Eveeeet” diye yanıt verecektir ancak bunların yanlızca %10-15 kadarı başardığını görebilecektir. İyi niyet ile, çok çalışarak yolu tamamlayanlar, ne yolun başında, ne de yolun sonunda, Tanrı’ya dönerek “Neden Ben” diye sormayacaklardır…

*** Tuncay Tuncer'in kişisel sayfası olan www.tuncaytuncer.com dan alınmıştır. Teşekkür ediyoruz.

Bence hazırsınız;

2008-11-05T15:50:00.004+02:00

Yaratıcı, innovatif fikirler güzeldir, fark yaratır, rekabette büyük fark açmanızı sağlayabilir. Ama sadece bir fikirdir işte. Uygulanmadıktan sonra durduğu yerde değer kazanacak ticari bir şey değildir.

Uygulama daha büyük bir cesaret, planlama ve risk alma işidir. Yeri ve zamanı tabi ki önemlidir. Ama küçük de olsa başlamak, denemek günümüzde her şeydir diyebiliriz. Sonucu başarısız olabilir, batabilir, huzur vermeyebilir ama çok şey öğretir insana bir dahaki adımı için.

Bir zamanlar reklam işinde KOBİ olarak adlandırılan firmalar için süper reklam fikirleri düşündük ve uyguladık da. Özellikle yumurta ve zeytin üzerine. Tabi kapsamlı pazarlama işleriydi bazıları. Ama kendimi yaratıcı fikre o kadar odaklamıştım ki aslında ticareti, piyasayı bilmiyormuşum. Ve tabi ki battım. Yine de girişimci ruh ile uyguladığım, yapmaya çalıştığım her şeyin bana o kadar çok faydası oldu ki.

Şu andaki işimde süreci verimli hale getirme adına yaptığım her analiz, attığım her adım masamda daha rahat oturmamı sağlıyor. Ama bir o kadar da takibin, ölçümlemenin önemini anladım. Almanya’ya bağlı bir yazılım paketimiz var ama hiç kullanışlı değil ve raporlama sıfır diyebilirim. Her departmanın süreci için öyle yazılımlar yapıldı ki neredeyse bir paket ortaya çıktı. Yani SAP modüllerine kafa tutar. Sorunu çözümlenen her süreç için plan yapıldı ve harekete geçildi.

Yıllardır hobi olarak takip ettiğim kişisel markalaşma konusunda her ne kadar başkalarına bir şeyler yazıyor gibi görünsem de, en başta kendim o kadar çok şey öğreniyorum ki. Özellikle toplumsal duruşumuzu anlama adına. Yine uygulamanın gücü.

Uygulama ile beraberinde gelen büyük sorumluluk da takip oluyor. Tabi ölçerek takip. Emin olun bir işi yaparken arkadaşın kaç adım attığından, kullandığı programda kaç ekran gezdiğine, telefon sürelerine kadar. Öyle verimsizlikler çıktı ki ortaya. Derine indikçe daha doğru çözümlere ulaşıldı.

Tüm bunları neden yazıyorum! Kişisel markalaşma hedefi de bir proje gibidir. Analizi, planlaması, operasyonu, takibi, finansal maliyet ve getiri hesapları vardır. İtiraf ediyorum, yazılan şeyler aslında hep aynıdır. Sunum şekli, pazarlama ve kullanım araçları farklıdır. Sadece okumak, düşünmek, not almak yetmez. Deriiiin bir nefes alıp, “haydi” diyerek adım atmak gerek. Yüzdüğümüz sulardaki çöplere, atıklara takılmamak gerek. Günlük yaşamda rutin yapılanlar listesinin ana kategorilerini baştan yazmak gerek. Çıkan her engeli usulünce yolumuzdan atmak gerek.

Tamam, uygulamaya geçtik ama ne takip eden biri, ne de bir program var. Markalaşma adımlarınızı belli periyodlarda bir şekilde takip edemiyorsanız ne yaptığınızı nasıl anlayacaksınız ki! İnternetteki sosyal medya araçlarından, çevrenizdeki akıl hocalarınıza varana kadar bir kaç kontrol noktası oluşturun. Örneğin, en güvendiğiniz arkadaşınız mentorunuz olsun. Eşinize, çocuğunuza dahi bir görev verin. Hem takip işini delege etmiş olursunuz, hem de daha eğlenceli hale gelebilir.

Fark etti iseniz şirketler için konuştuğumuz adımları bireyler için de konuşuyoruz. Ama günü birlik, belli dönemlerde uygulanacak promosyonel pazarlama faaliyetlerinden asla bahsetmiyoruz. Bir ömür taşıyacağınız etiketlerin altın değerinde olması için her anınızdan, her düşüncenizden, her davranışından bahsediyoruz.

Hazır mısınız, uygulamaya, takip etmeye, ölçümlemeye.

Bence hazırsınız çünkü, inanın marka sizsiniz.

Saygılarımla.

"EGO"nuz, aslında "LEGO"nuzdur !

2008-11-04T10:51:00.005+02:00

”Marka Sizsiniz” diyerek egonuzu pohpohluyor gibiyiz değil mi! Bir anlamda, evet. “Kişisel Gelişim” kitapları da, eğitimleri de bunu yapıyor değil mi? Buna da bir anlamda, evet. Peki, neden egodan yola çıkıyoruz sürekli, bakalım.

Ego, yani “ben” lik duygusu yaratıldığımız anda bize verilen bir nimettir, büyük donanımın en önemli parçası gibidir. Ego sayesinde, kendimizi, evreni, varlıkları, yaratılışı, yansımalarla oluşan algıları ve gördüğümüz şeyleri aslında perdeler arkasından gördüğümüzü anlarız. İnsan sürekli bir şeyleri unuttuğu ve aldandığı için sürekli “ben”i hatırlamak zorunda. Ki ona göre bir şeyleri kavrayabilsin, anlamlandırabilsin.

Faydasından ziyade günümüzde zararlarını görüyor gibiyiz. Ve akıllı birileri, değişik reklam, pazarlama, eğitim taktikleri ile bu değerli özelliği basit bir eşya haline getirebiliyor. "Sen yaptın, sen şöylesin, sen büyüksün, yaşamının tek hakimi sensin, sonsuz bir gücün ve özgürlüğün var" gibi. Tabi bunların hiçbiri realiteye uymuyor. Gerçekle karşılaşınca, balon sönüyor ve depresyonlar yaşanarak irade daha da zayıflıyor. Bir araştırma yapılsa ve sürekli kişisel gelişim kitaplarından, eğitimlerinden medet uman kişilere sorulsa “tarih, medeniyet, toplum ve varlıklarla ilgili kaç kitap okudun” diye. Emin olun çok acı bir tablo ortaya çıkar. Ve bu düşünmekten, keşfetmekten yoksun kişiler istedikleri kadar “kişisel gelişim” desinler bir yere varamazlar.

Evet, kişisel markalaşma da aynı kapsama giriyor. Fakat, doğru adımlara bakılırsa insanın önce kendini tanıması, anlaması isteniyor. Yine egodan yola çıkarak, insana kabiliyetleri, kapasitesi, yaşamdaki genel geçer kabul gören ilkelerle anlatılıyor. Sürekli bir gelişim ve insanlara, yaşama faydalı olma gerekliliği ortaya çıkıyor. Olabildiğince saflık, tevazu tavsiye ediliyor. Aslında “ego”izmin tam tersi değil mi!

Tüm bu düşünceler, uygulamalar bize “güç” kavramını hatırlatıyor. Güce kapı açan da özgüven. Özgüven de “ego” dan geliyor. Önemli olan “bilinçli farkındalık” ile egoyu bilmek anlamak ve ona yön vermektir. Yerine göre bir “lego” gibi takmak, çıkarmak, alçaltmak, yükseltmek bazen de yıkmak gerekiyor.

Lego, çok eğlenceli bir şey. Neden egomuzu bu rahatlıkta kullanmıyoruz da sürekli kavgalar, çatışmalar, savaşlar için kullanıyoruz? Neden kendimizi dipsiz bir kardeliğe hapsediyoruz?

Saygılarımla.

kısaca insan

2008-11-01T14:20:00.004+02:00

Dar yollardan geçiyoruz, kendimizi bilerek zora sokuyoruz.

Perdelerin arkasından bakıyoruz.

Felsefe ve mantığa hapsolmuş algılarımız var.

Yansımalarla idare ediyoruz. Etrafımızda küçük küçük aynalar var ama odak noktasını göremiyoruz.

Geçmişi ve geleceği bir bütün olarak ele alamıyoruz, akıl ve kalp kovamız daha fazlasını anlayamıyor, işleyemiyor, üretemiyor.

Kalıplardan bir kalıp beğeniyoruz.

Egomuzu, doğruyu bulmak için değil yanlışlarla güç kazanmak için kullanıyoruz.

Hep somut, kesin bilgiler bekliyoruz. Araştırmıyoruz, düşünmüyoruz, yorumlamıyoruz, örnek almıyoruz. Her bilgiye şüphe ile yaklaşmak gerektiğini unutuyoruz.

Yaşamın, deneme ve tecrübelerden ibaret olduğunu kavrayamıyoruz.

Teknolojiyi, interneti, mobil dünyayı yardıma çağırıyoruz. İyi ama yine de oyalanıyoruz.

Ve son olarak

“okumuyoruz arkadaşlar, okumuyoruz”

Çünkü okuyunca düşünmekten, düşününce kendimizi sorgulamaktan, sorgulayınca değişmekten korkuyoruz.

Sevgilerimle.

“Marka Sizsiniz” den ne öğrendim ?

2008-10-30T11:54:00.004+02:00

- Bu sürecin aslında bir "yüzleşme" olduğunu öğrendim. Tüm yaşam hikayemizi bir film gibi gözümüzün önüne getirerek. "Ben kimim, ne olmak istiyordum, şu anda neredeyim" gibi soruların içsel anlamda en vicdani cevaplarını düşünmek.

- Her gece yatarken bugün neleri kazanamadığımızı, kaçırdığımızı düşünmenin, sabah insanı daha farklı stratejilere yönelttiğini fark ettim.

- Doğuştan gelen, üzerine eğitim ve tecrübeyi de ekleyerek kazandığımız kabiliyetlerimizi bilerek körelttiğimizi öğrendim.

- Atalet ve unutkanlığın en büyük düşmanım olduğunu öğrendim. Başka düşmanlar da var, okumamak, düşünmemek, analiz etmemek, planlamamak gibi.

- "Aman ne gerek var" diyerek yakınlarıma karşı uygulamadığım her "saygı" kuralının “sevgi” denilen şeyi nasıl kemirdiğini anladım.

- Her kitabın, her yazının, her konuşmanın aslında bir birinin tekrarı olduğunu, sadece farklı üslup ve örneklerle bildiğimiz şeyleri bize tekrar tekrar hatırlattığını öğrendim. Lisede iken not tuttuğum defterim hala başucumdadır.

- Bilerek veya bilmeyerek daha iyi yaşamak adına sırtıma ne kadar çok yük aldığımı fark ettim. Ve kişisel markalaşmanın aslında daha da yalınlaşma, sadeleşme, şeffaflaşma olduğunu öğrendim.

- Herşeyin, herkes tarafından farklı algılandığını ve davranışlarımı bu çerçevede sabır, hoşgörü göstererek ayarlamam gerektiğini öğrendim.

- Henüz 2 yaşında olmayan çocuğuma bakarak küçükken, iyi-kötü ne de çok şey öğrendiğimi fark ettim. Ne kadar özen göstermeye çalışsam da "iyi şeyler öğrensin, uygulasın" diye dua etmekten başka çarem olmadığını öğrendim.

- Kontrolsüz gücün, insanın kendisini nasıl zehirlediğini öğrendim. Yani hırs ve realitenin dengesi.

- Geçmiş ve gelecek kavramlarını yanlış algıladığımı öğrendim. Çizgisel bir düzlem değil, dairesel bir yaşam alanında zamanın üstümüzden bir rüzgar gibi geçtiğini fark ettim. Önemli olan bu rüzgarın olumsuz etkisini azaltmak ve doğru yönlendirmek olduğunu öğrendim. (Belki bu algım da yanlıştır, yardım etmek isteyen var mı? )

- Tarihi, toplumları, trendleri, ve geçmişten gelen yanlışları daha fazla incelemem gerektiğini öğrendim.

Ben bunları “öğrendim” diye yazıyorum ama aslında “tekrar fark etmek” diyebiliriz. Doğru adımları uygulamadıktan sonra laf-ı güzaftır.

Saygılarımla.

Kişisel markalaşmanız için her gün neleri hatırlamak isterdiniz?

2008-10-23T11:29:00.005+03:00

Örnek:

- Son 1 ay içerisinde networküme kimleri ekledim?

- Networkümdeki şu kişilerle ne kadar sıklıkta görüşüyorum? Mail, telefon, yüz yüze.

- Kendimi geliştirmem için şu dili öğrenmek, şu kitapları okumak, şu eğitimleri almak istiyorum.

- İş hayatımda 10 yıl sonra şu firma CEO olmak ya da şu sektörde girişimci olmak istiyorum.

- Özel / iş yaşamımda şu hatalarımdan şu şekilde ders aldım.

Gibi gibi unutulmaması gereken maddeler. Siz de hatırlamak, takip etmek istediğiniz maddeleri muratesenli@gmail.com adresine gönderin, paylaşın.

"Marka Sizsiniz" bazı uygulamalarla bu konuda sizlere yardımcı olmayı hedefliyor. Çok yakında.

Sevgilerimle.

İstanbul'dan bir Kawasaki geçti

2008-10-22T10:36:00.004+03:00

İlginç bir tanışma, buluşma oldu. Sanırım, Perakende Günleri ile ilgilenmeyenler Guy Kawasaki’nin Türkiye’de olacağını da öğrenemedi. Tabi bilinse de o konferansa herkesin para verip katılamayacağı belli idi.

Dün akşamki buluşma da çok ani oldu ve gelen kişi sayısı iki elin parmaklarını geçmedi. Guy, yorgun ve bence biraz da şaşkın idi. Bence daha kalabalık ve eğlenceli bir ortam bekliyordu. Bu kişiler ne kadar yorgun olursa olsun, bu gibi aktivitelerin uzunluğuna dayanırlar aslında. Ama soru, cevap ve biraz muhabbetten sonra müsade istedi. Fotoğraflar çekildi ve buluşma bitti.

Mailleşmelerden ve dün izlediğim kadarı ile Guy Kawasaki tespitleri;

- Rahat, güleryüzlü ve kendinden fazlasıyla emin bir duruşu var.

- Ailesine ve geçmişine bağlı kalması onu daha da güçlü kılıyor.

- Hızlı düşünerek, pratik cevaplar vermeyi tercih ediyor.

- Gereksiz konuları düşünmeyin, sormayın, boşuna zaman harcamayın diyor.

- Hep aynı şeyleri söylediğini o da ifade ediyor.

- Şu andaki projelerine aşırı odaklı ve hem reklamını yapıyor hem de ölçümlemesini.

- Alltop stickerları vardı, fanatiklerini bilmek ve yaratmak istiyor.

- Başka kişi ve rakip projelerle zaman kaybetmiyor.

- Aslında hep iş konuşmak istemiyor, muhabbeti seviyor.

- Kişisel markalaşmanın uzun bir yolculuk olduğunu belirtiyor.

Ne kadar ilham aldığımız, etkilendiğimiz projelerimizde belli olacak. “Art of Start” ın çevirisi olan “Girişimcinin El Kitabı” nda yazılanlar ezberlenmesi ve uygulanması zorunlu kurallar zaten.

Saygılarımla.

İki motor markası, hayatımdan çıkmayacak gibi !

2008-10-21T11:46:00.007+03:00

JAVA

1999’da yazılım dili olan Java’yı, daha doğrusu “Object Oriented” modelini tanıdım. Business Analyst olarak İktisat Bankası Bilgi İşlem Departmanı’nda çalışıyordum ama sevgili Naci Dai’den bu eğitimi alınca "acaba yazılımcı mı olsam" diye düşünmüştüm. Halbuki, daha çok sosyal bilimlere, tarihe meraklı Uluslar arası İlişkiler mezunu biriyim. Neyse, bu dili ve tabi ki yazılımın mantığını öğrenmek hayatımı değiştirdi diyebilirim.

Şimdi dönüyoruz 1980’li yılların başına. Rahmetli babamın bir JAVA motoru vardı. Kırmızı. Hep sorun çıkarırdı ama nerede ise tüm aileyi taşırdı. 1984’te araba alınana kadar köye, kente, gezmeye hep o taşıdı bizi. Tor tor sesiyle. Şimdilerde belki Anadolu’da görmek mümkün o eski modelleri. Ama bir zamanların en kullanışlı taşıma araçlarından idi.

KAWASAKI

Bu kelimeyi duyan büyük ihtimalle ünlü “motosiklet” markasını hatırlıyordur. Benim için de öyle idi birkaç yıl öncesine kadar. Apple’ın evangelisti, şimdilerde startup projelere yatırım yapan Guy Kawasaki’yi tanıyana kadar.

En son Türkçe’ye çevirilen “Girişimcinin El Kitabı” nı okudum. Ezberleri bozan biri. Ve neşeli, pratik, mütevazi sıcak kanlı bir insan anladığım kadarı ile. Mail yoluyla arada bir haberleşiyorduk o kadar. Dün akşam Türkiye’ye geldi, Perakende Günleri konuşmacısı olarak. Sanırım konuşması yarın sabah. Bu akşam da Hilton’da İstanbul Tweetup buluşması olacak. Dün gece “gitsem mi, görüşebilir miyim” diye düşünürken mail geldi ve “geliyor musun” diye sordu. Ne işim varsa erteleyerek tanışmaya gideceğim. Pratiğim çok olmasa da İngilizce anlaşmaya çalışacağım.

Kelimeler de, insanlar da, olaylar da anlayamayacağımız denk gelmelerle yaşamımızda yer alıyor. On yıl önce merak ettiğiniz, düşündüğünüz bir şey karşınıza çıkabiliyor. Kaçırdığınız bir fırsat, bir şans daha verir gibi tekrar tekrar karşınıza çıkabiliyor. Düşüncelerinizin, niyetlerinizin güzelliği kişisel markanızı biçimlendiriyor. Yaşamımızda soyut, somut yer kaplayan her şeyi iyiye yorumlamak, doğru değerlendirmek gerek.

İşte iki motor markası, işte yaşamımdaki yeri.

Saygılarımla.

"Microsoft Project" gibi uygulamalarla bunları takip etmek imkansız?

2008-10-15T15:14:00.006+03:00

"Kişisel Markalaşma Planı" nız burada, başlayın !

1- Önce biraz beyin fırtınası. Kendinize şu soruları sorun;

- Güçlü yönlerim neler?

- Çevremde nasıl biri olarak biliniyorum?

- Tutku ile bağlı olduğum neler var?

- Gerçekten neyi başarmak, tamamlamak istiyorum hayatımda?

- Hangi alanlarda gerçekten çok iyiyim?

- Kendime ve başkalarına olan katkım ne?

- Benim için “başarmak” ne demektir?

- Sonraki nesillere miras olarak ne bırakmak isterim?

- Nasıl hatırlanmak isterim?

2- Tüm bu özelliklerinizi hayata nasıl geçirmek, uygulamak isterdiniz?

3- Hakkınızda yapılan yorumlar, eleştiriler, övgüler neler?

4- Çevrenize, akranlarınıza göre farklılıklarınız neler?

5- Ev ödeviniz var mı? Hangi araştırmaları yapıyorsunuz bu konuda?

6- Akıl hocanız, danışmanınız, koçunuz var mı? Motivasyonunuzu nasıl takip ediyorsunuz?

7- Kimlere, hangi konularda yardım edebilrsiniz? Teklif yöntemleriniz neler?

8- Aylık ya da 6 haftalık periyodlarda networkünüz için neler yaptığınızın raporu var mı?

9- Uzun dönemde networkünüzü nasıl büyütecek ve değerlendireceksiniz?

10- Hangi sosyal medya networklerine üyesiniz, aslında hangileri gerekli?

11- Tüm bunları yapabilmek için motivasyonunuzu azaltan etkenlerden kendinizi nasıl koruyorsunuz?

Başarı dileklerimle.

İşini, şirketini, patronunu sevmeyenler için 10 madde

2008-10-14T16:53:00.003+03:00

1- Hala neden orada olduğunuza karar verin. Geçici olarak mı, yeni tecrübeler için mi, maaş için mi? Hangi nedenle olursa olsun öncelikle bu nedeni kabullenin. Büyük ihtimalle çıkarınız var demektir. “Çaresizlikten” diyebilirsiniz ama çare bulana kadar orada çalışmak ta bir stratejidir, geçerli bir nedendir.

2- Tecrübenizi, birikiminizi, zekanızı, iş bitiriciliğinizi v.s. her ne güçlü yanınız var ise bu iş için kullanın. Sakın sonraya, başka işe, başka göreve, geleceğe saklamayın. Ertelemeyin.

3- Alt, orta, üst her hangi bir şekilde yönetici statüsünde iseniz giyiminize, durşunuza, konuşmanıza tüm tavırlarınıza daha bir özen gösterin. İlk kez yöneticilik yapıyorsanız deneyim adına çok şey kazanmaya bakın.

4- Yaptığınız işi sevmiyor olsanız dahi inceliklerini, önemli noktalarını çok iyi öğrenin ve uygulayın. Daha da geliştirin.

5- Üstleriniz ile hiç anlaşamıyorsanız, anlaşmaya da çalışmayın. Sürekli savaş değil, barış, uzlaşma stratejileri üretin. Bu konuda beyin fırtınası yapın. Hiçbir şey yapamıyorsanız, onlara hak verin, yani “EVET, TAMAM” deyin, geçin.

6- Başkasının işine karışmayın ama yeri ve zamanı geldiğinde öyle öneriler sunun ki yönetim şaşırsın kalsın.

7- Çok samimi olmaya gerek yok ama herkese açık olun, muhabbet edin, küçüklere tavsiyelerde bulunun, büyüklerden nasihat alın.

8- Biliyorum çok mutsuzsunuz ama kendi ruh haliniz için gülümseyin, yani kimseye durumunuzu çaktırmayın. Zaten yardım etmez, size daha da sorun transfer ederler.

9- Sevmiyorsanız, boş zamanlarınızı değerlendirin. Networkünüzü harekete geçirin, kendinizi daha iyi tanıtın, araştırmaya ağırlık verin.

10- Entellektüel bilgi ve paylaşım adına gerçek seviyenizi herkese yansıtın.

Şimdi diyeceksiniz ki “insan bu kadar şeyi yapsa, oradan ayrılmayı düşünmez ki” diye. Mantıklı ise ne gereği var, zaten kriz zamanlarındayız. Aslında bu maddelerle gelmek istediğim nokta şu;

Yaşamınızı zehir etmeden, kariyerinizde bulunduğunuz basamak her ne olursa olun onu çok iyi değerlendirin. İşinizi çok iyi öğrenin ve uygulayın. Bu başarı zaten kısa zamanda sizi çok iyi noktalara taşıyacaktır. İster aynı firmada, ister başka yerlerde. Sabırsız olmayın, bunları uygulayın, uygulayın.

NOT: Gerçek yaşam hikayesinden çıkarılmıştır.

Şaşırtıcı ve sevindirici !

2008-10-13T12:07:00.003+03:00

Kişisel markalaşma, Tom Peters’in yıllar önce telaffuz ettiği “brand you” kavramı aslında eskidi bile. “Eskidi” derken yeni yorumlarla daha farklı açılımlara dönüştü. Özellikle web iletişim teknolojilerinin gelişmesi bunda etkili oldu. Fakat, bildiğiniz üzere biz bir çok konuda dünyadaki bazı gelişmeleri 10-20 yıl geriden takip ettiğimiz için bu konuda da farkındalığımızın henüz arttığını gözlemliyorum. Sakın yanlış anlaşılmasın, kişisel gelişim konularında yıllardır bu işi yapan eğitmen, koç, danışman, mentor üstadlarımız var. Hepsine saygım sonsuz ve hepsinden de çok şey öğrendiğimi söylemeliyim. Ama, artık konuyu ele alış şekli değişiyor ve hedef kitle bu pazarı yönlendiriyor. Nasıl mı, bakalım.

Marka Sizsiniz projesi aslında küçük bir deneme, hedef kitlemizi ölçme adına 4-5 ay kadar önce hayata geçti. Ve şimdilerde daha çok bu blog üzerinden devam eden içerik odaklı bir iletişimimiz var. Yeni tasarım çalışmalarımız da devam ediyor web sayfamız için. Web sayfamızı, blogumuzu ziyaret eden ya da birebir görüştümüz kişilerden aldığım geri bildirim sonuçları şu şekilde;

- İnsanlar bu konuda gerekli uygulamalar konusunda “aç”, “susuz” desem yeridir. Ataletimizi yenmek istiyoruz, kendimizi marka olarak daha sağlam konumlandırmak ve geliştirmek istiyoruz.

- Kişisel gelişim çok geniş bir alan. Daha somut ve pratik bilgiler, içerikler isteniyor. Özellikle yaşamı bir bütün olarak algılayarak, o şekilde hizmet almak istiyoruz. Dağınık web 2.0 sayfalarından, farklı network uygulamalarından şikayetçiler.

- Kariyer konusunda daha farklı, görsel cv gibi uygulamalar isteniyor. Ve bu cv nin sürekli güncellenen, takip edilen uygulama olması isteniyor.

- Kişisel marka olmuş ya da olmaya çalışan insanları takip etmek, örnek almak istiyoruz. Ama ünlüler ve medyatik dünyanın reyting oyunlarına kurban gitmeden.

- Hap istiyorlar, hap. İsterseniz buna “bilinçlenme hapı” deyin. Gereksiz içeriklerden, gereksiz trafiklerden, oyalanmaktan nefret ediyorlar.

- Arama motorlarlarında “iyi insan nasıl olnur”, “nasıl marka olabilirim”, “ataletimi yenmek için ne yapabilirim”, “farklı cv yöntemleri” gibi sevindirici anahtar kelimlerle bize ulaşıyorlar.

- Daha içsel, daha özel, daha samimi, sürekli hizmet verecek, kişisel markalaşmaya direkt katkıda bulunacak özellikler arıyorlar.

Kısaca bu projeden şu ana kadar anladığım bu. Yapılabilecekler analiz olarak hazır. Geliştirmelere devam ediyoruz. Umarım beklentileri karşılar.

Bu konuda önerilerinizi, isteklerinizi, düşncelerinizi muratesenli@gmail.com adresine iletebilirsiniz.

Saygılarımla.

Kişisel Markalaşma için tasarruf tedbirleri !

2008-10-09T14:27:00.003+03:00

Bugünlerde, arama motorlarında tasarruf yöntemleri daha çok araştırılıyordur. Maddi olarak kesinlikle araştırılacak fakat yaşamdaki duruşumuzla ilgili tedbirleri de sıralamaya çalıştım;

- Gereksiz hedeflerden kurtulun. Maymun iştahlı olmayın.

- Hedeflerinizin ticari boyutunu gözünüzden hiç kaçırmayın.

- Sizi oyalayan iş ve arkadaşlardan uzak durun. Bunlara yavaş, açktırmadan, sürekli oldukları için “zaman kemirgenleri” diyoruz.

- Motivasyonunuz için Koç, Danışman, Eğitmen, Mentor v.s. beklemeyin. "Atalet" denilen virüse karşı sürekli koruma kalkanı geliştirin.

- İçinizdeki huzuru hiçbir şeye kurban etmeyin.

- Hedefleriniz için her gün az ama sürekli bir şeyler yapın.

- Kazancınızdan biriktiremediğiniz her kuruşu düşünün dolayısıyla yaptığınız her harcamanın kişisel markalaşmanıza katkısını ölçün.

- Düşünce kirliliğinden, zihin bulanıklığından kurtulun yalın, saf, duru düşünme ve uygulama yöntemlerini deneyin.

- Sırtınızdaki çuvalda neleri taşıyorsunuz “yaşam” adına. Atın, atın, atın.

- "Kişisel gelişim kronolojiniz" hep elinizin altında olsun ve karşılaştırın. (Formatı konusunda yardımcı olabilirim.)

Son olarak tüm bunları yaparken küçük, sürekli ve doğru adımlar atın. Yani bedensel ve zihinsel enerjinizi boşuna harcamayın.

Saygılarımla.

Nurhayat İnan'dan hayat dolu 20 öneri !

2008-10-08T09:30:00.003+03:00

- Bütün olumsuz tecrübeleri unutun. Çözüme odaklanın.

- Kendinizle iyi iletişim kurun.

- Ertelemeyin.

- Kesin olarak istediğiniz şeyin ne olduğunu düşünün.

- Dost sohbetlerinde başarılarınızdan söz edin.

- Her ne istiyorsanız, onu olmuş gibi hayal edin.

- Enerjinizi çoğaltın; enerji kaçaklarından kurtulup yeni enerji desteklerine başvurun.

- Fazla eşya başarıyı kendinize çekme yeteneğini azaltır.Doğa boşluklardan nefret eder, yani hayatınızda yeni bir şey istiyorsanız, onun için yer açmalısınız.

- Para sizin için çalışmalıyken niçin siz para için çalışasınız.

- Yaşamınızda denge ve denetim kurun. Zaman yaratmanın sırlarını öğrenin.

- Gerçekten önemli olana odaklanıp, farkına varmadan yaşamınızı tüketen zaman kayıplarını yok edin.

- Destek ağı oluşturun.

- Evet ya da Hayır’lara dikkat edin. Sınırlarınız belli olsun.

- Geleceğinizi planlayın

- Dil kodlamalarına dikkat edin.

- Yaşamınızda ne eksikse ona kanalize olun.

- Doğru sorular sorun

- Derin dinlemeyi öğrenin.

- Kendinizle gerçekten ilgilenin, Gereksiz stresten nasıl kurtulacağınızı, tükenmişliği nasıl uzaklaştıracağınızı ve kendinizi lüksle nasıl kuşatacağınızı öğrenin.

-Yaşamınızı mümkün olduğunca sadeleştirin ve zaman zaman sağlamasını yapın
Küçük molalar verin.

YAŞAM KOÇLUĞU, HAREKETE GEÇMEYE İSTEKLİ OLAN HERKESTE İŞE YARAR. ELBETTE YAPMANIZ GEREKEN BİR GÖREV VARDIR AMA BU GÖREV AMAÇLARINIZA ULAŞMAK İÇİN MÜCADELE ETMEYE ODAKLANMAK DEĞİLDİR. TERSİNE, ŞU ANDA OLABİLECEĞİNİZ EN İYİ İNSAN OLMAYA ODAKLANACAKSINIZ. KENDİ HAYATINIZ ÜZERİNDE ÇALIŞMAK, YAPABİLECEĞİNİZ EN DOYURUCU ŞEYDİR. İSTEDİĞİNİZ ŞEYİ KENDİNİZE ÇEKMEYİ DENEYİMLEDİĞİNİZDE, BAŞARIYA ULAŞMAK İÇİN KULLANMIŞ OLDUĞUNUZ ESKİ YÖNTEMLERE DE ASLA GERİ DÖNMEK İSTEMEYECEKSİNİZ.

Nurhayat İnan
H.Y.T. KOÇLUK&EĞİTİM&DANIŞMANLIK
www.hayatkoc.com

Kazanamazsanız hayatınızdan çok şey eksilecek !

2008-10-06T16:39:00.008+03:00

Bir soru;

"yorucu ve sıkı bir çalışmanın ardından moral bozukluğu yada motivasyon eksikliğiyle karşılaşırsak ne yapılması gerekli?örneğin bir sınav var önünüzde çalıştınız ama bir sorun var kazanamayacak gibi hissediyorsunuz ve ümitsizliğe düşüyorsunuz?ve kazanamazsanız hayatınızdan çok şey eksilecek ,iyi bir kariyer,insanların ve en önemlisi ailenin size bakış açısı,yeni bir hayat tarzı yakalamak içinde o sınavı kazanmanız gerekli başka şansınız yok..ne yapılması gereklidir bu durumda ...teşekkürler"

Doğru mu acaba ! Nereden biliyorsunuz? Yoksa kaderinizi mi okudunuz? Ya da yaşamınızdaki kontrol tamamen sizin elinizde mi? Eğer yaratıcı ve yaratılış inancınız yok ise bu sorulara yaklaşımınız farklı olur, o ayrı konu. Bana göre önce bu algıyı kırmak gerek. Gerçekten doğru ve planlı bir şekilde çok çalışarak her hangi bir sınava, işe, girişime hazırlıklı olmak, elimizden geleni yapmak bizim görevimiz. Fakat sonucunu çok fazla, yani kesine yakın şekilde tahmin etmemek gerekir. Hani derler ya “gelin ata binmiş, gideceği evi şaşırmış”. Ya da “umma ki, küsmeyesin” diye.

Burada kader, kısmet konusuna girecek değilim ama emin olun bazen ne yaparsınız yapın bir şeyler olmaz. Demek ki ya hedefleri değiştirmek gerekir, ya da yöntemleri. Genlerinize, kişiliğinize, tecrübenize uymayan hedefler hayalden öteye gidemeyebilir. Aman dikkat, bu bilimsel olarak da ispatlanmıştır. Bildiğiniz gibi bu konuda üniversite mezunu olmak da kar etmeyebiliyor.

Soruya tekrar gelirsek. İnsan bir iki denemede bir şeyleri başaramayabilir. Ama ısrarla aynı hataları tekrar ediyorsa sorunu kendisinde aramalıdır. Peki her başarısızlık bir yıkım mıdır? Aksine bir kamçıdır, bir hırstır, bir motivasyondur. Ülkemizde genelde üniversite sınavları için bu durum yaşanır. Hani “tüm hayatımızın bağlı olduğu 3,5 saat” gibi algılanan sınav. Geleceğimiz, maddi olanaklarımız için doğru buna katılıyorum. Fakat emin olun maddi kazanç hiçbir zaman sadece üniversite sınavına bağlı olmamıştır dünayda. Sınavı kazanamayan genç arkadaş üzülerek, ailesiyle beraber hep birlikte depresyona gireceğine çözüm ve planlama olarak şu üç maddeyi düşünmez.

1- Hatalarım, eksiklerim nelerdi, bir dahaki sınava nasıl hazırlanmalıyım?

2- Bu aşamada gelir açısından part time iş yapabilir miyim?

3- Bu sınavı hiç kazanamazsam hangi yeteneklerimle hayata tutunabilir, geleceğimi kazanabilirim.

Bir de soruda “başkalarının bakış açısı” var. Zaten bizi yiyip bitiren de bu değil mi? Ailem ne der, çevrem nasıl karşılar v.s. Ne zaman kendiniz olacaksınız Allah aşkına. 50 yaşında mı? Ne zaman, gerçek kendinizi ifade edebilceksiniz? Kaç defa risk aldınız kendiniz için? Günde kaç dakika kendinizi dinleyebiliyorsunuz?

Kişisel markalaşmanı ilk yolu kendini tanımak, tanımlamak ve sonrasında ısrarla tanıtmaktır. Kabiliyetsiz insan yoktur, kabilyetlerini keşfedemeyen, körelten insan da çoktur malesef.

Son olarak, yaşamda kafa yorduğunuz her şey sabırla, saygı ile, hoşgörü ile karşılayamadığınız içindir. Her şeyde bir hayır vardır, bunu gerçekten unutmayın. Ve “gün doğmadan neler doğar” sözü zaten ortada. Şans faktörüne katılıyorum, “evet” Ama derler ki şans, onu arayanları bulurmuş.

Hayatımdaki ilginç bağlantıları, sonunda başarısızlık ama sonrasında “hayırlı” olan şeyleri yazsam kitap olur. Ve tüm bunları düşünerek gülümsüyorum, sabrediyorum ve şükrediyorum. Ve hala bir çok genç arkadaştan, öğrenciden çok daha fazla çalışıyorum, çok daha fazla kitap okuyorum.

Umarım bir katkısı olmuştur. Saygılarımla.

Girişimciler, önce kişisel markanızı keşfedin!

2008-10-06T13:24:00.006+03:00

“Nedenlerini, niçinlerini tartışmanın pek de bir anlamı yok. İflah olunmaz bir hastalık gibi ama yapan için büyük bir tatmin duygusu barındıyor.”

Siz de bu cümleye katılıyorsanız girişimcisiniz demektir. Tamam “girişimcisiniz” ama en nihayetinde etten kemikten bir insansınız. İster zengin olun, ister milyonlarca dolar yatırım bulmuş olun, isterse bilmem kaç kişilik ekibiniz olsun. En başta kendinize sormanız gereken soru şudur; “kişisel marka duruşum nasıl?” Bu soruyu kendinize sormayı akıl edebildiniz ise ve süreklilik arz ediyorsa başarılı olma ihtimaliniz de yüksektir. Neden mi, bakalım.

Girişimciler genelde hırslı insanlardır, hırs da doğru yönlendirilemiyor, kontrol altına alınamıyorsa külliyen zarar getirir. Özellikle bizim gibi Akdeniz mizaclı insanlar bu hırsın üzerine bir de acelecilik eklerler. Gerisini siz düşünün. Buraya hepsini yazamayacağım bu gibi alışkanlıklar nedeni ile ilk girişimler genelde acı-tatlı bir hatıra olmaktan öteye gidemez. İşte tam bu noktada gözden kaçan şey yaşamın ta kendisi yani “kendimiz” olur. Genel durumu özetleyerek devam edelim;

- Yaş 25-40 arası değişebilir (küçük ya da büyük olanlar alınmasın lütfen)

- % 95′i aslında bir yerlerde kariyerine devam etmek zorundadır.

- Aslında 6 ay kadar dahi cepten yiyebilecek durumu yoktur bir çoğunun.

- Hevesimiz, fikrimiz vardır ama birileri tarafından sorgulanmış bir iş planı dahi yoktur.

- Daha önce yaşanmış bir tecrübe de yok denecek kadar azdır.

Bu liste devam edebilir fakat şimdilik yeter. Bu durumdaki girişimci arkadaşım kendine şu soruları sürekli sorarak kişisel markalaşma planı yapabilmiş midir acaba! İşte sorular;

- En önemli soru; şu anda bu girişimi yapmak zorunda mıyım? Yoksa 20′li yaşlardaki garaj hikayeleri mi beni zorlamaktadır !

- Yapacağım girişim konusunda yeterince bilgi sahibi miyim? Değil isem bilgisi olanları yönetebilecek kadar tecrübem, kapasitem var mı? Damarlarımdaki kanda yüzde kaç koçluk, liderlik oranı mevcuttur?

- Hayallerim, yaşamımdaki gerçek hedeflerim midir ve bu hedeflerim bir yerlerde yazılı mıdır? Ve bu hedeflerim hakkında kaç kişi beni gerçek anlamda eleştirmiştir?

- Hayatımda okuduğum kitap, tanıştığım insan, gezdiğim farklı yer sayısı ne kadardır? Buna göre entellektüel iletişim kapasitem nedir?

- İletişim kurma yeteneğim nedir? “Asla Yalnız Yeme” adlı kitabın adını duymuş muyumdur? Duydum ise okudum mu, okudum ise, kendime kaç puan vermişimdir?

- 10-15 yıllık iş tecrübem var ise şu ana kadar kendime nasıl bir sosyal network kurabilmişimdir?

- Dostluk, arkadaşlık adına örneğin işsiz ya da parasız kalsam benim için çırpınacak insan sayısı kaç kişidir?

- İnternet dünyasında sosyal medya uıygulamalarındaki yerim nedir? Kendimi ne kadar ifade etmişimdir?

- Konuşma, yazma, vücut dili yeteneklerim ne durumdadır?

- Kendimi bir iki cümle ile “elevator speech” şeklinde anlatabilir miyim?

- Sadece yaratıcı fikirlerime mi güvenirim, yoksa uygulama kısmında hızlı ve tecrübeli miyim?

- Özel yaşamımda finansal olarak bugüne kadar kaç kez battım? Örneğin kredi kartlarından. Şu andaki finansal planlamam nedir?

Son madde olarak kısaca, adım bir yerde geçtiğinde başkalarının zihninden geçen nedir?

Bu liste uzayıp gider. Büyük kısmına da olumsuz cevaplar verileceği de bir gerçektir. Lütfen yanlış anlaşılmasın “her şey dört dörtlük olursa girişimcilik güzeldir” demek istemiyorum. Ama kervanın yolda düzelemeyeceği durumlara düşmemek için bunların hepsini sorgulamak gerekir.

Girişimcilikte ilk zamanlarda daha çok siz ön planda olursunuz, hayatınız, hikayeniz önemli yer tutar. Liderlik, koçluk özellikleriniz size çok farklı kapılar açar. Ve hikayeniz bir virüs halinde yayılmaya başlar. Hele de dramatik, cesur yanları var ise. Gelin yukarıdaki moral bozucu sorgulamaları şimdilik bir kenara bırakarak yapılabilecekleri sıralayalım;

1- Girişiminiz adına kişisel katkı sağlayabileceğiniz güçlü yanlarınızı ortaya koyun. Topluluk önünde konuşmaktan, çözüm üretmekten, güzel yazılar yazabilme yeteneğinize kadar. Sizin dahi bilmediğiniz güçlü yanlarınızı fark edeceksiniz ve daha da geliştireceksiniz.

2- Köşenize, kabuğunuza kapanmayın. Çıkın sahneye ve anlatın hem kendinizi, hem de girişiminizi. Sosyal medya siteleri yeter, artar bile.

3- Özel yaşamınızda ve aile ilişkisindeki dinamikleri atlamayın. Zamanınızı, enerjinizi tamamen projenize harcarsanız psikolojiniz ne hale gelir bilmem. Ve arkasından başarısızlık.

4- Açık olun, kendinizi mütevazi bir şekilde daha çok anlatın, tanıtın. Doğru bilgi vermek önemli.

5- Danışın, sürekli danışın, sorun ve araştırın.

6- Her şeyin sizin etrafınızda döneceğini düşünmeyin. Aksine sürekli bir şeylerin etrafında döneceksiniz. Kendinizle yüzleştiğinizde bir çok adımınızın gereksiz olduğunu göreceksiniz. Sizi oyalayacak yer, kişi ve olayları takip etmekten vazgeçin.

7- Gemileri yakmayı unutun. Öyle bir duruş sergileyin ki, başka kişiler, başka firmalar sizin için gemileri yakmaya hazır olsun.

8- Ticari fırsatları gözlemleyin, hava atacağınız ortamları değil.

9- Kimseye çaktırmadan en kötü sonuca hazırlıklı olun, kriz yönetim planınıız yedekte dursun.

10- Hiçbir şeyin sizden, yaşamınızdan daha değerli olduğunu unutmayın. En önemli proje sizsiniz aslında. İlk pazarlama planınızı kendiniz için yapın.

Sürekli ve tekrar, tekrar okumak gerek. Özellikle girişmcilerin, yöneticilerin yaşamdaki duruşlarını, düşünme ve karar verme yöntemlerini incelemek gerek. “Ben yaptım oldu, para zoruyla da olsa bu girişim olacak” dememek gerek. İnternet dünyasında, bu konu hakkında o kadar çok yazı var ki artık. Okuyun, not alın, ve siz de yazın hem başarılarınızı, hem de hatalarınızı.
Unutmayın, “marka sizsiniz…!”

*** Bu yazı http://www.webgirisim.com adresinde de yayınlanmıştır.

Nostradamus da söylemiştir belki !

2008-09-24T12:59:00.003+03:00

İktisat Bankası ve Turkcell olmak üzere beş yıldan fazla bir süre Bilgi İşlem Departmanlarında projeler yaptım. Yani internet bankacılığından, call center uygulamalarına, GSM tarifelerinden, mobil pazarlama kampanyalarına kadar. Tabi bunların hepsi kurumsal uygulamalar idi. Şimdi web 2.0 gibi olanaklarla internet ve mobil ortamda yazılan uygulamalar daha farklı. En başta, artık “birey” den yola çıkılıyor. Toplumsal ağların ortaya çıkması ile oluşan platformlardan kurumsal markalar da pazarlama ve satış anlamında fayda sağlayabiliyor.

Bunun nedeni aslında basit. Evrendeki ilk varlık bireydir, yani iletişimin başladığı nokta. Demokrasi, özgürlük ve birlikte yaşama standartları yükseldikçe herkes yeniden bireyi keşfediyor. Bu durum teknoloji ürünleri için de geçerli, pazarlama stratejileri için de.

Yazılımlar da bu noktada, kişinin yaşamını kolaylaştırıcı hizmetler sunmak için yarışır hale geldi. Facebook, Twitter, Frienfeed, Linkedin, Xing, v.s. adını sayamayacağım bir çok uygulama. İletişim kanalları, dikey, paralel, çapraz ne derseniz deyin hayatımza girmiş durumda. Fakat bir karmaşa ve zorluk da beraberinde geliyor. Yani dağınıklık. İşte bu noktada web bilmem kaç sıfıra doğru giderken bireyin tüm yaşamını kayıt altına alabilecek, loglayabilecek, iz bıraktırabilecek ve arkasından takibini, raporlamasını çıkartabilecek uygulamalar geliştirecek.

Bu bloğun konusu olduğu için konuyu kişisel markalaşma açısından yorumlarsak şöye; şu andaki kişisel marka duruşumuzdan, hedeflerimize, networkümüze, yani tüm kişisel gelişim olarak adlandırılan sürece bir uygulamadan bakabileceğiz. Daha lokal ve özel “intranet” gibi uygulamalar oluşacak. Daha çok kişiselleştirilmiş ajandalar, kariyer hedef planları, kendimize gönderdiğimiz notlar, sosyal medya ve network yönetimi gibi uygulamalar ortaya çıkacak. Mikro yazılımlar, aplikasyonlar daha da artacak.

Tüm bunları herkes isteyecek mi, belki bir kısmını. Ama pazarlama gücü ile büyük çoğunluk kullanmak zorunda olacak. Tüm bunlar “big brother” ın mı işine yarayacak? Tabi ki “evet”. Ama zaten çoktandır yarıyor. Önemli olan kişisel güvenlik ve toplumsal çıkarların göz önüne alınarak bu tür projelere katılmaktır.

Bir zamanlar mobil pazarlama ajansımız vardı ve ilk mailingimizde “ mobil iletişim de geçici” demiştik. Çok cesurca bulundu, beğenildi. Aynı şeyi tekrarlıyorum, telepatik iletişim yöntemleri araştırılırken, yapay zeka ve nano teknolojiler geliştirilirken belki tüm bu yazdıklarımız da tarih olacak.

Çok iyi ifade edememiş olabilirim ama ülkemizdeki bir çok girişim projesinin bunları göz ardı ederek ortaya çıktığını fark ediyorum. Bir faydası olur umarım.

Ah bu planı bir uygulayabilsem!

2008-09-23T23:23:00.004+03:00

Kişisel markalaşma planları aslında aşağıdaki iki madde çerçevesinde yapılabilir;

- Şu andaki marka duruşunuz nasıl ve bu sürecin hangi aşamasında bulunmaktasınız?

- Markalaşma çalışmalarınızda sizin için çok önemli şeyler neler, elinizde bir taslak çalışmanız var mı?

Bu konuda yıllık değerlendirme ve yeni plan yapmak daha akıllıca. Bu değerlendirme ve planlama maddelerine basitçe göz atalım;

1- Çevremde şu şekilde tanınıyorum ( 2 ya da 4 madde)

2- Gelecek yıl ise şu şekilde tanınmayı, algılanmayı planlıyorum ( 1 ya da 2 madde)

3- Şu andaki işim bana şu yönlerden yenilik, tecrübe ve cesaret kazandırıyor ( 1 ya da 3 madde)

4- Gelecek yıl, iş yaşamıma farklılık katabilecek yeni şu gibi özellikler getirmeyi planlıyorum ( 1 ya da 2 madde)

5- Son 90 günde şu gibi farklı bilgiler öğrendim, tecrübe edindim ( 1 ya da 3 madde)

6- Gelecek yıl, şu gibi yeni bilgi ve tecrübeler edineceğim ( 1 ya da 2 madde)

7- Son 90 günde sosyal networküme şu gibi önemli bağlantılar ekledim ( 2 ya da 4 isim)

8- Çevremde, görünürlük oranımı artırmak için şunları yapacağım ( 1 ya da 2 madde)

9- Son 90 günde, özgeçmişime yazabileceğim şu özelliği edindim ( 1 madde)

10- Özgeçmişim bu tarih itibariye şu özellikler nedeniyle farklı, gelecek yıl da şu şekilde olacak ( 1 ya da 2 madde)

David Grusenmeyer bu şekilde maddelemiş. Bakmayın siz bir iki madde diye yazıldığına. Her biri çok kapsamlı maddeler. Örneğin bu yılbaşı, ya da yıl sonu bu planı yapabilirsiniz. Blogumuzda yazdığımı her hangi plandan birinde % 50 den fazla başarı sağlayabilsek zaten bizi kimse tutamaz. Ama bir çoğumuzun yaşam şartlarında çok zor görünüyor. Bu zoru başaranlar da "kişisel marka" oluyor zaten.

Saygılarımla.

Rajesh Setty, Kişisel Markalaşmanın 4 D'si;

2008-09-17T09:58:00.003+03:00

Uygulamaya geçmek, her şeydir. Hareket görmeyen her hayal, ümit hücrelerinizi yaşlandırır. Kişisel marka yapılandırması bir yolculuk, tek başına bir hedef değil. Belli bir süreç üzerinde çalışan bir iş gibi. Bu sürecin orta bir aşaması olduğu pek söylenemez. Uygulama başarısına göre sizi küçültür, ya da büyütür.

Kısa zaman dilimlerinde neleri uygulayabilirsiniz? Mantıklı bir dönem içerisinde, ölçülebilir süreç adımlarına sahip olarak kendinize nasıl bir yatırımda bulunabilirsiniz? Markalaşma yolculuğunda fokuslanabileceğiniz alanlar var. İşte uygulamaya geçmek için size 4 model;

- Discover
- Design
- Deploy
- Deal

Discover

Burada kendimize şu iki soruyu yöneltmemiz gerek. Bu dünyadan göçtükten uzun bir zaman sonra nasıl hatırlanmak istersiniz? Hadi uzun zamanı geçelim, siz evinizde otururken, o dört duvarın dışındaki tüm tanıdıklarınız adınız alındığında sizi nasıl anlatır acaba! Vizyonunuzu ortaya koyma adına neleri feda etmeye hazırsınız? Yoksa, bahaneler hazır mı, bir türlü yapamıyorum diye.

Design

Yaşamınızı tasarlıyorsunuz. Bu tasarım da ciddi özen gerektiren bir iş. Unutulmaması gereken ilk şey, hayatımızın zaman helezonundaki deneyimlerden oluştuğu. Hem geçmişteki tecrübelerinizi düşünün, hem de markanızı ileriye taşıyacak şu andaki güçlü, farklı, katma değer sunabileceğiniz özelliklerinizi. Bu yıl yaptıklarınızın gelecek yıl size faydası ne, bugün yaptıklarınızın yarın size faydası ne?

Deploy

Kişisel markalaşma tek başına oynanan bir oyun değildir. Çevrenizdeki insanlar markanızı nasıl görebilir, dokunabilir ve hissedebilir? Çalıştığınız sektörle ilgili bir makale yayınlayabilir misiniz? Ya da konferanslarda konuşabilmek. Blog ya da web sayfanız var mı kendinizi ifade edebildiğiniz. Sosyal medyadaki hareket kabiliyetiniz ne kadar? Özel ortamlardaki parlaklık, saygınlık oranınız nedir?

Deal

Yürürken konuşmak gibi bir durum. Çevrenize verdiğiniz marka sözünü ne kadar canlı tutabiliyorsunuz? Yoksa aklınıza gelince mi uyguluyorsunuz? Hiç bir şey verdiğiniz sözü tutmamaktan daha kötü olamaz.

Bu dört maddenin gerçek yaşama uygulanış süreci farklı şekillerde ortaya çıkabilir. İlk aşamaya tekrar dönebilir, yeni tesbitler yapabilir, tekrar kaldığımız yerden devam edebiliriz. Bu süreç bir tasarım ise ve siz de çatıyı net olarak görebiliyorsanız, karşınızda büyüleyici "siz" projesi durmaktadır artık. Bu projeyi tek başına götürmeniz mümkün değil, yardım istemekten çekinmeyin.

Kendinize meydan okumanızdan bahsediyoruz aslında. Dört maddenin her biri yolculuktaki aşamalar gibi. Kullanılabilir üm kaynaklarınızı ayırmanız gerek bu meydan okumaya. Başkalarının yolculuğuna da yardım etmeniz gerekir, bu da size çok şey kzandırır.

"Duydunuz zilin sesini, yarışma başladı, başarılar" demiyorum. Yavaş yavaş, sakince düşünerek, planlı bir şekilde, deriiiin bir nefes alarak başlayın. Kısa zamanda "hamdım, pişitim, yandım" demeyin sakın. Yolculuğun nerede biteceğini kimse bilemez. Siz sadece devam edin. Bu yolculuğun sonu her boyutta, yaşamdan sonra da size ve çevrenizdekilere güzellikler getirecektir.

Kısır döngüden çıkmak için 20 öneri

2008-09-12T14:06:00.005+03:00

Beni de bir çok kişiyi de bir kısır döngünün, aldanmışlığın, atalet girdabının içine sokan bazı durumlardan bahsetmek istiyorum. Daha önceki yazılarımda bu gibi durumlar için, "çaktırmadan kanımıza işleyen virüsler" diye bahsetmişitim. Bkz. http://markasizsiniz.blogspot.com/2008/06/kiisel-markanza-kar-virsler.html

İşte 20 maddelik oyalayan şeyler listesi;

1- Çok büyük hedefler koymak ve bu hedefleri bir an önce, anlamsız bir hırsla yapmaya çalışmak. Büyük hedefleri küçük adımlarla, bir plan dahilinde gerçekleştirmeye çalışmamak. Bu plan 10 yıl da olabilir 20 yıl da.

2- Yazılı hedefin olmaması, bize sürekli hatırlatacak bir araca sahip olamamak.

3- Başkalarının her söylediğini kafaya takmak, motivasyon ve konsantrasyon bozukluğu yaşayarak amaçtan sapmak. En başa dönmek istediğinizde aynı gücü tekrar bulamayabilirsiniz.

4- "En iyisini ben bilirim" diyerek kimseden tavsiye, görüş, eleştiri almamak. 2.madde ile karıştırmayalım lütfen.

5- Yönettiğimiz işteki paralel adımları özel yaşamda aksine sıra ile yapmaya çalışmak. Boşuna beklemek. Bunu spordan dil öğrenmeye, ilişkiden gezmeye kadar yorumlayabilirsiniz.

6- Sabırsızlığı ve hoşgörüsüzlüğü daha fazla örnek almak.

7- Hiçbir kazancı olmadığı halde, bir hedef peşinde oyalanıp durmak. Örneğin internet girişimcisi olacağım diye gereksiz sörflerle, takiplerle, özenmelele vakit kaybetmek. Asıl ticari görüşü kaçırmak.

8- İşi yapmakla yönetmenin farklını anlayamamak.

9- Geçmişte hangi bilinçle, nasıl tavırlar sergilediğimizi, şimdi olsa nasıl yapacağımızı düşünerek arasında farkı anlayamamak. Yani yavaş yavaş, çok yavaş bilinçlendiğimizi kabullenerek yaşamak!

10- Hem başkalarına, hem kendimize karşı yapmacık, sahte davranışlarda bulunmak. Büyük yalanlara, büyük bahanelere sığınmak.

11- Okumamak, araştırmamak, öğrenmemek ama sürekli ahkam kesmek, hava atmak.

12- "Mütevazi olmak" ile "kişisel pazarlamada sahnede olmak" kurallarını birbirine karıştırmak, yanlış yorumlamak.

13- Güç tatmini için insanlara korku vermek, sevgiyi insana saygıyı derin bir yerlerde hapsetmek.

14- Takdir edilmeyi, keşfedilmeyi beklemek. Halbuki emeğin değerini, yapan kişinin haricinde çok az kişinin fark edebileceğini anlayamamak ve sürekli şikayet etmek.

15- Kendi kendimizi yalnızlığa mahkum etmek. İletişimin, ilişkinin gücünü fark etmemiş olmak ve kabuk içinde yaşamak.

16- Sabırlı olacağım diye kendini ifade etmemek, saklamak. Öreğin iş dünyasında şikayet olur diye sorunu üstlerine bildirmemek.

17- Sevdiklerime, işime önem vereceğim diye kedimizi unutmak, yaşamı kaçırmak. Ne için olursa olsun bir çeşit başkalarının hayatını yaşamak.

18- Ümitsizliğin aslında ölmekten farkı olmadığını bilememek. Karamsar olmak, etrafa negatiflik saçmak.

19- Süreç mühendisi gibi yaşamdaki küçük fakat toplamda büyük yer kaplayan boşlukları, verimsizlikleri fark edememek, uyaranları da bir güzel haşlamak.

20- Bu maddeleri “nutuk” gibi algılayarak blogu kapatmak ve en azından bir kaçını, birkaç dakika olsa dahi düşünmemek.

Bugünlerde, "Marka Sizsiniz" için yine eski yanlış adımları tekrarlıyorum, o nedenle bu yazı önce kendime. Sizlere de faydası olabilir, deneyin.

Saygılarımla.

Öyle bir cv olsun ki ;

2008-09-09T17:18:00.001+03:00

1- Word şablonlarından biri kesinlikle olmasın.

2- Bu bir ppt sunum, blog, web sayfası v.s. olabilir.

3- Doğum yerim Google Earth'e link olsun.

4- Medeni durumum evlilik fotoğrafım olsun.

5- Doğum tarihim bir sayaç ya da takvim görseli olsun.

6- Okuduğum okulların resimleri olsun.

7- Çalıştığım firmaların logoları ve kısa tanıtımları olsun.

8- Kişisel özelliklerim slogan ya da etiket şeklinde hızlıca görülebilsin.

9- Hedeflerimi resmedebileyim

10- Tüm bu gibi maddeler kendimden bir şeyler, espriler de katabilmeliyim.

v.s v.s.

Kısaca kendimi daha net ve yormadan anlatabileyim. Sesli olsun, görüntülü olsun. Arkadaşlarım ya da eski patronlarım beni anlatabilsin. Bu cv yi izleyen kişi kişisel markalaşma gelişimimi rahatça anlayabilsin ve ona göre karar versin. Bir ya da iki sayfalık word dökümanı neyi anlatabilir ki. O nedenle artık görsel cv projeleri artmaya başladı. Kişiler kendilerini ifade edecek şekilde bloglar, web sayfaları, sunumlar hazırlıyorlar.

Göze, kulağa hitap etmenin çok daha etkili olduğu ortada. Zaten ilk önce soft ortamlarda tanındığımıza göre sanırım eski model cv ler tarih olacak. Bir de bu görselliği en can alıcı spotlarla karşımızdakine sunabilir, kendimizi anlatabilirsek harika olur. Linkedin, Xing gibi platformlar da bu görselliği yakalamaya çalışıyor aslında. Ama konuya özel projeler de artık revaçta. Youtube, Facebook, Slideshare gibi platformlar da bu amaçla çok verimli kullanılabiliyor. Visualcv.com sadece bunlardan biri. Bu görsellikten yola çıkarak sosyal medyadaki kişisel markamızı daha ayrıntılı anlatabilecek bir platform harika olurdu değil mi?

Kendinizi en kısa ve en doğru şekilde anlatabilmeniz dileği ile.

Zahter, Messez ve Hırslar ...

2008-09-09T10:51:00.003+03:00

Bu başlıkta bir çok kişi için iki adet yabancı kelime var. Önce bu kelimelerin geçtiği, büyük ihtimalle Arapça'dan geldiğini düşündüğüm atasözünü söyleyelim;

"Zahterden messez olmaz"

Belki, bilenler vardır, zahter bildiğimiz kekiktir. Messez ise -af buyurun- hayvanları yönlendirmek için kullanılan uzun ince bir ağaç dalı, yani sopadır. Kekik gibi küçük zayıf bir bitkinin bir sopa kadar sağlam olması ve iş görmesi mümkün mü? Tabi ki, hayır. Bu iki nesne neden karşılaştırılmış gelin ona bakalım.

Rahmetli babam, bu sözü çok büyük hırslar peşinde koşan, yaşam şartlarına bakmadan ütopik hayaller kuran insanlar için söylerdi. Yani "imkansız" olanı bu cümle ile ifade etmeye çalışırdı. Halbuki, babam feci şekilde hırslı, iş bitirici, hedefleri olan, başarı peşinde koşan bir Anadolu çocuğu idi. Bilirsiniz, zorlu yaşam hikayeleri olan, köyden kente yerleşip kendini geliştirebilen, çocuklarına gelecek sağlayabilen insanları. Bu insanların hem hayalleri vardı, hem de realite algıları. Yani dengeli bir hırs metaforu. Şimdi beni, sizi, onları bu çerçevede inceleyelim.

İletişim, teknoloji, eğitim arttıkça güç, rekabet ve hırs değerlerimiz de yükseliyor. Ve arkasından gelen iç-dış kavgalar, çatışmalar, hüsranlar, ümitsizlikler. Akrep burcu olanlar bilir, nasıl bir anda hırslarının esiri olabileceklerini. Bu hem iş hayatında, hem de özel yaşamda olabilir. Bir şekilde doğuştan genlerimize yerleşmiş kazanma, başarma arzusundan, güç sevdasından bahsediyoruz. Belki de imkansızı istiyoruz, belki de yanlış sularda yol alıyoruz, belki de yanlış duvara merdiven dayadık, tırmanıyoruz, düşüyoruz tekrar tırmanıyoruz. Bir an olsun baş döndürücü hızla dönen dünyamızı durdurmuyoruz.

Bu yaşam tarzı kişileri hep bir şeyler yapmaya mecbur kılıyor sanki. Para için, şöhret için, güç için. Örneğin girişim tutkunu olan insanlar kendilerini hep bir proje yapmak zorunda hissederler. Girişimcilik güzeldir, denemek, risk almak güzeldir, büyük bir iç tatmindir ama ya oyunun kurallarını hala öğrenememiş isek. Çırpınır dururuz ve aynı adımlarla farklı sonuçları almaya çalışırız.

İnsan, kendini sürekli geliştirmek zorunda olan bir varlık. Hedefleri, ümitleri olması gerek. Doğru. Ama çapımıza bakmadan çok büyük hayallere girişmek ve başarısız olunca da pes etmek hiç doğru değil. Zahter, messez hikayesi imkansız olan bir mantığı sergiliyor. Ama bu karşılaştırma büyümek, gelişmek, güçlenmek için doğru değil. Çünkü insan düşünen bir varlık, bir bitki değil. Bir çalı, bir sopa kadar sağlam olamaz ama kendini geliştiren bir çocuk dünyaya yön veren bir insan olabiliyor. Kader, kısmet diyenler olabilir. Tamam ama bizim bu korkuları değil sadece yeteri kadar çaba sarfetmeyi, çalışmayı düşünmemiz gerekiyor. Eskiler de bu sözleri aklı beş karış havada olan insanların ayakları yere bassın diye söylemişler zaten.

Girişimciler, iş adamları, öğrenciler, yani tüm insanlar; sürekli başarmak, kazanmak, güçlü olmak zorunda değiliz. Hepimiz, önce insan olmanın doğal seyrinde yol almalıyız. Aşırılıkların hücrelerimizi nasıl kemirdiğini bilmek zorundayız. Tarihi, geçmişi bir ders olarak değil örnek alınacak bir hazine olarak görmeliyiz. Ve oradan gelen bu gibi atasözlerini sürekli duymalıyız, günümüze yorumlamalıyız. Ama bu gibi atasözlerini yanlış yorumlayarak asla ümitsizliğe kapılmamalıyız. Sadece oyunun kurallarını çok iyi öğrenmeli ve uygulamalıyız.

Gelin siz bunu kişisel markalaşma çabanıza yorumlayın. Hayallerinizi ve şartlarınızı realist bir şekilde önünüze koyun ve yorumlayın. Kendinize süre verin, plan yapın, çok çalışın ama ne olur doğallığınızı, dinginliğinizi bozmayın. En büyük tutkunuz "öncelikle sıfır noktasındaki duruşunu koruyabilen bir insan olmak" olsun.

Saygılarımla.

"Asla Yalnız Yeme" yenlerin 15 özelliği

2008-09-02T10:27:00.005+03:00

Bugünlerde Keith Ferrazzi’nin "Asla Yalnız Yeme" adlı kitabını okuyorum. Hayran, hayran okuyorum işte. Ferrazzi gibi dünya çapında kitapları satılan, konuşmalar yapan, liderlere danışmanlık-koçluk yapan insanların bana göre en önemli özelliği "samimi ve açık" olmalarıdır. Yetiştikleri kültürden de kaynaklanıyor olabilir. Ya da öğrenilmiş, keşfedilmiş bir özellik olarak yaşamları boyunca devam ettirirler bu davranışlarını. Kısaca maddelemek istiyorum bu özellikleri;

1- Aile yaşamlarını, geçmişlerini, sıkıntılarını, çocuklukta geçirdikleri psikolojik travmaları dahi çok açık anlatabiliyorlar.

2- Akrabalarından, çevrelerinden herhangi birini saygılı birşekilde rahatça eleştirebiliyorlar. Bu kişi babaları, anneleri dahi olabiliyor.

3- Hedeflerini, çocukluktan bu yana net bir şekilde neler olduğunu ifade ediyorlar.

4- Özendikleri, imrendikleri, hatta kıskandıkları insanları, hikayeleri hiç aşağılık kompleksi duymadan anlatabiliyorlar.

5- Ne özgüvenlerini, ne de güvensizliklerini hiç saklamıyorlar.

6- Tevazu gösteriyorlar fakat güçlü oldukları yönlerini anlatmadan, vurgulamadan geçmiyorlar.

7- Başarılarını yazarak, anlatarak tekrar tekrar alkışlıyorlar.

8- Başarısızlıklarını daha detaylı anlatıyor ve nasıl ders aldıklarını bir bir sıralıyorlar.

9- Kişisel marka duruşu ile ilgili samimiyetsizce, yapmacık olan tavırları hiç tasvip etmiyorlar.

10- Hem kendi hikayelerine, hem de başkalarının hikayelerine müthiş saygı duyuyorlar.

11- Yazdıkları cümleleri okuduğunuzda bu insanların ömür boyu hangi hedefleri olduğunu, nasıl bir kişisel marka duruşu sergileyebileceklerini net olarak anlıyorsunuz.

12- Yapacakları uyarıyı, lafı hiçi dolaştırmadan tokat gibi çarpabiliyorlar.

13- Zamanı verimli kullanma konusunda çok çok hassas davranıyorlar ve bunu sürekli vurguluyorlar.

14- Hedef kitleleri ile olan iletişim kanallarını sürekli hatırlatıyor ve sıcak ilişkiler içinde oluyorlar.

15- Önceki yazılarımdan birinin konusu bu idi. Geç olsa dahi e-posta ve sorularınıza kesinlikle cevap veriyorlar. Yeter ki bir anlamı olsun.

Ya ne bileyim işte, bu insanlar öylesine yaşamıyor, öylesine bakmıyor, öylesine yazmıyorlar. O nedenle bilmem kaç milyar nüfuslu dünyada bazen parmakla sayılabilecek kadar az sayıda oluyorlar.

Rica ediyorum, önce kendime sonra size sorsam. Ne kadar açık bir iletişimde bulunuyoruz? Kendimizi ne kadar açabiliyoruz çevremize? Yoksa hep yapmacık tavırlar mı sergiliyoruz? Başarısızlıklarımızın altında yatan asıl sebep; güven vermeyen bakışlarımız, yüzeysel kelimelerimiz, kibirli duruşumuz olmasın!

Yukarıda anlatmaya çalıştığım kişiler uzaydan gelmedi. Tarihe güzellikler de çirkinlikler de katan en önemli varlık hep insan oldu. Çünkü daha güzel donatılan başka bir yaratık yok. Ama kimi insan aldandı ve kimi de aldanmamak için çırpınıp duruyor hala. Keith Ferrazzi gibi insanları örnek alabilmek dileği ile.

Büyük yanılgı; “Keşfedilmeyi Beklemek“

2008-08-29T13:22:00.004+03:00

Bir insanın marka değeri için oluşabilecek en büyük algı yanlışlığı, birileri tarafından keşfedilmeyi beklemektir. Üniversiteden mezun olunca, ”hemen gel sana bir iş verelim” denilmez. Bir alanda uzmanlaştığınızda, insan kaynakları departman ya da danışmanlık firmaları hemen peşinizden koşmaz. Dünyanın en yenilikçi, en yaratıcı, en teknolojik projelerini ortaya koysanız dahi finans çevreleri ”gel sana yatırım yapayım” demez. Hele ki bu saydıklarım, ülkemizde kurallara uysanız dahi, olma ihtimali çok daha azdır. Bu şekilde düşünen nice süper, zehir gibi gençler vardır ki ümitsizliğe kapılarak köşelerine çekilirler. Projelerini rafalara kaldırarak, her hangi bir işte uygun bir maaşla, çoluk çocuğa karışır emekliliklerini beklerler.

Keşfedilmeyi beklemenin tam tersi, kişisel markalaşma kurallarına önem vermektir. Yazılı hedefler belirlemekten, sürekli bir iletişim içerisinde olmaya kadar. (Bkz. Önceki yazılar) Yaşamınızda hiç bir şey tesadüf değildir desem bazıları beni kadercilikle suçlayabilir. Ama, öyle işte. İstediğiniz kadar çırpının, bir iş olmazsa olmaz ve daha fazla diretmenin bir anlamı yoktur. Hırsına yenik düşen komutanları, kralları, liderleri düşünün. Fakat, oyunu kuralına göre oynayanlar, stratejik ve planlı şekilde yol haritalarına uyanların başarısız olduğu çok az görülmüştür. Israrlı çabalar sonucunda geç dahi olsa başarıyı yakalamışlardır.

Kişisel markalaşma konusunda yazdığım ilk yazı Turkcell intranetinde 2002 yılında, Habercell adında sadece çalışanların görebildiği bir e-dergide idi. Yazının başlığı ”Marka Sizsiniz, Reklamınızı Yapın” oldu. Bu başlığı uzun çabalar sonucu bulmuştum aslında. Bundan 6 yıl önce daha dünyada Tom Peters’in ”brand called you” kavramı yeni yeni dillendiriliyordu, değil Türkiye’de. Çok az sayıda danışman ve eğitmenin gayretli çalışmaları vardı. Başlıktaki reklamınızı yapın ifadesi bir uyarı, iyi bir dilek, bir tavsiye, bir yol gösterme niteliğinde. Bir PR ajansı, bir marka strateji uzmanı gibi eğilmeniz gerek konuya. Tabi ki daha basite indirgeyerek.

Rekabet çok fazla, özel yaşamdan iş yaşamına kadar. Büyük bir yarış içinde fark edilmek, öne çıkmak, duruşumuzu sağlamlaştırmak kolay değil. Sürekli bir desenformasyon rüzgarı geçiyor üzerimizden. Bir şeyleri unutuyor, bir şeyleri atlıyoruz. Sonra da ”cevheranın derdini cevherfüruşan olmayan bilmez” diyerek kendimizi kandırıyoruz. Yok böyle bir şey. Çalışacaksın, kendini, gerekli, uygun mecralarda sürekli sunacaksın ve ümidini hiç kaybetmeyeceksin. İletişime de açık olacaksın. O zaman şansın seni bulam ihtimali yüksek olur.

Sosyal medya üzerinden tüm dünyaya bu kadar kolay iz bırakma yöntemleri var iken güzel bir özgeçmiş-kapak dahi yazamıyorsanız, kusura bakmayın derim. Uzmanı olduğunuz güçlü yanlarınızı blog ya da web üzerinden tüm dünyaya sunamıyorsanız, yine kusura bakmayın. Başarısızlıklar, yanlışlar olsa dahi doğru yöntemleri internetten araştırma zahmetine girmiyorsanız ona da kusura bakmayın derim. Alışkanlıklarınızın esiri olduğunuzu ve ısrarla aynı şeyleri yaptığınızı artık farkedin. Bu alışkanlıklar ve ”şeyler” sizi halen başarıya götürmüyorsa ve siz hala keşfedilmeyi bekliyorsanız, yazık, üzgünüm derim.

Çok defa kendime söylediğim gibi.

Saygılarımla.

Ne oldu bize!

2008-08-29T10:01:00.000+03:00

Kişisel marka olmak sadece sosyal medya üzerinde boy göstermekle, havalı konuşmalar yapmakla, her yerde adını duyurmakla olmuyor. En başta vicdani değerleri sorgulamak gerekiyor. Ve bu konuda unutamayacağınız bir yazı var aşağıdaki linkte. Sayın Prof. Dr. Yıldız Batırbaygil’in yazısı yataktan her sabah kalktığımızda okunacak yazı şeklinde.

http://www.haberturk.com/haber.asp?id=93948&cat=200&dt=2008/08/28

10 maddelik öneri paketi

2008-08-28T12:15:00.002+03:00

1- Kendiniz ve başkalarınız için yaşama kattığınız anlam nedir? İnsanlar sizi çok kısa düşündüklerinde akıllarına gelen cümle ya da “keyword“ , “tag“ ler ne olur. Marka konumlandırma uzmanları bu kelimelerin ya da cümlenin 10 kelimeyi aşmaması gerektiğini söyler. Hatta bazıları da 3 kelime ile anlatılabilmeli ve hatırlanabilmelisiniz der.

2- Sizinle iletişime ilk kez geçen, görüşen bir kişi sonraki haftalarda bunu devam ettiriyor mu? Sizi başkaları ile tanıştırmak istiyor mu? Ya da yeni tanıştığınız biri size bağlantıda olabilmek için iletişim bilgilerinin ne kadarını sunuyor.

3- Tutkularınızı, farklılıklarınızı, katma değerlerinizi çevrenize söylemekten çekinmeyin. Sızma şeklinde, virüs gibi yayılmalı, transfer olmalı bu özellikleriniz. İster birebir görüşmelerle, ister yeni sosyal medya araçları üzerinden.

4- Yaşamınızda siz ve başkalrı için kaldıraç görevi yapan, harekete geçiren manivela gibi kabiliyetleriniz nelerdir? Özellikle vurgulanan, sizi farklı kılan yönünüz nedir? Sürekli, tutarlı bir şekilde bu özelliklerinizi her gün aksyona dönüştürüyor musunuz?

5- Her insan ne istediğini, hedeflerini bilemez. Bir çok noktadan gelen iletişim baskını altında gibiyiz. Kafamız daha da karışıyor. Yalın bir şekilde insanların ne istediklerini bulmalarına yardım edin, yol gösterin, birlikte deneyin. Kurtarıcı bi öncü gibi olursunuz.

6- İnsanların size bağlanmasına, sizi hissetmelerine izin verin. Her iletişiminizde kişisel marka ruhunuzdan bir iz bırakın. Bu şekilde birlikte bir şeyler yapmak daha fazla zevk ve güven verici olacaktır.

7- Her insanın doğal yetenklerinin bir birinden farklı olabileceğini unutmayın. Bu yetenekleri gözden kaçırarak genelde zorlama uğraşlar peşinde koşarız. Bu bizi hem yorar, hem de maddi manevi olarak bir tatmin getirmez.

8- Kıskanılabilir ya da birileri tarafından başarısız olmanız istenebilir. Bunlar doğal şeyler. Hazırlıklı ve tetikte olmanızı sağlar. Siz yine de bu insanlara tersine iyi niyet ve temennilerle karşılık verin.

9- Kişisel markanızı geliştirmeyi sabırla her yerde, her alanda bir dantela gibi dokuyun. Zamanla tahmin edemeyeceğiniz şekilde size dönüşleri olacaktır.

10- Reklam, ısrarla tekrar etmektir aslında. Yaşamdaki marka duruşunuzu sürekli ve geliştirerek tekrar edin. Örnek almak, danışmak, geri bildirimleri değerlendirmek de önemli.

*** Paul Copcutt on February 22, 2008 in Expressing Your Brand'ten derlenmiştir.

En iddialı duruş, iddiasız olandır.

2008-08-25T23:33:00.009+03:00

"Ben yaptım, ben ettim, şu küçük dağları da ben yarattım, bu şirketi, bu departmanı bu hale ben getirdim" Kulağa nasıl geliyor, iddialı ama hiç hoş değil, değil mi! Ego had safhada ve damarlarımızda kan yerine gurur akıyor sanki. Özellikle de yönetici kesiminde. Başarılı, zeki, süper aktif bir insan olabilirsiniz. Ama bu, dünyayı, hele ki başkalarının dünyasını sizin yönettiğiniz anlamına gelmez ki?

Kişisel markalaşma bir "duruş" tur. Bu duruş sizi bir yerlere taşır ya da yarı yolda bırakır. Burnundan kıl aldırmayan, eleştirilere tahammülü olmayan, yönettiği şirketi ya da departmanı aslında deneme tahtası gibi kullanan insanlardan öğrenilebilecek tek şey, marka duruşunu bu şekilde sergilememektir. Kişisel gelişim kitapları ısrarla gerçek liderliği, koçluğu anlatır durur. Fakat bu bahsettiğim tipte insanlar işin uygulama yönüyle değil de "o kitabı ben de okudum" havasını atmakla ilgilenir.

Bu tipte kişiliklerin kendilerine ve çevrelerine güvenle ilgili sorunları vardır, emin olun. Bu kişi bir yönetici ise; fırça atmak için konuşmaya, güzellik değil hata bulmak için bakmaya başlar. Ve kesinlikle bu tarzı için bir bahanesi vardır. Hep merak etmişimdir, üst düzey yöneticileri kim eleştirir acaba. Pazarlamanın "p" lerinden, koçluğun "k" sınden anlamayan bu insanlar hayatlarını sadece paranın "p" sinden anlayarak mı geçirirler.

Ve yine yöneticilerden devam edelim. Sevgi, empati, saygı yerine korku imparatorluğu kurmayı tercih eden patron tiplerden. Kusura bakmayın ama sevilmezsiniz. Paranız ve gücünüz olduğu için yüzünüze gülünür ama arkanızdan bol bol konuşulur. Her yiğidin bir yoğurt yemesi vardır, tabi ki katılıyorum. Ama günümüz dünyasında doğru yönetim metodlarını da duymayan, bilmeyen kalmamıştır. Yani her yiğit yönetici yoğurdu hemen hemen aynı şekilde yemek zorundadır. Özellikle çalışanlarına karşı tavırlarında.

Yalın, saf, duru, sade bir "duruş" sadece yöneticiler için değil, anne, baba, öğretmen, usta, çırak herkes için gereklidir. En başta kendi yaşamınızı büyük çelişkilerden, çekişmelerden, hırs yorgunluğundan kurtarmış olursunuz. İnsanlar sizinle konuşmak, ya da dinlemek için can atar. Sesinizi duymak, yazdıklarınızı okumak onlara nefes almak kadar kolay gelir ve huzur verir. Kilionuz ağır olsa da siz siz olun insanlara ağır gelmeyin. Her işinizde her hareketinizde ezici bir iddia taşımayın. İddialı duruş vücut duruşunuzu, mimiklerinizi, bakışlarınızı dahi etkiler. Sürekli "baskın gelme" şeklinde bir havada olursunuz.

Bu cümleleri yazarken asla atalette kalmaktan, pasiflikten, geri durmaktan, hakkını, görüşünü savunmamaktan bahsetmiyorum. Aksine her hareketiniz, her bakışınız öyle bir iddialı olsun ki, içinde iddianı "i" si dahi olmasın.

İddia zorlamadır, hep yarışta olmak, hep rakip aramaktır. "Sessizlik" atmosferinin de büyük bir iletişim olduğunu unutmayın. Kendin olmak, sahip olmaya çalışmamak, doğal olmak en büyük zenginliktir. Bir kitapta, en büyük hilenin, hilesizlik olduğunu okumuştum. Ben de diyorum ki, en büyük iddia, iddiasız olmaktır.

Saygılarımla.

Yaşamınızın en iyi versiyonu

2008-08-19T22:18:00.008+03:00

Dünyaya geliş amacınızı hiç düşündünüz mü?

Diyelim ki, hayattaki nefes alma süreniz doldu ve öbür dünyaya gittiniz. Sizi bu dünyada çok büyük işler başarmış birisi karşıladı. Örneğin; Atatürk, Edison, Newton, Nobel, Galile, Einstein veya Mimar Sinan… Size ne söylemesini isterdiniz? Lütfen bir an için okumayı bırakın, gözlerinizi kapatın ve durumu hayal edin. Size ne denmesini isterdiniz?

Eminim bir cevabınız vardır. Cevap her ne olursa olsun, önemli olan var olması. Eğer cevabınız yoksa bunu hemen düşünmeye başlasınız iyi edersiniz, derim. Burada en ideal cevap, “Aferin evlat, iyi iş başardın” olurdu.

Yaşam, sadece doğumlu ölüm arasındaki çizgiden ibaret değildir. Önemli olan bu iki nokta arasındaki noktaların sayısı ve nitelikleridir. Bunun üzerinde düşünmeniz, ne yaptığınızı, ne yapacağınızı tekrar gözden geçirmeniz gerekir. Tekrar diyorum; çünkü dünya durağan değil, çünkü hayat sürekli değişmekte ve gelişmekte, çağdaş yaşam bizleri sürekli olarak bir yerlere doğru sürüklemekte ve dolayısıyla bizler de bununla uyum içinde, hemen her gün değişmekteyiz. Bu değişim içinde önemli olan en iyiyi, en güzeli, en doğruyu, en zekice olanı, en keyif vereni; hayat geminizin dümenini çağdaş yaşamın delice esen rüzgârlarına bırakmadan yaşamaktır. Yani yaşamınızın dümenine geçip en iyi versiyonuna ulaşmak hepimizin hakkı.

Peki, bunu nasıl yapacağız? Kendi kendimize bunu nasıl yapabiliriz? Bunun bir yolu, yöntemi var mıdır? Elbette vardır? Hem de çok basit deyip,size kısa bir formül vermemi beklemeyin. Çünkü bu potansiyel herkesin kendi içinde zaten var. Bunun cevabı ne bende, ne de bir başkasında olamaz. Sadece sizde.

Şimdiye kadar ki tüm yanılgımız yanıtların yaşamımızı değiştireceğini sanmamızdandır. Oysa önemli olan sorulardır. Doğru sorular, sihirli sorular, bizi ileriye taşıyan, çözüme odaklı sorular. Yani bir nevi kendi kendinize koçluk yapmanız, doğru sorular sormanız, iyi seçimler yapmanız, kendinizi tanımanız, ne istediğinizi hem de gerçekten neyi istediğinizi bulmanız, sizi engelleyen noktaların ne olduğunu tespit etmeniz, bunlar üzerine odaklanıp, yeni yeni şeyler denemeniz, kendinizi sürekli kontrol etmeniz…

Takılıp kalmak, işin içinden çıkamamak, neden-niçin sorularıyla boğuşmak, çünkü cevabına ulaşamamak, sürekli didinip yorulmak ve sonunda pes etmek bu yüzdendir. Hep bunlar kendi kendinize doğru sorular soramadığınız için olur.

Bu işi profesyonelce yapan hayat koçları sizlerin yaşam amaçlarınızı bulmanıza, vizyonunuzu belirlemenize, hayatınızın tüm yaşam alanlarında (iş, para, kariyer, aşk hayatı vs.) arzuladığınız gibi bir hayata kavuşmanızda size yol arkadaşlığı yaparken asla sorularınıza cevap vermezler. Ama büyülü soruları ile sizin içinizdeki cevheri çıkarmanıza yardımcı olurlar. Ayrıca hayat koçları kişilere sadece profesyonel olarak yardım etmekle kalmaz, kişinin kendisine koçluk yapması için nasıl bir yol izlemesi gerektiğini de öğretirler. Bir kez koçluk hizmeti alan kişi, artık kendisine ne sorular soracağını bilir, yaşamının nasıl en iyi versiyonuna ulaşacağını, bunu nasıl devam ettirebileceğini de…

Kendi kendinize doğru sorular sorabildiğiniz oranda ilerlersiniz, farkına varırsınız, vizyonunuzu belirlersiniz, kısaca yaşamınızı daha kaliteli hale getirebilir, hatta bir marka olursunuz.

NURHAYAT İNAN

YAŞAM KOÇU

hayatkoc@gmail.com

*** Sevgili Nurhayat İnan'a bu değerli yazı için teşekkür ediyorum. Faydalı olabilmesi dileği ile. M.E.

Zoruma gidiyor ama ümidim hiç tükenmiyor!

2008-08-15T10:44:00.004+03:00

Bu topraklarda dünya savaşları biteli 90 yıl kadar oluyor herhalde. İmparatorluktan geriye kalan topraklar, yani Anadolu, ve yaşama tutunabilen bir avuç insan denilebilir geriye kalan. Genlerinde farklı medeniyet ve kültürlerin izlerini taşıyan, yüzeysel olarak küçük bir alan, derinlemesine bilmem kaç bin yıllık tarihi barındıran insanlar.

Duygu sömürüsü yapmaya gerek yok ama not korkusu ile öğrencilerin pek de barışık olmadığı Tarih derslerini bir kenara bırakırsak bize sadece bir kaç arşiv belgeseli ve dedelerimizden, babalarımızdan dinlediklerimiz yeter, artar bile. Peki, geldiğimiz nokta ne! Rüyalarında vatanın geleceğini görerek, öleceğini bile bile ertesi gün meydanlarda savaşan kahraman insanlar 90 yıl sonra torunlarını ve onların çocuklarını nasıl hayal etmişlerdi acaba. İşte bu noktada yerin altındakilerin de, üstündekilerin de zoruna gidenler;

- Olimpiyatlarda 3-5 milyon nüfusluk ülkelerden, savaş içinde kıvranan ülkelerin sporcuları kadar bile olamamak. Çocukları, gençleri dünya çapındaki yarışlara hem fiziki hem de motivasyon anlamında hazırlayamamak.

- Dünya çapında akademik makaleler ve üniversite sıralamalarında en gerilerde olmak.

- Demokrasi ve Cumhuriyet kültürünü ancak ittirmelerle anlayabilmek.

- Hala, kum torbası yerine canlı insanları güvenlik denemesi amaçlı kullanmak.

- Köy kültürü neredeyse % 100’üne hakim olan bir toplumun tarım ve hayvancılığı geri kalmış sayarak, şehrin elitliğine Don Kişot luğuna soyunmak.

- Gerçek anlamda ”lider” insanların bu topluma yol gösterememesi, daha çok kendi cebini düşünmesi.

- Kız çocuklarını hala okutmamak, binlerce yıl öncesindeki gibi aslında canlı canlı gömmek ile benzer bir durum. Aslında bir anne ile bir nesli cehalete hapsetmek, bana göre gömmek.

- Üretimin, istihdamın, ekonominin bir kaç tekel holding ile elit sınıfa hizmet etmesini sağlamak.

- İster siyasi, ister edebi hemen bir çok konuda insanları susturmak, hayatını yaşa, fazla kafa yorma, demek.

- Toplumun dinamiklerini anlamadan elbiseler hazırlamak, giydirmek, çıkaranları da doğduğuna pişman etmek.

- Çocuk eğitiminin anne karnında başladığını ve aslında 3-5 yaşlarına kadar kişiliğin oturduğunu hala anlayamamış olmak.

- Saygı ve hoşgörüyü unutmak, doğuştan gelen güzellikleri karartmak, karartmak.

- Okumayan, dinlemeyen, anlamayan, üstüne bir de kendini beğenmiş insanlar topluluğu haline gelmek.

Bu kadar yeter. Dün akşam sevgili Burak Büyükdemir ve arkadaşlarının organize ettiği eTohum toplantısında idim. Yani girişimci neslin toplantısı idi. Zoruma giden yine bazı çaresizliklerin gözlerden okunması idi. Emin olun, o toplantının yapıldığı Cafenin yanındaki her hangi bir restoran ya da mağazda ünlü bir iş adamı bizim hayal bile edemeyeceğimiz rakamları bir anda harcayabilir. Kimsenin parasında gözümüz yok ama ısrarla çırpınan insanlara da kimlerin destek olacağı merak konusu. Devlet mi, iş adamları dernekleri mi siz cevabını biliyorsunuz. Ama bu genç ( ben yaşlanmış oluyorum : ) arkadaşların duruşu bana öyle ümit veriyor ki. Emin olun, duyun ya da duymayın yukarıda zoruma giden o kadar madde yazdığım halde beni umutlandıran o kadar güzellikler var ki. Günük kısır çekişmelerin içine hiç girmeden iyi niyeti ve innovasyon, gelişim hırsı ile öyle fedakarca, güzel işler yapan insanlar var ki ülkemizde.

Ne olur bu yazının kişisel markalaşma ile ne ilgisi var ki, demeyin. Ulusları, tarihi yöneten aktörler insanlardır. Zorumuza giden şeyler, markalaşma kelimesinin ne olduğunu dahi bilmeyen, ama bir şekilde malesef toplumlara yön veren insanların keyfi icraatlarıdır. Bu bloğa kadar ulaşarak, yazıları okuyan değerli insanların hem kendilerini, hem çocuklarını bu çarklarda ezdirmeyeceklerine inancım tam. Sevgiyle kalın.

*** Bir hafta kadar tatile çıkıyorum, uygun olursam yazmaya çalışacağım. Saygılarımla.

Her mesaj da cevaplanır mıymış? // İletişimde 10 madde.

2008-08-13T15:42:00.003+03:00

Reklamhavuzu ajansımı kurduğum zamanlarda (şu anda faal değil) ister bana, ister iletişim adresime mailler gelirdi. İlgili, ilgisiz bir çok mail. Hemen hepsine en kısa sürede, olumlu, olumsuz ya da teşekkür mesajları dönerdik. Bu durum, gelen telefonlar için de aynı şekilde olurdu. Ve arkasından şu cümleler “Mesajıma cevap verileceğini hiç beklemiyordum. Ya da bu kadar erken cevap geleceğini“ diye şaşkınlık ifadeleri. Bende hafif bir gülümseme, klasik ifade ile iletişim anlayışımız bu şekilde. Asıl ben garip karşılıyordum bu şaşkınlığı.

Hep şunu gördük, hala da görüyoruz. E-postalar cevapsız bırakılır, telefonlara çıkılmaz, talepler, şikayetler, teklifler değerlendirilmez v.s. Ama sanırım devir değişiyor, biz de artık öğreniyoruz hızlı, pratik, iş bitirici ve ”net” olmayı. Projemle ilgili yatırımcı firma arıyorum diyelim. Avrupa ya da Amerika’daki önemli kişilerle Xing ya da Linkedin’den irtibat kuruyorum. Ve sonra mailleşiyorum. Cevaplar çok hızlı, anlaşılır ve net. Şaşkınlık içindeyim ben de. Türkiye’de de bazı kişilerle mesajlaşıyorum, yine aynı hassasiyet var. Fakat bu kişiler de yabancı kültürden nasibini fazlasıyla almış şanslı kişiler, yani azınlık.

Her yerde soruluyor, "neden ülkemizde güzel şeyler olmuyor" diye. Işte bu iletişime, yaratıcı fikirlere, girişimciliğe saygı duyulmamasından kaynaklanıyor. Üstüne bir de bencillk, kıskançlık ve arkadan konuşma eklenince gerisini siz düşünün.

Kişisel markalaşmanın en önemli özelliklerinden biri alçak gönüllü olmaktır. Sürekli hava atan, burun seviyesi hep yukarılarda gezen tipler marka balonlarıdır, kişisel marka değil. Saygı ve hoşgörü ile iletişime açık olana insanlar asıl markalaşmanın bireyin tek başına değil çevresine yansıması ile gerçekleştiğini bilirler.

Beni tanıyanlar Nisan 2003’ten bu yana ne yapmak istediğimi çok iyi bilirler. O günden şu yazıyı yazdığım ana kadar bana bu şekilde cevap verenlere teşekkür ediyorum. Bu şekilde cevap veremediklerimden de özür diliyorum.

Bir kaç maddeyi tekrar etmekte fayda var;

1- İletişime açık olun.

2- Olumlu ya da olumsuz cevap verin. Geç kalmış olsanız dahi.

3- İletişimi başlatan ilk kişiye önce saygı duyun, sonra ilişki derecenizi ayarlayın.

4- Tutamayacağınız sözleri vermeyin, “HAYIR” denmesi gerekiyorsa, evirip çevirmeden bu kelimeyi söyleyin.

5- İletişim trafiğinizi ve algılamayı siz yönetin, başkaları değil.

6- Vücut diliniz zor ve kapalı bir insan olduğunuz izlenimini vermesin. Rahat ve yakın durun.

7- Sözlü ya da yazılı her heceniz ağzınızdan bir kez çıkar, geri alma butonu yoktur.

8- Her iletişimin kişisel markanıza kattığı ya da eksilttiği değeri sürekli ölçün.

9- Eleştirin, yol gösterin ama tarzınız sakın kırıcı olmasın.

10- Marka Sizsiniz. Doğru kanallarda, uygun zamanlarda, doğru kişilere kendinizi anlatmayı unutmayın!

Sevgilerimle.

Sosyal medyada kişisel markanız

2008-08-11T16:58:00.005+03:00

İnternet ya da mobil entegrasyonlu sosyal network uygulamaları ya da kendimizi ifade edebildiğimiz kanalların bütününe artık “sosyal medya“ diyoruz. Hani onlarca yerde kaydımız, profilimiz, kısacası yaşamımız boy gösteriyor. Peki bu kadar uygulamadaki, milyonlarca kişi arasından nasıl seçilebileceksiniz? Amaç sadece arkadaş bulmak mı, ya da iş kapmak mı olmalı. Hayır. Aslında kendinizi yansıtıyorsunuz o sosyal medya denilen deryada.

Kişisel markalaşma için büyük fırsatlar taşıyan bu iletişim kanallarını ne kadar verimli kullanabiliyoruz bakalım;

1- Facebook, Linkedin ya da Xing gibi platformlarda kendinizi ne kadar net ortaya koyabiliyorsunuz. Kimsiniz, ne iş yaparsınız, hangi konularda uzmansınız, ilişki dünyanızda kimler var, fotoğrafınızın verdiği mesaja varana kadar. İnsanlar sizinle irtibata geçebilmek için heyecan duymalı. Profilinize çok kısa dahi olsa göz atan biri sizden bir “marka“ algısı hissedebilmeli.

2- Networkünüze eklediğiniz kişilere katkınız ne, o kişilerin size katkısı ne?

3- Düşünce dünyanızı, hedeflerinizi ne kadar anlatabiliyorsunuz?

4- Ölçülmüş başarılarınızı kim, ne kadar farkedebiliyor?

5- Belki iş bulmak için değil ama yaşamdaki duruşunuzu ifade açısından hayatınızın “cv“ sini yazmak gibi önem veriyor musunuz profilinize?

6- Hobileriniz, meraklarınız, keşfetmek istediklerinizle ilgili ne kadar ipucu veriyorsunuz sizi izleyenlere?

7- Varsa yazılarınızı, notlarınızı bir blog ya da web üzerinden ne kadar kişiye ulaştırabiliyorsunuz. Yaşama böyle bir değer kattığınızı kim biliyor?

8- Her uygulamda aynı “siz“ i anlatabiliyor musunuz? Uygulamaların farklı özellikleri, konuları dahi olsa markanız gerçekliğini koruyabiliyor mu?

Yoksa tüm bunları atlayarak her yere sedece isim fotoğraf bırakarak markanızı fosilleşmeye mi bırakıyorsunuz! Sosyal medya canlı bir ortamdır. Gerçek yaşamın yansımasıdır sadece. Bir çok kişi sizi gerçekte tanımaz ama bu dünyada ayrılmaz bir dostunuz gibidir.

Düşünelim, daha 10 yıl öncesine kadar en azından ülkemizde ne böyle bir internet, ne de böyle sosyal ağlar vardı. Dikkat edin, bu çağ çok hızlı. Hızlıca dondurup, hızlıca eritebiliyor yaşamları, kişilkleri, gelecekleri. Ve sürekli bir değişim, dönüşüm, "metamorfoz" yaşıyor sanki. Bu iletişim kanallarını kişisel markalaşmamız için verimli kullanmak zorundayız.

Daha önceki yazılarımda da bahsettiğim gibi iz bırakıyoruz yaşama. Ve bu izlerin geleceğimizi kaplayacağını da. Hem kendimizi, hem başkalarını, hem yaşamımızı etiketliyoruz. Hem biz, hem başkaları faydalansın diye. Bu izler 20-30 yıl sonra çocuklarınızın, sonra da torunlarınızın karşısında olacak. Ve onlar da bir marka değeri biçecekler emin olun. Ona göre …

Kendinize mesajınız var!

2008-08-08T13:52:00.003+03:00

Kendinize mesaj gönderin. Günlük tutmaktan bahsetmiyorum. Elimizin altında, belki outlook entegrasyonlu ya da web üzerinden kullanışlı aynı zamanda mobil cihaz entegrasyonlu olması gereken bir aplikasyondan bahsediyorum. Dünyada bir kaç örneği var ama tam istediğim gibi değil.

3 ay 6 gün 7 saat önceki durumumu, düşündüklerimi, ruh halimi yansıtabilecek notları okuyabilmeliyim. Hem tarih, hem etiket bazında sorgulama yapabilmeliyim. Twitter’da başkaları bizi, biz de başkalarını takip edbiliyoruz. Fakat ben kendime özel bir şey istiyorum. İstersem yakın çevreme açabilirim. Özel ya da açık durumlarını değiştirebilmeliyim. Öyle bir raporlaması olmalı ki hangi tarihte nelerle uğraştığımı bilmeliyim. Yani kendimi loglamalıyım, kendim için iz bırakmalıyım toplu halde bir yerlere. Kişisel markam adına yıllar boyu neler yaptığımı inceleyebimeliyim. Anlık kullanabilmeliyim. Çünkü çok unutkanım, sürekli hatırlamam ve analiz etmem gerekiyor en doğru kararları almak, doğru aksiyonları alabilmek için. Yoksa hep aynı şartlarda aynı yanlışlar beni oyalıyor. Şimdi "sen öyle algılıyorsun, yok öyle bir şey“ diyenler olacaktır. Bunu diyenler önce kendi hayatlarında yanlış algılamalarına, yanlış algılanmalarına baksınlar derim.

Varmı dır böyle bir aplikasyon bildiğiniz. Yoksa, yapmak isteyen olursa analizini ben yazarım. Aslında bu yazdıklarım Marka Sizsiniz projesinin bir aplikasyonu olarak düşünülebilir. Ama bunun gibi düşünülmüş o kadar çok aplikasyonu var ki bu projenin. Önceliklendirme, fazlandırma yapıyoruz ve kısmet diyoruz.

Saygılarımla.

Yaz aylarında planlama fırsatınız!

2008-08-04T12:33:00.005+03:00

Yaz ayları genelde tatil modunda geçen aylar olur. Piyasalar da vasat bir seviyede seyreder. Fakat bazı kurum ve kişiler ısrarla bu ayları çok iyi değerlendirerek analiz ve stratejik panlamaya önem verir. Çünkü sezon bşlangıcı diye bilinen Eylül, Ekim aylarını hazırlıkla geçirerek zaman kaybetmek istemezler. Yazın tatilimizi yapalım, dinlenelim, kendimizi dinleyelim daha fazla ailemizle birlikte olalım. Bu dinginlikle birlikte herkesin yapamayacağı bir hazırlık yapalım. Hem iş, hem de özel yaşamımız için kişisel markalaşma projemizi tekrar planlayalım.

Bu planda olması gereken bazı maddeler şöyle olabilir;

1- Çalıştığınız şirketten, işten, statüden, maaştan memnun değilseniz en başta iyi bir cv ve kapak yazısına ihtiyacınız var demektir. Hadi bunları yaptınız diyelim, referans networkü listeniz elinizin altında olmalı ve bu kişilerle sürekli irtibat halinde olmalısınız. Kendinizi, hedeflerinizi çok net anlatabilmelisiniz. Ama hem kendinizi, hem başkalarını bıktıracak derecede acele etmeden, gereksiz hırs göstermeden. Uzun vadeli, yeteneklerinize uygun, daha mutlu olabileceğiniz, kariyerinizde kırılım yaratbilecek bir iş-şirket aramalısınız.

Şirket içindeki statünüz ve maaşınız ile ilgili sorunlarınız var ise bunun nedenini önce kendinize sorun. Nasıl algılandığınızı bilmiyorsunuz bence. Özellikle yöneticinizin aslında sizden ne istediğini anlayamamış olabilirsiniz. Bir süre yaratıcılığınızı, kendinize dahi fazla gelen özgüveninizi bırakarak sadece patronunuzun istediğini yapın. Beğenmeseniz dahi “koşulsuz itaat” tavrı sergileyin. Üç ay, altı ay gibi bir süre. Karşılıklı güven ve anlayış bağı oluşacaktır. Bu bağ size yapmak istedikleriniz için daha fazla imkan verecektir. Yönetim açısından da “evet, bu arkadaş artık bizi anlıyor, aynı dili konuşuyoruz” durumunu ortaya çıkaracaktır.

2- Bilgiyi öğrenme metodlarınıza göz atın. Kaç yeni kitap okuyor, kaç kişiden değerli bilgi alıyor, ne kadar farklı şeyler, yerler görerek bilgi dağarcığınızı genişletiyorsunuz. Yoksa entellektüel bilginin boş olduğunu düşünenlerden misiniz? Hangi iş yönetirsem yöneteyim, o iş haricinde öğrendiğim bir çok bilgi bana daha fazla yardımcı olmuştur. Çünkü çapraz yorumlama ve analiz yeteneğini kazanmış olursunuz. Aynı işin, aynı körlüğünü yaşamazsınız. Okuyacağınız kitapların, öğreneceğiniz dilin, kavramanız gereken süreçlerin listesini çıkarmaya başlayın.

3- Sosyal medyanızı ne kadar yönetebiliyorsunuz. Yoksa bu networkü çok iyi kullananlara hayran kalmakla mı geçiyor yaşamınız! Tabi ki internet ve mobil dünyadan, bu alanlarladaki iletişim teknolojilerini kullanmaktan söz ediyorum. Linked-in, Xing iş platformlarından Twitter, Facebook aplikasyonlarına, gruplarına varana kadar. Kişisel markanızı hangi blogda, hangi web sayfasında tanıtabiliyorsunuz? Trend yaratan uygulamaları ne kadar takip edebiliyorsunuz. Herhangi bir iş gezisinde elinizdeki bir cihaz ile nerelere, kimlere ulaşabiliyor, iz bırakabiliyorsunuz. Konu ile ilgili acil bir liste oluşturmak gerek. Örneğin, www.webrazzi.com ve www.chrisbrogan.com size fazlasıyla yardımcı olur.

4- Geçen sezon erteldiklerinizi yazın. Ben kendim için yazayım isterseniz. Aslında neredeyse iki yıldır ertelediklerim, belli zorunluluklar bahanesi ile;

- İspanyolca’yı temel seviyede öğrenebilmek.
- İngilizce’yi daha akıcı konuşabilmek.
- Daha fazla “Dünya İnsanları“ ile tanışmak, görüşmek.
- Yukarıdaki 3.maddede bahsettiğim sosyal medya uygulamalarını ve mobil teknolojileri daha fazla kullanabilmek, bütünleşmek.
- Vefasızlık yaptığım arkadaşlarıma, dostlarıma kendimi affettirmek ve daha sık görüşebilmek.
- Spor yapabilmek.

5- Uzman olduğunuz, örnek alınabileceğiniz güçlü yönlerinizi kim biliyor, bunu hayata, insanlara ne kadar sunuyorsunuz. Yani, kendinizi yine kendinize mi saklıyorsunuz. Ne kadar sahnedesiniz, yoksa hep sahneye çıkma hazırlıkları ile mi geçiyor hayatınız. Bu soruların cevabı da planınızda büyük yer tutacaktır.

Gelin bu maddeler de dahil kendimize 10 maddelik bir plan çıkaralım ve bu tatilden sonra, gelecek tatile kadar sürekli aksiyon alalım. Az, eksik, hatalı diye motivasyonumuzu kaybetmeden sürekli bir şeyler yapalım. Göreceksiniz, kişisel markanız nelere kadirmiş aslında.

Son olarak, daha çiçeği burnunda, BETA aşamasında, 2-3 aylık bir proje olan ”Marka Sizsiniz - Marka İnsanlar” için yeni döneme hazırlıklarımız devam ediyor. İnternetteki sosyal medya dünyası ile entegre olacak, “NİŞ“ diyebileceğimiz bir sosyal network yaratacak uygulamanın analizlerini tamamlamak üzereyiz.

Saygılarımla.

Tutkunuz ve markanız

2008-07-30T17:53:00.005+03:00

Kişisel markalaşma kriterlerinde en çok dikkaitimi çeken madde ”tutku” olarak çevirebileceğimiz İngilizce ifadesi ile ”passion“ kelimesidir. Bu kelime sözlükte “ihtiras, güç, öfke, hiddet, şehvet“ gibi anlamlara da gelir. Evet, kesinlikle doğru ifadelerdir ve kişinin markalaşma süreci için vazgeçilmez içsel bir dürtü gibidir. Siz hiç gördünüz mü tutkusu, hırsı, uğrunda yaşamını haracayacak hedefi olmayan başarılı bir insan. Dikkat edelim lütfen, zengin ve ünlü insan demedim. İnsanları fikirleriyle, sözleriyle, hareketleri ile arkasından sürükleyen insanlar tam da tutkulu insanlardır.

Tarihte toplumlara yön veren krallar, liderler, devrimciler kim varsa bu sınıfa rahat girer. İş dünyasında da öyle CEO’lar vardır ki transfer için yüklü paralar ödenir bu insanlara. Bu tutku denilen şey doğuştan mıdır? Bu tartışmaya girmeyelim. Nereden gelirse gelsin piyano çalmaktan, ses sistemlerindeki uzmanlığa, hipnozdan, burçlara kadar tutkulu bir şekilde bağlı olabiliriz. Ve ticari olarak da bu yönlerimizden kazanç elde edebiliriz. Örneğin girişimcilik bir tutku, bir ihtiras halini almış olabilir. Her ne kadar başarısızlıklar getirmiş olsa da bir türlü vazgeçilemez.

İşte tutkuya dair bazı adımlar;

1- Önemli olan bu kelimeye karşılık gelen özelliğimizi en başta bilmek ve kendimize dürüstçe ifade edebilmektir. Hani deriz ya “bunu seviyorum işte, ne yapayım“ diye. Aman ha, hobilerden filan bahsetmiyorum, yanlış anlamayın. Kendinizi en iyi ifade edebileceğiniz, onu yapınca mutlu olacağınız ve tabi ki size maddi olarak da katkıda bulunabilecek kabiliyetlerinizden bahsediyorum.

2- İkinci önemli adım bu konuda biri size soru sorduğunda vereceğiniz cevaptır. Kısa bir paragrafı geçmemeli ve en fazla iki-üç cümleden oluşmalı. Aslinda bu cevabı siz vermezsiniz, çevreniz sizi düşündüğünde akıllarına gelen cevap o ise başardınız demektir.

3- Tutkunuzu abartmadan, gururlanmadan, hava-caka satmadan insanlara tanıtabilmeniz gerekmekte. Farklı ve güçlü olduğunuz bu yönünüz, zaten duruşu ile raklamını yapmaktadır. Siz sadece bazı pazarlama networkleri ve kanallarını keşfedin yeter.

4- Tutkunuz ile başkalarının bağlantı kurmasına, yararlanmasına, fayda ve huzur bulmasına izin verin. Yani iletişime açık olun. Yoksa bu özelliğiniz ölene kadar sizinle yalnız kalır.

5- Ve son olarak da gözlerinizden okunan bu tutku çerçevesinde bir anlam yaratmış olmalı ve bu anlama hep bir şeyler katıyor olmalısınız. Yani farklı bir yaklaşım, farklı uygulama tarzı, farklı çıkarımlar gibi.

Bir hatırlatma; tutkunuzun esiri olmayın. İçinizi kemirecek dercede hırslı olsanız dahi realiteyi, mantığı göz ardı etmeyin. Yine aynı konuda işinize, hedefinize devam edebilirsiniz ama kendinizi harcamadan, yıpratmadan. Yoksa o tutkuyu taşıyacak ne fiziğiniz kalır ne de kimyanız.

Örneğin benim girişimcilik tutkumu, uğrunda neleri göze aldığımı bilenler bilir. Hala da gözlerimde, sözlerimde onu bulursunuz.

Saygılarımla.

Başlığa gerek yok!

2008-07-29T14:33:00.005+03:00

Kişisel markalaşma derken hepimizin bildiği gibi bir insanın doğuşundan itibaren kazandığı, sunduğu bir değerden bahsediyoruz. Az ya da çok, bu herkes için geçerli. Farklı iş alanlarında uzmanlıklardan, toplumda sevilen sayılan bir insan olmaya kadar geniş bir değer dünyasından bahsediyoruz. Doğduğumuz yer, aldığımız eğitim, kurduğumuz arkadaşlıklar, edindiğimiz tecrübeler v.s. her şey belli. Ve geldiğimiz her nokta bizim için ömür devam ettikçe “geçmiş“ niteliğini taşıyor. Halbuki bu geçmiş aslında gelecek oluyor ve bizi şekillendiriyor.

Burada nutuk atar gibi, ya da başka bloglarda, web sayfalarında “şunu yapın, bunu yapın“ diye yazıyoruz. Bunları yazarken sanki kendimizin başı göğe erdi de mi böyle yazıyoruz? Tabi ki hayır. Birlikte uğraşıyoruz, saptamalar, hatırlatmalar, çözümlemeler çıkarıyoruz. Okuldaki öğretmen de, şirketteki danışman da, holdingteki CEO da bunun için uğraşıyor aslında. Fakat hissettiğim en büyük eksiklik, bu çabaları, bu sonuçları yeteri kadar anlatamadığımız, sunamadığımız.

Neden iyi insanlar, güzel insanlar, marka insanlar daha az konuşur, daha az yazar, daha az reklam yapar. Sadece ülkemiz insanı mı tarihinde çok zorluklar çekmiştir. Genlerimize mi işlemiştir bu “sinme durumu“. Alman da , Japon da, Uganda lı da sıkıntı çekmemiş midir, ezilmemiş midir tarihinde? Öğretmen susar, yazar susar, danışman fikrini tutar, büyük - kötü balık hep iyi - küçük balığı yutar. Bu kısır döngüye hangi yollardan,kimin zoruyla, hangi şartlarda girmişizdir. Tekrar çıkmanın yolu yok mudur? Özellikle bugünlerde birşeyleri ifade etmeye daha çok ihtiyacımız yok mudur?

Toplumdaki her bireyin kendini gelişitirmesi içsel bir zorunluluktur. Bu zorunluluğu hissetmeyen, çaba sarfetmeyen herkes gelecek nesillerin ahvalinden sorumludur. Daha çok okunacak, daha çok öğrenilecek, var olmanın kıymeti daha çok bilinecek. Yani anlamlı bir farkındalık ve kapsamlı bir kişisel aksiyondan bahsediyorum. Özel yaşamdaki iletişimden, iş yaşamındaki verimliliğe varana kadar her şey sorgulanacak, ölçümlenecek ve kayıt tutulacak. Ve bu kayıtlar sürekli incelenerek belli bir başarı grafiği yakalanacak. Tersi durumda ne kendimiz, ne de başkası bizi zincirle dövmeyecek ama geleceğin derin kuşkuları ruhumuzu sürekli dövecek. Yaş 40’ı aştığında, başlangıçlardan uzaklaşıldığında bitişlerin acımasızlığı bizi daha da yıpratacak.

Tüm bu sorgulamalarla birlikte neden yaşamımızı bir şirketi yönetir gibi yönetemediğimizi düşünüp duracağız. Hatta kocaman şirketleri yöntebildiğimiz halde özel yaşamımızdaki duruşumuzu neden güçlü, hatırı sayılır bir marka haline getiremediğimizi düşünüp kahrolacağız, nasıl mı? Şirketlerin olmazsa olmaz olarak yaptıklarına kısaca bakalım;

- İnsan kaynakları departmanı hem eğitimleri, hem performansları, hem kabiliyetleri takip eder, koordine eder, yönlendirir.
- MIS, DWH olarak bilinen raporlama, data ölçümleme departmanları sürekli her bir datayı, hareketi inceler, kayıt tutar, yeni aksiyonlar için ipucu verir.
- Bilgi işlem departmanları en verimli iş süreçleri için yazılımlar üretir durur.
- Pazarlama ve reklam departmanı kurumsal iletişim ve reklam kanallarını en doğru biçimde kullanır.

Hepsini yazmama gerek yok. Düşünelim, bir insan ve genelinde toplum neden kendini bu şkilde yönetemez. Ticari kaygılardan daha mı önemsizdir insan yaşamı? Her şey para, petrol, teknoloji midir? Şu son sorudaki para, petrol zaten alıp götürmekte değil midir insanlığımızı. Yerin altındakiler üstündekilerden daha mı rahattır sizce. Görmezler mi sanıyoruz bıraktığı eserleri ya da viraneleri.

Dünkü yazımda yazdım ve tekrarlıyorum. En başta okunması gerekenlerden alıntıdır bu kelimeler; İnsan cahildir, zalimdir, nankördür, düşünmez, alışır, unutur, v.s.

Kendini markalaştırmaya çalışan güzel insanlara sesleniyorum, ne olur güzelliklerinizi daha fazla anlatın, kendinizi daha çok tanıtın. Sadece ailenize değil olabildiğince tüm insanlara faydalı olun. İletişime geçin, iyiyi de anlatın, kötüyü de. Siz örnek olun ki kötü örnekler sinsinler köşelerinde.

Saygılarımla.

www.takasmerkezi.com ve Önder Eren’in girişimci markası!

2008-07-28T16:43:00.003+03:00

Önder Eren ile tanışmadım. Sadece e-postadan iletişim kurdum, sesini dahi duymadım. TakasMerkezi.com ile ilgili bana mail geldi ve ardından kurucusu Önder beyden özel bir mail geldi. Ve beni, yani Reklamhavuzu girişimimi çok sıkı takip etmiş olduğunu ve bu gibi girişimlere çok değer verdiğini ifade etti. Yaklaşım mütevazi, samimi ve yalın. Yıllardır yaptığı girişimlerden de aslında ne kadar çok çalıştığı, ve ne kadar çok yorulduğu ortadadır. Kısmet olursa tanışacağım ve bu derin marka insan ile fikir alışverişinde bulunacağım.

Şimdi diyeceksiniz ki Murat reklam yapıyor. Öyle değil, ben girişimciliğin, kalkınmanın, üretimin, istihdamın, geleceğin reklamını yapıyorum aslında. Fakat birileri ısrarla hala kendi reklamını yapıyor, kendini ön plana çıkarıyor, özel çıkarları toplumun genel faydasına tercih ediyor. Her yerde havalı havalı boy gösteriyor. Büyük grupların anlamsız, bir iki yıl sonra batacak girişimlerinin altına sığınıyor. Bu arada parayı da bulabiliyor tabi ki ve güç kazanıyor. Akıllıca değil mi? Evet bireysel olarak akıllıca, toplumsal açıdan akılsızca. ”Benden sonrası tufan” yaklaşımı...

Bu iki paragraf dahi yurdum insanının kişisel markalaşma konusundaki yanlış ve gelecek karartan algısını anlatıyor aslında. Bireyin markalaşması sosyolojik parametrelerle güçleniyor aslında. Buna demokrasi kültürünü benimseme de dahil, teknolojik kabiliyetlerimizin gelişmesi de. Yoksa en zeki, en kabiliyetli insanlar dahi yalnız kalır, korkar ve siner. Yalnız kalan bir insanın markalaşması da düşünülemez. Gelin bu girişimci insanların nasıl yalnız kaldığını ve böyle giderse Türkiye’den Google’ın ”G” sinin dahi çıkamayacağını madde madde anlamaya, anlatmaya çalışalım.

1- Yoldan geçen bir insan bana dese ki; ” Murat bey ben şöyle bir girişim yaptım, bana yardımcı olur musunuz?”. Göreyim ki, girişim tek kelime ile berbat aslında. Ama o insanın motivasyonunu kırmamak, bilgim dahilinde doğru yönlendirmek için o iş abesle iştigal dahi olsa elimden gelen desteği, tavsiyeyi vermeye çalışırım. Reklamhavuzu da freelance arkadaşlar için aynı destekle yola çıkmıştı. Ve hala akıllarda. Demek istemiyorum ki gereksiz işlerle vakit kaybedin, kendinize yatırım yapmayın. Sadece önce değer verin, saygı ile karşılayın.

2- Yeni bir internet projesi gördük diyelim. "Ya adama bak, parayı götürecek valla. Hadi hemen biz de yapalım, pastadan pay kazanalım." Hatta mümkün ise karşı reklam yapıyoruz diye çomak sokalım. Hep bana rabbena. Bilmez ki o kişinin, ekibinin onu ortaya çıkarana kadar akla karayı seçtiğini.

3- Benim fikrim, benim projem en güzelidir diyerek kendinin kandıran girişimci tipler var ya. Onlar da o rüyadan en kısa zamanda uyanıyorlar merak etmeyin.

4- Büyük holdinglerin internet, mobil projelere yatırımlarını düşünelim. İnsaf, Turkcell dahi Shubuo da yanlışlar yapmışken siz daha dünkü çocuk sayılırsınz. Yüz binlerce dolarlar yatırır, sonunda ”aaa olmadı” diyerek değiş ton ton yaparsınız. Bana parmakların sayısnı geçecek kadar örnek gösterebilir misiniz, büyük sermayenin küçük ama gelecek vadeden internet, mobil projelerine destek verdiğini ve devam ettiğini.

5- Elitleşme sorunu var hala ülkemizde. Elit takılırsa daha çabuk yükselebileceğini düşünen tipler. Sonuç, ya zengin bir aile kızı bulunur ya da dolgun bir maaş ile yola devam. Girişim mi, ne uğraşacağım kardeşim.

6- Bu ükede doğdum, KOBİ kelimesini duydum, yaşım oldu 35 hala KOBİ kelimesini duyuyorum. Daha yeni yeni Avrupa Birliği fonları, KOSGEB v.s. fonları sık konuşulmaya başlandı. Halbuki ekonomin % 70’i herhalde bu kategori üzerinde dönüyor. Yani ter kokusuna saygı duyulması gereken esnafımız.

7- İnsanoğlu kıskançtır, gururludur, nankördür, zalimdir, cahildir. İsterseniz genetik yapıyı araştırın, bu yaratılıştan böyle. Ah şu kıskanma güdümüz, imrenmeye dönüşse de daha fazla çalışsak ve daha çok yardımcı olmaya çalışsak.

8- Venture ya da seed capital firmaları iş planı istiyor. Hadi yaptık gönderdik diyelim iyi kötü. Hiç bu sürecin sonuçlarını inceleyen var mı? Yurt dışında değil belki ama ülkemizde hala ”tanıdık” ayakları daha önemlidir. Keşfedilmek için ya popçu ya topçu mantığı hala geçerlidir. İş adamlarının bizim internet projelerini araştırdığımız kadar zamanları, iletişim imkanları yok mu? Fazlası ile var ama vizyon o yöne değil ki.

Ben de bu vizyonu aklım erdi ereli merak etmişimdir. Acaba hükümetlerin 50 yıllık bir planı olsa nereye yatırımı olur, olmuştur, olacaktır. Hayvancılık, tarım desen ”köylü” imajı kötüdür ya hadi taknolojiye. Teknoloji, o da yok. Hadi organik tarıma. O ne zaman olur, bilmem ki. O da olmadı, hadi turizme bakalım. Çocuğum bana böyle bir soru sorarsa oturup ağlamam lazım herhalde.

10 madde bile yazmak istemiyorum, çünkü moral kalmıyor. Ben en başa Önder Eren ve bu gibi girişimci ruhun kendilerini kıskıvrak sardığı ve içten bir gayretle yola devam eden insanlara dönmek istiyorum.

Ey girişimci arkadaşlar, sizler benim bu yazdıklarımı unutun, yolunuza mantıklı, istikrarlı, planlı ve sabırlı bir şekilde devam edin. Motivasyonunuzu bozan, size, emeğinize saygı duymayan her şeyi çöpe atın. Sizin gibi girişimcilere gerçekten, gönülden yardımcı olun ve birilerine ders verin. Girişimci insanların marka değerini ısrarla anlatın.

Başarılar TakasMerkezi.com, Önder Eren ve nice girişimci arkadaşlara.

Saygılarımla.

Bir korku filminde mi oynuyoruz?

2008-07-26T00:01:00.005+03:00

En çok neden korkuyoruz biliyor musunuz? İçimizle dışımızın bir olmasından. Düşündüğümüz her şeyi, her cevabı ifade edebilmekten. Bildiğimiz doğruları söylemekten. Gücümüzü, bilgimizi, potansiyelimizi tamamen ortaya koymaktan. Bu listeyi o kadar çok uzatabilir ve her birine o kadar çok örnek verebilirim ki. Korku filminde ounuyoruz, neden böyle? Gelin bakalım.

- Biz çocukken anne babamız hep kavga etti ve ayrıldılar diyelim. Kardeşlerimizden de ayrıldık ve aile parça parça oldu diyelim.( Allah korusun) Ölene kadar güven sorunu yaşayabiliriz. En yakınlarımıza ve kendimize. Hep bir telafi etme hırsı ile etrafımıza saldırabiliriz. Ha bir de bunu saklarız, içimizde en derin bir yerlerde. Bu açığı başka lanlardaki başarılarla atlatmaya çalışırız. Kimse çakmasın diye. Aslında bir çok kişi bilir ve bunu o kişiye söylemkten de korkarlar. Alın size karşıklı korku filmi.

- İlk öğrenim yıllarında derslerinizin pek de iyi olmadığını ve sıfırcı ( belki de eli sopalı) hocaların tezgahından geçtiğini varsayalım. Ne aileniz destek oldu ne de öğretmeniniz. Okuldan, sınavdan, kitaptan v.s. eğitim ve öğretime dair bir çok şeyden korktunuz. Yani başarmaya kalkışmaktan bile korktunuz aslında. Karşınızda "başarısızlık" riski var diye. Buyurun size yine korku filmi.

- Küçükken bir arkadaşınızdan dayak yediniz. Mahalle çeteleri vardı ve kendinizi bir türlü ifade edemediniz. Belki ömür boyu arkadaşlık, dostluk kurmaktan korktunuz.

- Bir sesten, bir mekandan, bir kokudan korktunuz. Ve bu korkularınızı ne kimseye söylediniz, ne de kimse size sordu. Sakladınız, beraber büyüdünüz ve daha da korktunuz.

- İş yaşamında yanlış yaptınız, bir daha, bir daha yaptınız. Ve hepsinde de yol gösteren, eğiten değil de ağzını açıp gözünü yuman müdürlerle, patronlarla karşılaştınız. Ve artık hata yapmaktan korktunuz. Yine yanlış yaparım korkusu ile yeni bir sorumluluk almaktan da korktunuz. Buyurun kariyerinizin korku filmine.

- Süper zekisiniz, analitik düşünüyorsunuz, acaip yaratıcı fikirler var. Patronunuza yalakalık için değil de gerçekten şirketin karlılığı, verimliliği için öneriler sunuyorsunuz. Ya da sunmaya çalışıyorsunuz. Üst yönetim ya da orta kademe müdürler sizin gibi bir çömezi takmıyor değil mi. İşte, öneri getirmekten, fikir sunmaktan da korktunuz.

- Girişim yaptınız, batırdınız. Halbuki gemileri yakmıştınız büyük bir cesaretle ama planladığınız gibi olmadı. Aslında cahil cesareti idi ama içinizden geleni yaptınız. Sonuçta belki 2 yı çalışarak ödeyebileceğiniz bir borca girdiniz. Bir daha mı, tövbe diyerek korktunuz. Çevreniz de aynen şöyle dedi "Eeee biz sana söylemiştik" Kendinizden, fikirlerinizden, projelerinizden, yaratıcılığınızdan korktunuz.

Bu kadar korku faktörü ile nasıl kişisel marka olunabilir ki! Özelliklerinizin, kabiliyetlerinizin, güzel kalbinizin yüzde kaçını sunabiliyorsunuz insanlara. Bundan bile korkuyorsunuz, yanlış anlaşılır diye.

Hangi birini anlatayım, o kadar çok ki. Oturun, korkularınızı siz düşünün. Neredeyse hayatımızı bir korku filmi gibi yaşıyoruz. Eşimize, çocuğumuza, anne ve babamıza dahi içimizden geçeni hemen aynı şekilde söyleyemiyoruz. Uygun zamanı ve zemini bekliyoruz. Bir de bakıyoruz ki, o zaman ve zemini bir türlü tutturamayarak büyük gedikler açmışız iletişim kalemizde.

En başa dönersek, bu korkular nedeni ile içimizi dışımıza çok az yansıtabiliyoruz. Gülmüyoruz, ağlamıyoruz, sevemiyoruz, bağıramıyoruz. Belki de dinimizi de, dilimizi de, ırkımızı da, kültürümüzü de, politik görüşümüzü de, geleneklerimizi de, geleneksek kıyafetlerimizi de bir çok şeyi saklıyoruz. Çünkü ayıplanmaktan, baskı altına alınmaktan korkuyoruz. Ve maskelerle dolaşıp duruyoruz ortalıkta.

Bu korkularla, bu maskelerle, içi dışı farklı olmakla ne marka olunur ne de mutlu bir hayat yaşanır. Olsa olsa bir korku filminde ucuz oyuncu olunabilir. Şunu asla söylemiyorum. Diplomatik olmamak, akıllıca davranmamak, içinden geçen herşeyi herkese, her yerde her zaman söylemek değil demek istediğim. Bilinç altımızdaki korkularla yüzleşmek ve bu korkuların bizi yönlendirmesine izin vermemek. Nasıl olacaksa?

Bu yazı da çok korkunç oldu sanki. Ama yüzleşmek için bir kapı olabilir.

Saygı ve sevgiler sunuyorum korkusuzca.

İş Kazalarının 4 Ana Nedeni !

2008-07-22T11:49:00.005+03:00

1- Görmedim
2- Bilmiyordum
3- Düşünmedim
4- Acelem vardı

Bu başlığın kişisel markalaşma ile ne ilgisi var diyeceksiniz şimdi. Hayatımızdaki en büyük sorunları iletişim ve algı kazaları çerçevesinde yaşamıyor muyuz? Hatta bunlardan bazıları da telafi edilemez, uzun süreli iletişimsizlik ve düşmanlıkları ortaya çıkarmıyor mu? Fabrikalar, depolar için değil de gelin bu maddeleri gündelik yaşamımıza yorumlayalım.

1- GÖRMEDİM

Örneğin, Iş makinası kullanıyordum. Aynaya baktım ama kör nokta oluşmuş herhalde göremedim, fark etmedim. Arkadaşımın ayağı kırıldı ya da canına mal oldu. -Allah korusun-

Yaşamımızda bazı olayların ve insanların hareketlerinin aslında ne anlam taşıdığını doğru yorumlayabiliyor muyuz? Bu insan nasıl böyle oldu, bu olayın önceden nasıl kestiremedim diye hayıflandığımız omuyor mu? Kalp ile hisstetmeyi, düşünmeyi bırakın, hayat koşturmacası içerisinde etrafımızdaki değerli insanları dahi farkedemiyoruz, kıymetini bilmiyoruz. Ya da elimize geçn imkanları, fırsatları değerlendiremiyoruz. Bakış açımızı, algımızı değişitirerek doğru sonuçlar çıkaramıyoruz. Bilincimiz o anda nerede idi, neden bu kararı verdi onu dahi hatırlayamıyoruz.

Bu "görmedim" nedeni, bana “atı alan Üsküdar’ı geçti” sözünü hatırlatıyor. Sizin göremediğiniz boşluğu birileri hava gibi doldurur. Fırsatları başkaları değerendirebilir. Kendi marka değerinizi dahi fark edemeyerek başkalarına hizmet eder durursunuz ömür boyu. En güçlü yanlarınızı, kabiliyetlerinizi keşfedip kullanamadan bu dünyadan göçer gidersiniz. Sık kullandığımız “keşke“ kelimeleri hep bu gibi kaza nedenleri sonrasında ortaya çıkar. Ben de diyorum ki, keşke hayatımızda bir çok şeyi görebilsek, bilinçli olarak farkedebilsek, kalbimizi, zihnimizi uyanık tutabilsek.

2- BİLMİYORDUM

İş makinasının bu şekilde kullanılacağını bilmiyordum. İyi eğitim almadım v.s. Maddi hasar ve can kaybına yol açabilecek bir kaza için bu bahane geçerli olabilir mi? Hele ki cana gelen her hangi bir zarar için hiç bir bahane kabul edilemez bence.

Bu madde kişisel markalaşmamızı sekteye uğratacak kazalar için o kadar önemli ki! Bilgi eksiklik sormakla, öğrenmekle, eğitimle, kaynak okuma ve araşatırma ile giderilebilecek bir durum. Fanatik takım tutmayı, geceler boyu eğlenmeyi, süslenip püslenip hava atmayı çok iyi biliriz. Fakat her nedense iyi bir cv yazmayı, sunum ya da iş planı hazırlamayı, kariyer yönetimini, ilişkilerimizdeki iletişimin dinamik yapısını, insanlara nasıl daha saygılı olacağımızı v.s. hiç bilmeyiz. Yönetici isek çalışanlarımıza sabah başlarız fırça atmaya, akşama kadar. Hatta eve gelir bir de eşimize, çocuklarımıza fırçaya devam ederiz. Her şeyi en iyi biz biliriz ya. Çalışan isek sabahtan başlarız şikayet etmeye akşama kadar hatta eve gelir eşimize de yatana kadar dert anlatmaya devam ederiz. Hani performansımız süper olduğu halde hep hakkımız yenmiştir ya.

Hadi kitap okumayı, bilgi almayı bırakalım etrafımızdaki değerli insanları dahi değerlendiremiyor, onlardan bir şeyler öğrenmiyoruz. Yani doğru örnekler peşinde koşmuyoruz. Geçmişte, tarihte insanların hem kendilerini hem de toplumlarını nasıl uçurumlara sürüklediklerini farketmiyoruz. Okumuyoruz ki. Ya da okusak da hatırlamıyoruz, unutuyoruz. Aslında her yazı, her kitap birbirinin tekrarıdır. Sadece farklı bir üslup ile insanlara aynı şeyi tekrar tekrar hatırlatmaktır. Bakın ben iş kazalarından yola çıkarak bu yazıyı yazıyorum örneğin.

Cehalet en büyük düşmandır. Çünkü insan bilmediği şeye düşmandır.

3- DÜŞÜNMEDİM

Bence en yorucu iş düşünmek, analiz etmek, hızlı ve doğru karar verebilmektir. Nasıl düşünelim ki! Okul hayatımızda düşünmeyi değil ezberlemeyi öğrendik. Aile hayatımızda anne babamız düşündü karar verdi biz uyguladık. İş hayatımızda patron hep haklı idi, düşünmek yine başkalarına kaldı. Kusura bakmayalım ama düşünme, anlama özürlü insanlar olup çıktık ortaya. İş makinası kullanıyordum. O anda orada insanların olabileceğini düşünemedim. Çizgi vardı ama onu da unuttum, düşünemedim. Güvenlik kurallarını hiç düşünmemeliyiz zaten, uygulamalıyız. Ama bu kuralların neden var olduğunu hep düşünmeliyiz ve refleks haline getirmeliyiz.

Yaşam temposu çok hızlı. Kişisel markalaşma yolunda nerede hangi konumda olduğunuzu en son ne zaman düşündünüz. Her gün sizde refleks halini almaış kaç markalaşma davranışınız var. Kariyerinizde, özel yaşamınızda başınıza bir bela gelince mi düşüncelerinizi, davranışlarınızı sorgulamaya başlıyorsunuz. Yanlışlara karşı önleyici tedbirleri en son ne zaman düşündünüz. Yoksa hep başkalarının güdümünde mi yaşıyorsunuz para için. Kişisel markalaşmanın aslında özgürlüğün ta kendisi olduğunu ne kadar fark ediyoruz örneğin.

On yıl önce böyle düşünememiştim. Doğru bazı şeyler için zamanın olgunlaştırması gerekir. Ama ya şu anda yaptığınız yanlışlar için de on yıl sonra böyle şeyler söyleyeceğinizi bilseniz ne yapardınız. Düşünün, canlandırın, on yıl sonraki kendinizle konuşun. Aman başkaları görmesin :)

4- ACELEM VARDI

Işte belki de en can alıcı "virüs". Siparişi çok hızlı yetiştirmem gerekiyordu o nedenle makinayı hızlı ve dikkatsz kullandım. Direksiyon hakimiyetini kaybettim v.s.

Yazılı kaderimiz haricinde yaşam direksiyonu kimde, gaza da frene de basan kim? Tabi ki insanın ta kendisi. Direksiyon başkasında olabilir mi? Öyle ise bu yazıları okumaya bile gerek yok zaten, baştan kaybetmişsiniz demektir. Halk dilinde kullanılan, acele giden ecele gider gibi bir durum ortaya çıkıyor. Ya da hırs nedeni ile acele etmek. Sabrın ne anlama geldiğini, algımızın, bilncimizin de bir organizma gibi gelişitiğini göz ardı etmek.

İletişimde "duygusal zeka" ya da "empati" olarak adlandırılan olguları hep ecelemiz nedeni ile atlarız. Acelem vardı, dinleyemedim, anlamaya çalışmadım, senin şapkanı takarak düşünemedim ve sonuçta yanlış karar verdim. Kariyerimde hızlı olmam, çok para kazanmam gerekiyordu, hızlı yükseldim ama temeli sağlam olmayan bina gibi çöküverdim. Ya da temel diye güvendiğim insanlara, şirketlere aldandım, yanıldım. Baktım ki aradan yirmi yıl geçivermiş, yaşlanmışım.

En iyi analizler, en iyi planlar büyük bir ruh dinginliğinde yapılır. En doğru kararlar da olaylara sakin ve objektif yaklaşarak verdiğimiz kararlardır. Hırs, ideal, hedef gibi kelimeler doğru zamanda ve yerinde kullanılırsa işe yarar. Yoksa sahibini yakar. Daha önce yaşadığım için girişimci örneğini çok fazla veriyorum. Acele etmeyen, projesine her gün az dahi olsa bir şeyler katabilen, finansal döngüsünü az para ile dahi olsa çevirebilen girişimci başarılı olur. Hani batmak için ilk iki yılı gösterirler ya. Yanlış yapanlar ilk iki yılda zirveyi isteyenlerdir. Ütopik olamayalım lütfen. Bu aceleden dolayı neleri yanlış yaptığımızı listelersek çok utanırız.

Acele doğmayız, konuşmayı, yürümeyi, okumayı, yazmayı acele öğrenemeyiz. Çok az kişi 20 yaşında iken 60 yaşında bir kişinin saygılı davranışını, doğru algısını yaşayabilir. Tabi her yaşın hakkı verilmelidir ama ya çocukluğumuzu daha fazla yaşıyorsak, ya "ikinci karakter" denilen öğrenilmiş güzel şeyleri atlıyorsak. Yaptım oldu, olmuyor. Bir yerden patlıyor ister inanın, ister inanmayın.

Benzetmelerim, ifadelerim ne kadar doğru oldu bilemiyorum ama dünya çapında bir firmanın 25.000 metrekare kadar deposundaki neredeyse her sütunda yazılı olan bu dört maddeyi size bu şekilde sunmak istedim. Çünkü o depoda arı gibi vızır vızır çalışıyorlar. Hayatın kendisi de böyle bir hızda ilerliyor. Gözümüz, beynimiz ve kalbimiz bu uyarıyı ne kadar çok algılarsa o kadar iyi oluyor. Biz de hem çalışma masamıza, hem de evin duvarlarına mı assak acaba. Abartıyorsun diyorsanız, yaşamınzdaki abartı yer tutan iletişim ve davranış kazalarına bakın derim.

Kazasız günler geçirmeniz dileği ile.

Kişisel Markalaşma Çile Doldurmak mıdır?

2008-07-19T13:32:00.004+03:00

Bağırarak ve büyük bir hiddetle “EVET“ diyorum. Hangi işi disiplinsiz, plansız yaptık da başarılı olduk. Ben olamadım, büyük ihtimalle siz de olamadınız. Atadan, babadan gelen şöhret ve zenginlikle bir yerlere geldi iseniz bu yazıyı okumakla zaman kaybetmyin lütfen. Golf oynamaya, ya da köşkünüzün havuzuna yüzmeye gidebilirsiniz. Markalaşmak, büyük baskılar altında zoru başarmaktır aslında. Hem iş,hem de özel yaşamında dikkat etmen gerek bir çok kural çıkar ortaya. En rahat insanlar bile o rahatlıklarının içinde kendilerini alıştırmış oldukları öyle kurallar gizlerler ki, asla o kuralları çiğnemezler. Başkasının da çiğnemesine izin vermezler.

Yaşamın kendisi ölüme giden bir yoldur. İnsan bu kısacık yolda mutlu, başarılı, sağlıklı ve faydalı olmak ister. Kimi çok ister, kimi de haline şükreder oturur. Markalaşmaya çalışmak bir hırstır. Fakat güzel bir hırstır. Öyle anlamsız bir çaba değildir. Ayakta alkışlanacak bir gayrettir bu. Düşünce dünyamız hep buna göre şekillenir. Hedeflerimiz hep bu şekildedir. Bir de kişisel kazancımızı biriktirdiğimiz “kovamız“ büyük ise tatmin olmak da zorlaşır. Halbuki küçük şeylerle de kanaat ederek mutlu olmayı bilmek gerekir. Varlığın düzeninde tek düzelik yok ki. Hep bir birini tamamlayan ölçekler, hareketler var evrende.

Ülkemiz şartlarında bir insanın ruh halini anlayabilmek için iki örnek verelim bu yazımızda;

1- Girişimci
2- Ve bu girişimci baba

Girişimci;

- Adamdan zeka fışkırır, hayatı kitap okumakla, ve entel bilgi depolamakla geçmiştir. Ama varsayalım ki Anadolu’daki orta halli bir ailenin delikanlısıdır. Kariyer yapmak dahi ona basit gelmektedir, yüksek bir maaşla genel müdür ve CEO olmak bile. Sürekli fikirler, projeler üretir ama ne parası ne de pulu vardır. Bazı denemeler yapar, ümitsizliğe kapılır, batar, çıkar ama hala denemeye devam eder. Ben bu yazıyı yazrken o hala denemelere, çırpınmalara devam eder.

- Dünya çapında ün yapan bazı internet projelerine bakarak iç çeker, ben de yatırımcı bulabilirim der. Ama bilmez ki yaşadığı yer Türkiye’dir. Bencilliğin, kıskançlığın, hep bana rabbenanın,“biz“ kelimesinin sadece savaşlarda ve zor şartlarda akıllara geldiği bir ülke olduğunu unutur. Yine kendi imkanları ile bir şeyler yapmaya devam eder. Ha bu arada geçindirmek zorunda olduğu bir ailesi vardır ve bu girişimlerini mesai ile birlikte yapar. Yani aslında imkansız ile uğraşır.

- Ticareti bilmez, çünkü yüz yıllardır topraklarında hep başkaları bu işi yapmıştır ve dedeleri, babaları hep emir altında çalışmışlardır. Genlerinde dahi ticaret yapma ruhu kalmamıştır neredeyse. Okullarda ise sadece sınavdan geçilir, eli yüzü düzgün bir iş bulabilmek için. Yani ezberle oğlum, geçersin demişlerdir.

- Ağır, aksak projesini ortaya koyar ama destek yerine köstek daha çok olur. Ülkesindeki insanlar o kadar sessiz, o kadar tepkisiz ve o kadar günü birlik yaşarlar ki.

Baba;

- Yukarıdaki girişimci iki çocuk babasıdır diyelim. Eşine çocuklarına daha fazla zaman ayırmak, ilgilenmek, iyi örnek olmak ister. Bu zaman planını yapmakta o kadar zorlanır ki yaşı zaten 40 olmuştur diyelim. Yine de vazgeçmez, hem işinde hem de evinde başarılı olacaktır ya.

- Bu baba çok performans gösterdiği için yaşamına, tarzına dikkat etmek zorundadır. Marka olacak ya. Bu kadar yoğunluktan neredeyse bildiği her şeyi unutur, belki bir çoğunu yapamaz.

- Babanın ve eşinin de aile çevresi vardır. Sorunlu da olsa sorunsuz da olsa belli bir ilgi gerektirir. Koştur baba koştur.

Bu üç beş madde markalaşmada ortalama puan almak içindir bu arada. Yapılması gereken maddeler o kadar çoktur ki. Bu konuda yazılan kitapları, makaleleri okuyun bunalırsınız eminim. Gerçek bu mudur, yine koca bir EVET. İç ve dış disiplin, stratejik planlama, diplomatik davranışlar, pratik ve aksiyoner olma v.s.

Kendimden başlayarak bir çok insanımızın kolaycılığa ve kaderciliğe mahkum olduğunu farkediyorum. Nasıl mı;

- Proje yaptım olmadı. Bir çok başarılı proenin BETA süreci dahi yıllar almıştır aslında.

- Çalıştım çabaladım ama bir türlü para biriktiremedim. Savurganlığımızın hesabını hiç yapmamışızdır aslında.

- Çocuklarım beni dinlemiyor. Her gece göbeğini kaşıyarak sadece tv de maç izledi isen ne olsun ki.

- Patronumla, müdürmle anlaşamıyorum. Onun şapkasını takarak hiç düşünmemişsindir ki.

- Yabancılar müthiş başarılı valla, bizden adam olmaz. Sadece son 100 yıla bakın derim. Ne kadarını örnek almışızdır ki şöhret ve sınırsız maddi tatmin haricinde.

- Bir fikrim var ama destek bulamıyorum, yatırımcı bulamıyorum. İyi bir iş planı ve sunum için bana 10 madde say desem sınıfta kalırsın eminim.

- Girişim yaptım battı, çok borca girdim artık risk alamam. Kaç kişi ilk girişiminde başarılı olmuş ki. Kendin için, toplumun için, bütün insanlık için en büyük riski aldın bile. Otur, keyfine bak.

- Benim ailem zaten zengin, bana ne. Doğru ya üretim ve istihdamın ekonomideki yerini anlatsam da anlayamazsın zaten. Seni gidi miras yedi.

Bu yazıyı yazdığım 19 Temmuz 2008 saat 13:00 itibari ile düşünün arkadaşlar. Geçmişten gelen perişanlıklar, korkular, baskılar sizi hiç bırakmayacak. Siz onları bırakın. Kişisel markalaşma çabası şu anda zor ise gelecekte daha da zor olacaktır emin olun. Çünkü derler ya aslında ”gün, günden zor gelirmiş” önlemini almazsan.

Yazıyı buraya kadar okuyanlar şunu düşünebilir. Murat, amma da kastın yani. Kusura bakmayın ama dervişler, ruhbanlar gibi çile doldurmaktan bahsetmiyorum ki. Normal hayat akışınızda zaten bir çabanın, bir zorluğun içinde olduğunuzu söylüyorum. Vazgeçmeyin, sebat edin sabredin, daha hızlı, daha iş bitirici ve daha vizyoner olun diyorum. Bu bir sınavdır ve illa ki 100 almanız gerekir demiyorum. Siz sadece 70 alsanız ben şimdi gelir önünüzda saygı ile eğilirim.

Dün akşam bir partide, büyük yaşına rağmen hala koşturan bir iş adamı ile görüştüm. Dedi ki ”Siz benim iyi halimi görüyorsunuz. 50 yılımın nasıl geçtiğini sormuyorsunuz” dedi. Kıymetli eşi de yanında öyle bir iç çekişle başını salladı ki. Ben de daha 11 yıllık çalışma hayat olan birisi olarak düşündüm. Ben daha ne yaptım ki, ne çile çektim ki. Kişisel markam için daha ne yaptım ki. Bazen de çok yorulduğumu, yıprandığım filan düşünürüm. Hadi oradan...

Sevgilerimle.

Kariyerinizde markalaşmak için 14 öneri;

2008-07-18T12:53:00.002+03:00

1- Analitik düşümek. Analiz süreci işi uzatmak gibi görünse de süreç analizini eksik yaptığımız için yanlış kararlar veririz. Ve tekrar düzeltmek için büyük maliyetler katlanırız.

2- İş bitirici olmak. Bir iş için adınız geçtiğinde şöyle söylensin. "Bu işi bu arkadaş havada karada yapar, tamamlar, gözümüz arkada kalmaz."

3- Delegasyon yapmak ve sorumluluk vermek. Özellikle orta ve üst seviye yöneticiler, büyük bir gazla her işi ben yaparım dediğinizde batmaya başlamışsınız demektir.

4- Şikayetçi bir tip olmaktan sakının. Sizi hep çözümler üreten bir insan olarak tanısınlar.

5- Rekabet yapacağım diye, olur olmaz her şeyi yapmayın. Sabırlı olun, stratejik olun. Bekleyin, bekleyin, bekleyin. Bu üç bekleme aşamasından sonraki aksiyonunuz güçlü ve vurucu olsun, geriye dönüş olmasın.

6- Patronunuzu, yönetiminizi anlayın. Öneriler getirbilir, yorumlarda bulunabilirsiniz ama o ticari döngüyü siz yönetmiyorsunuz, unutmayın. Tasvip etmeseniz dahi sabır ve saygı gösterin.

7- Şirketin stratejisini ve yol haritasını etkileyen kişi ve olayları iyi gözlemleyin. Habersiz kalmayın. Gelişmelere göre duruşunuzu ortaya koyun. Ama sakın yanar döner olmayın.

8- Kişisel kariyer hedeflerinizin stratejik bir zaman ve aksiyon planı olmalı. Ve bunu hep hatırlamalısınız.

9- Hangi işte, hangi konumda olursanız olun bulunduğunuz kariyer basamağını çok iyi değerlendirin. Bu başarı % 90 ihtimalle sizi daha iyi basamaklara tırmandıracakatır.

10- Dikey yükselmeden daha çok yatay genişleme ve sağlam bir iş networkü oluşturmak gerek. Yeni ve nüfuzlu insanlarla tanışmak ve iletişimi sürekli tutmak önemli.

11- Ticareti anlamak gerek. Hepimiz ticari kuruluşlardan kendi ticaretimiz için para kazanıyoruz. Fakat, sistemin nasıl yürüdüğü hakkında en ufak fikrimiz yoksa kariyerimizi de yönetemeyiz.

12- Dedikodu yapmamak. Özellikle şirket sahibi ve yöneticilerle ilgili. Sizin hakkınızda yapılsa hoşunuza gider mi?

13- Sorunu bir üstüne ya da ilgili kişilere bildirmek ve bildirdiğine dair de elinde kanıt bulundurmak. Buna şikayet etmek diyebilirsiniz ama işin gereği bu ise neden yapmıyoruz da başkasının sorumluluğunu üzerimize almış oluyoruz.

14- Hayatın sadece iş olmadığını bilmek. Doğru, verimli, hızlı çalışabiliriz ama mola moladır, tatil de tatil. Göze girmek için mesai yapanlara hiç inanmamışımdır, yalakalara da.

Yeni olan ne?

2008-07-16T15:56:00.007+03:00

Buluşların haricinde yeni bir şey yok desem. Örneğin GSM teknolojisi yeni olabilir. Ama mobil dünya üzerinde değişik projeler ortaya koymak ”geliştirmek” sayılabilir. Bir araştırma sonucundan hatırladığım kadarıyla buluşlar aslında belli tarih aralıklarında daha yoğun olmuş. Yakın zamanda daha az diyebiliriz. Fakat yakın zamanda, belki son 20-30 yılda olan bir şey var ki o da innovasyonla, yaratıcılıkla birleşen geliştirmelerin fazlalığı. İnsanlar daha ayrıntı, daha özel, daha faydalı süreçleri inceliyorlar. Ve çıkan projeler harika. Semantik mantıklı arama motorlarından, web bilmem kaç nokta sıfır yazılımlarına varana kadar. Bu gelişme sadece iş dünyası olarak değil insan faktörü ile birlikte gelşiyor. Bireysel ve sosyal algılamalarımız da gelişiyor, değişiyor ve bu aşamalar sürekli devam ediyor.

Peki, bu kadar bilgi, beceri, zeka daha önce yok muydu? Kesinlikle vardı ama araçlar ve yöntemler daha farklı idi. Bir de toplumsal hedefler de insanoğlunun hızını etkiliyordu. Yani arz, talep meselesi. Geçenlerde bir arkadaşım "yaşadığımız bu yılların zekaya yönelik olduğunu, sannırım 2010’lu yıllar ve sonrasının daha içsel, daha romantik, daha özel hislerin yoğun olarak yaşanacağı yıllar olacağını" ifade etti. Tabi neye göre. Astroloji bilimine göre. Doğru olduğunu varsayıyorum ve şöyle bir yorum getiriyorum;

Zeka durmaz devam eder fakat insanlar, toplumlar daha fazla ”ben” ile uğraşıyor artık. Bilirsiniz ”ben” demek aslında ”ego” demektir. Bireylerin olduğu gibi toplumların da egoları, içsel dünyaları vardır. Daha çok kişiselleştirilmiş uygulamalar, daha niş ”social community” projeleri gibi. Bu terimler size sadece internet, web dünyasını hatırlatabilir ama değil. Din, medeniyet, kültür ve diğer etkenlerle insanların aidiyet duyguları nerede birleşiyorsa oraya daha hızlı ve keskin dönüşler yapacaklar. Ayrışma gibi görünen bu durum aksine globalleşme denilen iç içe network katmanlarını ortaya çıkaracak. Bireyin kendini daha rahat, daha güvenli ve daha özgür ifade edebilmesi diyebiliriz. İletişim ve teknolojinin bu denli gelişmesi, bu talebi sürekli karşılamaya çalıştığı için her alanda etkisini hissettirecek.

Yeni olan ne, sorumuza dönersek. Mısır pramitlerini yapan insanların astronomi konusunda müthiş bir bilgiye sahip olduklarını biliyoruz. Kişisel markalaşma diye anlatılan bir çok şeyin de tarihte yaşamış bir çok erdemli insan tarafından nasıl anlatıldığını da biliyoruz. Ama şu anda yöntem ve araçlar çok daha farklı ve mükemmelliğe doğru gidiyor. Tarihte insanların daha özel ve dar alanlarda, daha sade yaşamlar sürdüğünü biliyoruz. İhtişamlı saray yaşantılarından bahsetmiyorum. İnsanlar güç ve para ile dağıldıkça bir yandan da toparlanmaya çalışıyor gibi. Çünkü sonsuz isteklerin harcadığı bir şeyler var. O da yaşamı kaçırma ile ilgili.

Neden kişisel markalaşma diyoruz, sosyal medya diyoruz, network diyoruz! Daha kişisel ve daha basit kurgular tasarlıyoruz. İnsan mükemmel bir varlık olmakla birlikte içinde büyük bir ”yalın” olma durumu vardır. İçsel tatmin her zaman önde gelir. Çünkü sürekli kendi egosuna bağlanmak ister. Ancak bu şekilde anlayabilir varlığı, yaratılışı ve ”son” suzluğu. Eskilerde çekirdek hükmünde olan bilgileri müthiş bir ar-ge ile öyle kullanışlı hale getirir ki bize tüm bunlar yeni imiş gibi gelir.

Buluşlar gerçekleştirelim. Ama daha önemlisi bulunmuşlar üzerinde dünya çapında geliştirmeler yapalım. Zekayı, mantığı durdurmayalım fakat paralel bir şekilde varlığı ve kendimizi dinleyelim. Ses ve görüntü karmaşasından kurtularak doğru yansımaları keşfedelim. Her bir kişisel markalaşma adımının toplumsal gelişime katkıda bulunacağını ve bizden sonraki nesillerin ne kadar teşekkür edeceklerini unutmayalım.

Tüm bu gelişmelerin yeni diye adlandırıldığını düşünürsek o zaman ”siz” hep yeni olansınız aslında. Unutmayın zaten marka sizsiniz, reklamınızı yapın.

Saygılarımla.

Kişisel Marka Nasıl Olunur?

2008-07-15T09:41:00.008+03:00

Merhaba, yakın zamanda “Satışın 10 Altın Kuralı“ adlı kitabı ile gerçekten bize altın kuralları fısıldayan Taner Özdeş’in kişisel markalaşma ile ilgili yazısı aşağıda. Bu güzel yazı için teşekkürler sevgili Taner Özdeş.

Kişisel Marka Nasıl Olunur?

Murat Esenli’nin “Marka Sizsiniz“ konspeti (sitesi) benim “Limit Sizsiniz” (seminerlerimin) konsepti ile çok paraleldir ; iki konseptt de insanları düşündürmeyi ve iç dünyalarını keşfetmeyi hedefler ..

İnsanın kontrol edebileceği tek güç kendisidir . Kendisi derken - düşüncesi,tutumu, bakış açısı, yaşam tarzı, hayat felsefesi, değerleri, yargıları, tepkileri, sorgulamaları. Bu gücü ne kadar doğru kullanırsak hayatta o kadar başarılı olur, doyumlu, mutlu ve huzurlu yaşarız.

Ajda Pekkan, Müjde Ar, Serdar Ortaç, Hülya Avşar, Gülben Ergen, Tarkan, İbrahim Tatlıses, Beyaz, Cem Yılmaz, Fatih Terim bunlar birer markadır. Marka olmanız demek mükemmelsiniz demek değildir ! Sizin belli bir kesimi temsil etmenizdir. Temsil ettiğiniz kişilerin sizi karizmatik, farklı, başarılı bulduklarının teyididir. Marka olmak süreklilik gerektirir. Süreklilik çaba gerektirir. Hülya Avşar’ın “Meşgul et , meşgul ol ! “ söyleyişi bunu çok güzel bir şekilde ifade eder.

Şu anda Etiler’deki All Sports Cafe ‘den-

www.allsportscafe.com/tr bu yazımı yazıyorum. Burası kendi konusunda bir markadır. 14 yıl önce ülkemizde Cafe kültürü --Starbucks, Gloria Jeans, Kahve Dünyaları ülkemizde yokken- bir karı koca bu işi kurmuşlar: Zehra Aktay , Robert Kolej mezunu, ve kayınbiraderi Metin Akta.y Aydın Aktay ise Zehra’nın eşi benimden bankacılık sektöründen bir müşterim. Konseptleri güzel bir ortamda dostlarınızla kahve içerek ve hafif yemek yiyerek hoşça vakit geçirmek. 15 yıldır çizgilerini hiç bozmadılar. Kaliteden taviz vermediler. Müşteri profilleri seçkin insanlar, hayat tarzı aynı olan, aynı kültür ve çevreden gelen insanlar. Buraya gelmemin en önemli sebebi atmosferi, kahveleri, güzel seçkin mutfağı, mükemmel ve sıcak hizmeti ve tabii ki hoş müziği. İstanbul’un en yoğun yerinde ağaçlar arasında kozmik bir enerji deposu. Bugün bazı insanlar sabah, öğle ve akşam bu mekanlara gidiyorlar. Evlerinde yemek bile yemiyorlar. Yani buraları bazı insanlar için bir ev.. All Sports Cafe web sitesinde şöyle diyor : "UNUTMAYIN, GÖNÜL NE KAHVE İSTER NE KAHVEHANE, GÖNÜL SOHBET İSTER KAHVE BAHANE".

Kişisel marka yaratmak bir cafe, restorandan farklı değildir. Öncelikle içini doldurmanız lazım. Amacınız nedir? Hedef kitleniz nedir? Prensipleriniz, değerleriniz nedir? İnsanların sizden nasıl bahsetmelerini istersiniz. Vizyonunuz nedir? Bunları belirledikten sonra tutarlı olmak, yaptığınız işe uygun imajınızı yaratmak ve sürekli gelişim . Bitmek bilmeyen bir gelişim. Bunu sağlayacak olan para değilidir. Ne istediğiniz, hedefiniz ve amacınızdır. Marka olmak demek insanlar tarafından ulaşılabilir, görünür olmak demektir.

Ufak yaşlardan itibaren insanları seven, aşırı sosyal, dışa dönük, insanların iyi yanlarını gören, ne olursa olsun şaka kaldıran ve kafasına hiç bir şeyi takmayan bir karakterim vardır. En büyük felsefem; insanları sevmek, onlara karşılıksız yardımcı olmak ve iyilik etmektir. Bunun en büyük nedeni insanlara yardım ettiğinizde kendinizi değerli ve iyi hissetmenizdir ( Jeffrey Gitamor buna sağlıklı bencillik diyor- başkalarına yardım ederken aslında kendinize de iyilik yapıyorsunuz diyor- bir bakış açısı!). Sosyal ağlar ve bağlantıların insanın hem sosyal hem de iş hayatında ne kadar önemli olduğunu ufak yaşlardan keşfetmem bana bir çok kapı açtı.

Nasıl sosyal oluruz? Sosyal olmak demek kendimizden farklı insanlarla tanışmak, zaman geçirebilmek ve onların networkuna ( sosyal ağlarına) dahil olmak demektir. Herkes ile kısa zamanda diyalog kurabilmek, kendinizi hiç tanımadığınız insanlara kendinizden emin olarak tanıtabilmektir. Sosyal olmak demek; işten eve gitmeyi unutmanız demektir. Ben 23 senedir evli olmama rağmen işten eve direkt gittiğim çok nadirdir. Ya spora giderim, ya bir etkinliğe, ya bir toplantıya ya da kültürel bir faaliyete. Hayatta başarı bir bedel ödemektir.

Bu bedeli maalesef benim dışımda eşim ve çocuklarıma da ödetmek zorundaydım. Beni bu konuda destekledikleri için öncelikle eşime ve çocuklarıma minnetarım. Özellikle çocuklarım beni ufak yaşlardan beri gözlemleyerek sosyal olmanın önemini anlamışlardır. Onlar da babaları gibi erken yaşlarda kendilerine mükemmel bir çevre oluşturdular. Sosyal olmalarını gururla izliyorum.

Kişisel marka olmak sadece sosyal olmak ile de olmuyor. Sosyal olmak bunun bir parçası. Önemli olan sizin bir değer oluşturmanız. Marka olmak demek diğer kişilerden farklı olmak demektir. Örneğin bir spor (kültürel) dalında başarılı olmanızı da gerektirir. Ben küçük yaşlardan beri babamdan dolayı spor tutkusu ile büyüdüm. 12 yaşına kadar düzenli yüzdüm. Daha sonra kayak, atletizm, basketbol vb bir çok spor denedim. Sonrasında şu anda düzenli yaptığım tenisin en çok sevdiğim spor olduğuna karar verdim. 13 yaşından beri düzenli haftada en az iki kere tenis oynarım. Veteran tenisçiler arasındaki turnuvalara düzenli katılırım. Türkiye’de kendi kategorimde ilk 30-40 tenişçinin arasına her zaman girmişimdir. Tenis vasıtasıyla kendime geniş bir çevre edindim. Bu çevre benim için oldukça yeniydi. Tenis oynamasaydım bu kişilerle tanışma imkanım olmayacaktı. Kış tatillerinde düzenli kayak yaparım. Kayak da tenis gibi size yeni insanlarla tanışma imkanı verir. Spor konusunda en büyük sosyal ağımı Hillside sayesinde yaptım. Hillside yazılarımda bahsettiğim gibi bir spor klübü değil bir yaşam tarzıdır. Hillside’a haftada iki veya üç kere düzenli giderim. Bunun dışında bir çok başka spor klübüne de giderim. Spor günümüzde yeni neslin hayat tarzı olmuştur.

Sosyal olmak, düzenli spor yapmak bunlar sizi tek başına marka yapmaz. İçini doldurmanız lazım. Bir konuda uzmanlaşmanız lazım. Mehmet Öz örneğin sağlık konusunda uzmanlığı ile marka olmuştur. Uzmanlığı dışında sosyal kişiliği, medyatik olması markalaşma süreceni hızlandırmıştır. İnsanların peşinizden sürükleyebileceğiniz bir konu bulmanız ve başarılı olmanız gerektirir.
İş hayatınızda başarılı olmadan sadece sosyal bir kişilikle başarılı olamazsanız. İş hayatınızda ve aile hayatınızda başarı sizi daha yukarılara taşır.

Kendi sektörünüzde de güvenilir, tanınan bir profil oluşturmanız lazım. Basına ve medyaya her zaman yakın olmak, iyi ilişkiler geliştirmek, alçakgönüllü olmak isminizin hızla yayılmasına sebep olacaktır. Ben kendime iki konu seçtim : “satış” ve “insan psikolojisi”. Bu iki konuda da sürekli kendimi geliştirip, bilgimi ve tecrübemi paylaşmaya çalışıyorum. “Satışın 10 Altın Kuralı” kitabımda, ne biliyorsam her şeyi en açık ve samimi şekilde okuyucularımla paylaştım. Bu konularda kendimi geliştirmek için haftada en az 12-16 saat bu konudaki araştırma, kitap ve gözlemleri okumaya, bu konuda uzman kişilerle sohbet ederek öğrenmeye çalışıyorum.

İş hayatının dışında derneklere ( iş ve sosyal) üye olmanız da marka olmanıza fayda sağlayacaktır. Gyiad, Tüsiad, Propeller, Jaycees, Tügiad, Rotary, Lions vb derneklere üye olmanız, aktif görevler ve sorumluluklar üstlenmeniz, marka olmanız yolunda size kapılar açacak, sosyal ağınızı, bağlantılarınızı genişletecektir.

Son on yıldır bir çok dernekte aktif sorumluluk alma dışında, üniversitelerden gelen tekliflerin hiç birini reddetmedim. Rotary, Jaycees ve belli başlı üniversitelerde bir karşılık beklemeden bilgimi paylaştım. Bir çok gazete, TV/radyo kanalının röportaj/söyleşi taleplerini en yoğun zamanımda bile kabul ettim. Her gelen teklife öncelikle evet deyip, sonra yapmanın yollarını araştırdım. Risk almak ve kendinize güvenmek marka yolunda sahip olmanız gereken iki önemli özelliktir.
Zaman teknoloji ve Internet çağı. İsminizi yaymak ve bilginizi paylaşmak için her başarılı mutlaka bir web sitenizin veya bloğunuzun olması gerekir. Bunu yazacağınız kitap, dergi, gazete ve online haber portallarında makale/köşe yazılarınızla desteklemeniz sizi tanımayan kişilere ulaşmanız için çok başarılı ve ekonomik bir yöntem olacaktır. Bunun dışında sosyal ağ sitelerine üye olmanızı da öneririm. İş için tavsiyem “Linkedin” , sosyal için “Facebook”tur. Bu siteler vasıtasıyla istediğiniz birçok kişiye ulaşabilirsiniz.

Sosyal sorumluluk projelerinde yer almak, gönüllü olarak faaliyetlere katılmak kişiliğinizi zengilleştirir, sizi yüceltir. İstanbul’da gönüllü olarak 200 Emniyet mensubuna Duygusal Zeka konusunda eğitim verdim. Türkiye’de satış ve duygusal zeka konularında 10,000 kişinin üzerinde kişiye eğitim ve seminer verdim. Yakın zamanda arkadaşlarımızla gerçekleştirdiğimiz Hatay’daki ilkokul yapımı projesinde yer aldım. Türkiye’nin dışa tanıtımına katkısı olacağına inandığım Türkiye Jaycees Genç Müteşebisler derneğinin 2002 Avrupa konferansı için beş sene gönüllü çalıştım. Bu, beş sene boyunca bu organizyon için tüm yıllık izinlerinizi kullanmanız, işiniz kadar veya daha çok zaman ve çaba harcamanız anlamına geliyor.

Eminim şu soruyu bana sormak istiyorsunuz: “Taner bey, bu kadar şeyi yapacak zamanı nereden buluyorsunuz?” Başarılı mı olmak istiyorsunuz, zamanınızı çok iyi değerlendirin. Zamanı doğru ve planlı kullanabilmek başarının en önemli unsurudur . Az uyuyun, az televizyon seyredin. Her zaman yanınızda okuyacak bir kitap veya dergi olsun.

Yazacak daha o kadar çok şey var ki.. Bu anlatıklarımı yaparak her normal insan bir markaya dönüşebilir.

Benim tavsiyem, öncelikle doğru insan olun, kendinize karşı dürüst olun, kendinizi sevin ve takdir edin. Dünyada en değerli kişi sizsiniz. Dış dünyaya kendinizi marka olarak tanıtmadan önce kendinizi olduğu gibi kabul edin. Samimiyet, içtenlik, doğallık, tutarlılık ve sevgi dolu olmak marka olmak isteyen kişi için olmazsa olmazlardır. İş ve sosyal hayatınızda önceliğiniz çalışmak kadar eğlenmek ve hayattan keyif almak olsun.

Albert Einstein şöyle demiş; A= Hayatta başarılı olmak diyelim
O zaman A= x+y+z
X= çalışmak; y= eğlenmek; z=susmak

Allsports Cafe’nin web sitesindeki sözleriyle yazımı bitirmek istiyorum, bu bir firmanın marka olarak kalabilmek için pazara verdiği bir taahhütdür.

“Nerelerden geldiğimizi ve nerelere gitmeyi arzuladığımızı biliyoruz ve bu doğrultuda elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyoruz; yeter ki sizlerin de, bizlerin de sıhhatleri ve neşeleri yerinde olsun.”

Siz de marka mı olmak istiyorsunuz, bana her zaman yazabilirsiniz.

taner@tanerozdes.com
Marka olma yolunuzda sizlere başarılar dilerim..

Sevgiler
www.tanerozdes.com

İz Bırakın

2008-07-11T14:46:00.005+03:00

Teknolojinin gelişmesi ile her yerden bilgi alabilir, her yere ulaşabilir duruma geldik neredeyse. Sosyal medya olarak düşünürsek, internetteki networkler üzerinden bize ulaşılmaması imkansız gibi bir şey. Her yere bilgi saçıyoruz, bu bilgiler bazen kötü amaçlı da kullanılabiliyor tabi ki. Mail adresinize gelen “spam“ maillerden tutun, bilgilerinizi kendi amaçları için kullanmak isteyecek organizasyonlara varana kadar. Kişiler de şirketler de bu iletişim ağlarını ve yazılımları en verimli şekilde kullanmak istiyor. Otomatik süreçler, raporlar, uyarı sistemleri v.s.

Hızlı gelişme sürecinde olan, sürekli yeni düzenlemeler yapan, pazarı geniş, hedefi yüksek şirketlerde bilgi aktarımı, geri besleme çok önemli hale gelir. Bir toplantı notunun dahi yazılamaması ve ilgili kişilere ulaştırılmaması bir çok soruna yol açabilir. Bir toplantı yaparsınız, konu çok önemlidir ama toplantı notu yazılmaz. Ya da alınan kararlar bir türllü uygulamaya geçirilmez ve takip de olmayınca altı ay sonra o konu tekrar işlenir. Büyük zaman kaybı.

Bu konuda gerilla yöntemi gibi düşündüğüm bir fikri buradan sizlere anlatmak istiyorum;

Toplantının bitiminde, tahtayı silerek, son yapılan toplantının konusu, saati ve katılımcıları yazılacak. İçeriye yeni toplantı katılımcıları geldiğinde büyük ihtimalle o yazıyı okuyacaklar. Olası faydaları şöyle;

- Konu ile ilgili önerisi olan o kişilere bilgi verebilir.

- Sorusu olan sorabilir.

- Şirkette o gün yapılan en az bir toplantı konusunu öğrenmiş ve gelişimle ilgili fikir sahibi olmuş olur.

Sadece bir fikir, ben son toplantımda uyguladım. İlginç karşılandı. Geri bildirimi çok hızlı, online olan şirketler bunu uygulamayabilir. Fakat ”bilgi aktarımı” ülkemizde o kadar az ki. Hatta içler acısı. Bundan dolayı ne kadar iş gücü kaybı olduğu bir hesaplansa ...

Bu fikir şu andaki internet projeleri ile çok ilişikili. Uygun ortamlarda, uygun etiketlerle kendimizi tanıtmak. Ve gün içinde, ya da son zamanlarda hangi işlerle uğraştığımızı yazmak. Hatta kendimizi nasıl hisstettiğimizi dahi belirtiyoruz. Bildiğiniz gibi Twitter ve Facebook gibi projeler bu imkanı sağlıyor. Bu hem bizim hem de çevremizin hoşuna gidiyor. Çünkü iz bırakıyoruz, iletişimi daha açık bir duruma getiriyoruz. Ve kişisel markamızın daha anlaşılır, daha ulaşılır olduğunu vurguluyoruz.

İddia ediyorum, iş dünyasında başarıya ulaşmak için yaptığımız analizlerin, hareket planlarının, gerilla çözümleri, yalın süreçlerin % 30’unu kişisel markalaşmamız için yapsak, ihya oluruz.

Fikir hakkında yorumlarınızı beklerim.

ISRARLA ...

2008-07-10T17:35:00.005+03:00

Kulağıma gelen bir bilgi. Ne kadar doğru bilemiyorum. İnsan fizyolojisi,biyolojisi "21 gün" aynı şeyleri yaparsa otomatik alışkanlık halini alıyormuş. Aynı saatte uyuma, uyanma, yemek saati, v.s. Bunu diyet yapan bir arkadaştan duydum. Yani ”ısrar” ın ”tekrar” ın gücü. Hani halk dilinde derler ya birine 40 gün boyunca ”deli” desen, olur diye. Sözün gelişi ama işin gereçeği de kişisel marklaşma uygulamaları açısından bu şekilde.

Israrla aynı duruşu sergilemek, aynı güçlü yanları ortaya koymak, ısrarla sahnede olmak, bıkmadan tekrar etmek. En başta bu durumu kendimize kabullendirmek ve bir karakter haline getirmek. İnsan bir yandan çok zor, bir yandan da çok kolay alışan bir varlık. Algıyı değiştirmek de böyle bir şey. Önce kendimize, sonra olaylara bakış açımızdaki algı yanlışlığı bu şekilde düzeltilebiliyor.

Tabi ki aynı yanlışları sürekli yapmak da markanızı ne hale getirir bir düşünün. Bazen haksızlığa uğradığınızı düşünerek “ama ben böyle bir insan değilim ki“ diyebilirsiniz. İletişimde verdiğimiz mesajın nasıl algılandığına göre bize değer biçilir. Kimse müneccim değildir ki sizin kalbinizden, içinizden geçenleri anlasın. Her gün yaptığımız aynı şeyleri yazalım, bence çok iyi anlarız durumu.

Kişisel markalaşma stratejilerinizi uygularken en iyi yöntem "az" ile başlamaktır. Her gün 10 dakika kitap okumaktan, networkünüzden en az bir kişi ile her gün telefon görüşmesine kadar. Osmanlı padişahlarından birinin ajandası varmış. Her ülkenin sultanının, prensinin tahta çıkış tarihinden, özel bayramlarına, o kişilerin hobilerine varana kadar not alırmış. Ve o tarihlerde, o kişiye en sevdiği hediyelerden göndererek iletişimi az dahi olsa sürdürürmüş. Diplomatik bir alışkanlık belki ama incelersek görürüz ki; devletlerin de, şirketlerin de, kişilerin de marka olma konusunda yaptıkları, özellikle de yanlış adımları hep aynıdır. Çünkü bu alanların hepsindeki en başta gelen aktör “insan“ dır.

Öğrenme süreci bilimsel olarak da tekrarın önemini vurgular. Bir çocuğa nasıl konuşacağını, nasıl oturulacağını öğretemezsiniz aslında. O, herşeyi sizden her gün ısrarla, aynı şekilde görür ve tekrarlar, öğrenir ve bozulmamak üzere kalıp halinde kalbinde, beyninde bir yerlere yazar. Ve büyüyünce daha etkin bir şekilde kullanmaya başlar.

Bazı önemli tekrarları gözden geçirelim.

- Yönetici iseniz çalışanlarınıza her gün küçük dahi olsa ne kadar motiv edici “koç“ luk yapıyorsunuz?

- Girişimci iseniz, yeni projenizde hangi yanlışları ısrarla yapmamaya çalışıyorsunuz, yeni olarak neler uyguluyorsunuz?

- Anne baba iseniz, çocuğunuzu dört duvar arasına hapsetmedğinize emin misiniz? Onun yaşam algısını ne kadar renklendirebiliyorsunuz? Yoksa hep yorgun musnuz?

- İş hayatına yeni atılan biri iseniz bilmediğiniz yabancı dil ile ilgili her gün kendinize kattığınız bir şey var mı, bir de daha iyi konumlara gelmek istiyorsunuz değil mi?

- Çok kitap okuyan, güzel yazılar yazan kapasiteli bir insansınız. Ama bunu sadece eşiniz ve çocuklarınız biliyor değil mi? En son nereye bir makale gönderdiniz, kime kendinizi tanıttınız? İnternette ne kadar varsınız? Bir bog açmak kadar basit bir şey var mı örneğin.

- Hayatta gün görmüş, değişik darbeler almış artık yoğurdu da üfleyerek yemek isteyen bir insan iseniz, çözümü yeni insanlarda, değişik ortamlarda ne kadar arıyorsunuz* Yoksa hala aynı şeylerden mi yardım umuyorsunuz?

- Her gün “Marka Sizsiniz“ ifadesini ne kadar hatırlıyorsunuz ve bilinçli bir farkındalık ile stratejinizi, planınızı gözden geçiriyorsunuz?

Üzerinizdeki tehikeli, yanlış, marka değerinizi alçaltan etiketlerden lütfen kurtulun. Yeni etiketleri yapıştırın. Eskilerden önemli olanları da güçlendirin. Her hangi biri sizi anlatmak istediğinde bu etiketleri kullanacaktır, emin olun.

Son örnek, bu proje ile ben 2 aydır ısrar ediyorum aslında

“marka sizsiniz, reklamınızı yapın“ diye.

Saygılarımla.

Chris Brogan' a teşekkür.

2008-07-09T13:07:00.005+03:00

Merhaba, çeviri yaparak bu güzel 100 taktiği katletmek istemedim.

"100 Personal Branding Tactics Using Social Media" başlıklı yazıyı kendinize göre yorumlayarak başucu notu şeklinde taşımanızı tavsiye ederim.

http://www.chrisbrogan.com/100-personal-branding-tactics-using-social-media/

Faydalı olacağına eminim.

Teşekkürler Chris Brogan.

Dikkat, Kişisel Markanız Kuşatma Altında !

2008-07-09T09:39:00.006+03:00

Daha önce kişisel markalaşmanıza karşı sinsi virüslerden bahsetmiştik. Bugünlerde sıkça rastladığım bir durumu anlatmaya çalışacağım. Ve neden ısrarla "marka sizsiniz" diyoruz, bir kez daha bakalım.

Nasıl bir kuşatmadan bahsediyoruz?

Yenilgi ve ümitsizlik psikolojisi diyebiliriz. Birileri buna öz güven sorunu, hatta aşağılık kompleksi dahi diyebilir. Her ne derseniz deyin bir anlamda doğrudur, yerini bulur. Hep başarılar, zenginlikler, havalı şeyler anlatılır, işin magazin yönü medyada pompalanır. Planlar yaparsınız, engeller çıkar. Girşim yaparsınız, batar. Mutluluk hayal edersiniz, hayatınız acılarla dolar. Halbuki en zengin CEO’ların dahi nasıl bir süreçten o noktaya geldiklerini bilmeyiz. Nasıl ısrarla, disiplinli birşekilde çalıştıklarını anlamayız. Çünkü vazgeçmek kolaydır, sebat etmek zor.

Hırsımızı, hayallerimizi hep uç örneklere odaklayarak, zamanın olgunlaşarak getireceği güzellikler bir anda olsun isteriz. Hiç beklemeyiz, hemen isteriz. Hatta, çok iyi bildiğimiz “gün doğmadan neler doğar“ sözünü unuturuz. Bazı kişisel marka balonlarına inanırız. Biraz araştırma yaptığınızda kimin hangi kapasitede olduğunu anlarız aslında. Büyük ihtimalle marka değerimizi iyi pazarlayamamışızdır. Ya da sebepler çerçevesinde bir türlü uygun şartlar oluşmamıştır. Hayatın her noktasını kendi başına değerlendiririz, arada bir noktaların tümünü birleştirerek sonuçlar üzerine kafa yormayı denemeyiz. Hangi sonucun bizim için hayırlı olduğunu bilmemiz imkansızdır. Bugün başımıza gelen bir olay, 15 yıl sonra müthiş bir güzellik getirebilir.

Örneğin iş düyanıza bakalım. Sizinle işbirliği yapmamış, ya da sizi yarı yolda bırakmış partnerleriniz çok kısa sürede altlarına Porsche mu çekmişler? Sizi küçümseyenler dünya çapında yeni bir Google projesi mi ortaya koymuşlar? İş hayatınızda size çelme takmaya çalışanlar gerçekte hak etmeden hangi noktaya kadar ilerleyebilmişler? Yaşamın her hangi bir alanında kişisel marka değerinizle dalga geçen, motivasyonunuzu bozan bir kimse sizden çok daha saygın bir hale mi gelmiştir? Bu sorular o kadar uzayabilir ki!

Siz siz olun böyle kişi ve durumları abartmayın. Kendinizden uzaklaşmayın.
İnsanlara, olaylara mütevazi yaklaşmak, anlayışlı olmak güzeldir. Dinlemek, ısrarla anlamaya çalışmak, iletişim kurmak güzeldir. Fakat, etrafımızdaki her şeyi, her insanı, her olayı bilinçli bir şeklide doğru algılamalıyız. Kendiniz dahil, hemen her şeye inanmayın. Sorgulayın, sorgulamak bilginin temelidir.

Herkesin kendi çıkarı için bir şeyleri feda edeceğini biliyoruz. Bu feda edilecek şey, siz olabilirsiniz. Algımızın çıtasını başkaları ile kıyaslayarak değil, kendi realist yaşam planımız çerçevesinde yapmalıyız. Yoksa, ütopik dünyanın piyonları olmaktan başka bir işe yaramayız. Tecrübesini, bilgisini hayata ısrarla sunanlar kazanmıştır her zaman. Pes edenler değil.

Kişisel marka duruşunuzu ortaya koymak istediğinizde, kendi reklamınızı önce kendinize yapın. Bir türlü gösteremediğiniz potansiyeli artık saklamayın. Ortalama bir ömür zaten neye yetiyor ki. Bir de hayalleriniz büyük ise. Zamanı ve iletişim kanallarını lehinize çevirin. Kıskanmayın, imrenin ve örnek alın. Geç kaldığınızı değil, daha çok geç kalabileceğinizi düşünün. Yaşamınızda size baskı yapan her şeyin kuşatmasını yarmaya çalışın. Kendi hırsınızın kuşatmasından, sizi ümitsizliğe sevk eden başka başka kuşatmalara kadar. Çünkü en değerli marka olan “siz“ bunu hak etmiyor. Markanızı keşke lere mahkum etmeyin.

Bu gibi yazılara ”motivasyon geyiği” diyenlere de ben güldüm, siz de gülün :)

Sevgilerimle.

Kişisel Markanızı ve Marka İnsanlarınızı Anlatabileceğiniz Başka Bir Uygulama Yok!

2008-07-08T11:14:00.004+03:00

Trendleri takip ederek, sosyal network konseptinde, belki de büyük yatırımlarla kurulan o kadar çok internet projesi var ki. Bazı tekelleşmelerin dışında daha özel konseptlerde yeni networkler kuruluyor. Örneğin yaşlı insanlar için farklı, hobileri aynı olanlar için farklı gibi. Çünkü herkes her yerde istediğini bulamıyor. Bu yelpazenin daha da genişleyeceği şüphesiz. Özellikle de ülkemizde daha çok yeni diyebiliriz. Dünya çapındaki projeleri saymazsak.

Marka Sizsiniz de özel bir konsept ile kurulan ve yaşı henüz iki aylık bile olmayan bir proje. Amatör mü? Evet. Büyük bir yatırım yok ama olacak. http://www.markasizsiniz.com sayfamızda içerik olarak sedece bir e-kitap var. Fakat http://markasizsiniz.blogspot.com adresimizde bugüne kadar size faydalı olabileceğini düşündüğümüz 22 adet yazı ekledik. Yakın zamanda işin uzmanlarından makaleler, yabancı yayınlardan çeviriler olacak. Blogumuzdaki ve daha fazlası içeriği pek yakında sitemizde bulacaksınız.

Projeyi asıl farklılaştıran, hem kendi kişisel markanızı, hem de yaşamınızda “marka“ kabul ettiğiniz insanları anlatabileceğiniz bir menünün olması. Şimdilik, üyelik ve onay mekanizması yok. Çünkü kullanıcıyı alıştırma ve deneyimleri ölçümleme aşamasındayız.

Bu fikir, başka networklerdeki “top friends“ ya da “recommended“ gibi aplikasyonlardan çok farklı ve daha içsel. Eski ya da yeni arkadaş bulma değil, marka insanları tanıma, anlama ve örnek alma uygulaması diyebiliriz. Bildiğim kadarıyla örneği olmayan bir proje. Örneğin Facebook’taki grubumuza da katılımlar artarak devam ediyor. Demek ki, büyük bir sosyal network içinde bu kavram, bu konsept bir ihtiyaç. Üstelik projemiz şu anda sadece Türkçe yani dünayaya hizmet veremiyor dil açısından. Bu konuyu ayrıca ele alıyoruz.

Bizi takip eden kullanıcılarımızdan ve projemizi yeni tanıyan kişilerden yorumlarını alıyoruz ve BETA sürümünü geliştirmeye devam ediyoruz. İş dünyasından, tarihten, yakın çevrenizden, akrabalarınızdan sizi etkileyen, örnek olan kahraman marka insanlarınızı tanıtabilirsiniz. Ve başka marka insanların özelliklerini de öğrenebilirsiniz. Bu projenin kendisi zaten kişisel markalaşmanıza katkıda bulunmak içindir. Ve bir kişisel pazarlama kanalı gibi kullanılabilir.

Saygılarımla.

İletişim Kültürümüz

2008-07-07T17:20:00.007+03:00

Hayatımızı baştan sona etkileyen faktör diyebiliriz buna. Tek başımıza yaşayamayacağımız için bizim dışımızdaki her varlıkla iletişim kurmak zorundayız. Ticari marka pazarlama hareketleri de “iletişim” faaliyetleri olarak adlandırılır. Hatta her firmanın kurumsal iletişim departmanı vardır. Duyurular standart yapılır, krizler ustalıkla yönetilir. Şirketin imajını zedeleyecek hiçbir harekete izin verilmez.

Burada marka olarak kendimizi ele aldığımızda tüm iletişim sürecini bizim yönetmemiz gerekiyor. Olmazsa olmaz nezaket kuralları bu kitabı okuyan bir insan için basit olmalıdır zaten. Selam vermek, centilmen olmak, yardım etmek, başkasının sorunlarına yardım etmek v.s. Kişisel marka iletişimimizde bizi yücelten ya da düşüren noktalara bir göz atalım.

- Bakış, duruş

“Cool”, “karizmatik” gibi kelimeler kullanırız beğendiğimiz, saygı duyduğumuz insanlarla ilgili. Bu kelimelerin anlamını sorsalar bize anlatamayız eminim. Ben de burada bu kelimelerin anlamını vermeye çalışmayacağım zaten. Ama anladığınız sonuç bu kelimelerden daha fazla yardımcı olacak umarım.

Doğuştan gelen fiziksel özellikler kesinlikle iletişimdeki başarımızı da etkilidir. Fakat kesin başarıyı getirmez. Bakış, içimizi yansıtır. Meraklı bakış, kızgın bakış, burnu büyük bakış, korkak bakış v.s. “Gözlerinin içi gülüyor” deriz ya işte bu cümle de markamızı tanımlayan öğelerden biri olur.

Yeni tanıştığımız insanlara karşı ilk bakışımız çok önemli. İstekli, iletişime açık, anlaşılır ifadelerle dolu, güler yüzlü bir göz ifadesi gerekiyor en başta. Sonraki dakikalarda soru cevap ve muhabbet faslı ile göz tepkileri ortaya çıkıyor.
Örneğin gözlerini kaçırarak sizinle konuşan isanların büyük kısmı ile iletişimde başarısız olursunuz. Ya da siz konuşurken gözü başka yerlerde olan bir insanla da aynı durum geçerlidir.

Gözlerden sonra yüzümüzde oluşan mimik ifadeleri ve kaslar iletişimi nasıl devam ettirdiğimizi gösterir.Sakın bunları küçümsemeyelim, alnımızdaki kırışıklıklar dahi ne kadar stresli bir hayat geçirdiğimizi gösteriyor araştırmalara göre. Bana göre göz ve yüzdeki ifade vücudun tümündeki iletişim duruşumuzu büyük ölçüde etkiler. Tabi ki giydiğimiz kıyafet ve vücut dili de etkili olacak. Eliniz cepte ya da kollarınızı bağalayarak konuşmanız ya da parmaklarınızla oynayarak utangaç, bir şeyi saklamak istercesine duruşunuz karşınızdaki kişi önemlidir.

Burada anlattığım her konunun kendi çapında özel dehaları vardır, eğitimler vermektedirler ve kitaplar yazılmaktadır. Önemli olan belli bir yaşa gelmiş kişisel markanızın eksik yönlerini fark etmeniz ve o konulara yönelmenizdir. Bu konu bir insan için en acıklı iletişim konusu diyebiliriz. Çünkü ilk bakıştaki 30 saniye dendiğine göre daha konuşmadan, derdinizi anlatmadan hakkınızda büyük ihtimalle önyargılı bir karar veriliyor.

Yapılacak olan şu; sıfıra yakın bir yüz ifadesi. Ne çok istekli, ne çok atılgan, ne çok samimi, ne çok uzak. Amaç karşınızdaki kişiye kötüye yorumlayacağı bir done vermemek. Buna biraz korkaklık, anlamsızlık gibi bakabilirsiniz fakat emin olun her insan yeni tanıştığı her kişiye önce şüpheli yaklaşır.

Türk insanı sıcak kanlıdır, dokunma refleksi ile sürekli samimiyet ve güven vermek ister. Halbuki bu duruş, iş hayatında -esnaf jargonu- hariç pek de başarı getirmez. Sıfıra yakın duruştan ve bir kaç cümle konuştuktan sonra asıl iletişim başlar.
İş görüşmelerinde, satış randevularında bu adımlar hayati önem taşıyor. Fakat tüm bu anlattıklarımızı kapsayan bir durum var. O da rahat, sakin ve emin olmak. Durumu abartmadan basit olmak ve algıyı daha sonra yönlendirmek gerek.

İletişiminizi asla karşı tarafın algı yönetimine kurban etmeyin. Bir sorun olduğunda önce durun, karşınızdaki kişiyi de durdurun ve konuyu en baştan tekrar ele alın ve tabi ki kendinizi koruyun. Aceleci bir yapıdaki kişi ile bir işi hemen halletmeyin bırakın kalsın, kendinize iletişimi ölçme süresi verin. Markanızı yerlerde süründürebilir hiç ummadığınız kişiler. Pozitif ve negatif hiçbir davranışta bulunmadan sıfır noktasında iletişime başlamak basitlik ve duruluk açısından önemli. Bu duruşa kişisel iletişiminizin temeli de diyebiliriz.

- Ses tonu, diksiyon

Doğuştan gelen bir özellik. Herkesin sesi güzel olmayabilir. Burada bahsedeceğimiz ses tonunu, vurgusunu doğru şekilde ayarlamak. Diksiyon güzelliği ise belki çok kitap okuma, güzel Türkçe’yi çok dinleme, insanlara daha çok hitap etme gibi çalışmalarla elde edilebilir.

Doğru ve net anlaşılmak için bu iki faktör çok etkili. Kısık sesle konuşmak, harfleri heceleri yutmak ya da yuvarlamak gibi hatalar markamıza zarar verir. İnsanlar doğru ve diksiyonu güzel bir şekilde konuştuğu halde yanlış anlaşılabiliyor. Bir de tersini düşünün, bu şekilde nasıl sorun çözebilir, iş ve kişi takip edebilir. Stres ve heyecanın etkisi ile cümlelerin sonu gelmez bazen ya da hiçbir cümle çıkmaz ağzımızdan. Bu aşamada küçük nefes kontrolleri zihnimizi ve fiziki özelliklerimizi açar, bizi tutukluluktan kurtarır.

Cümlelerdeki tonlamayı sürekli tanımlıyoruz ve iletişimi ona göre devam ettiriyoruz. Alaycı, baskın gelme, istekli, emredici, hafife alıcı v.s. Sonra uğraşmaya başlıyoruz algıyı düzeltmek için. Müthiş zaman ve enerji kaybı markalaşmak isteyen bir insan açısından.

İki kelime konuşamayan insanlardan olmak bence büyük bir zaaftır. Hani bazılarının konuşma, bazılarının yazma kabiliyeti yüksek olur fakat bazıları da hiç konuşmaz. Ortalama güzellik noktasını yakalamak gerekiyor.

- Telefon, e-posta

Sesler, renkler, kokular ve ifadeler toplumları yönetebilir, sevk edebilir. Hiç tanımadığınız bir kişiyle çok büyük bir sorunu telefonda ya da elektronik posta ile çözebilirsiniz. Ve kendinizi çok iyi ifade edebilirsiniz.

Daha önce bahsettiğimiz şekilde telefonda ilk kullandığınız kelimedeki vurgu ile başlıyor her şey. Alo, merhaba, buyurun, efendim gibi. Bu vurgu iletişimin temelini oluşturuyor. Kızgın mısınız, çözüm odaklı mısınız, nazik misiniz, dinleme ya da zorla dinletme odaklı mısınız gibi algılar anında karşınızdaki kişide oluşuyor.

Örneğin iş hayatımızda sürekli telefon trafiğindeyiz. “Merhaba, nasılsınız” diye soran birine teşekkür ederek “siz nasılsınız” diye sormamız emin olun o işi batırmaz ve sizin zamanınızı öldürmez. Karşınızdaki kişiye müdahele etmeden onu dinleme ve anlamaya çalışmak bir problemin çözümünü daha kısa ve pratik şekilde yapabilmek için çok faydalı. O kadar çok yanlış anlaşılmadan kaynaklanan daha büyük sorunlarla karşılaşıyoruz ki.

Çok kısa bir telefon konuşmasında hızlı analiz gerekiyor. Bilmiyorsak, bilmiyorum diyebilmeliyiz. Hayır dememiz gerekiyorsa uygun bir dille bunu ifade etmeliyiz. Ve her konuşulan önemli konuyu not ederek karşımızdaki kişiye tekrar tekrar sormamalıyız aynı şeyleri. Çağrı merkezlerinde her çalışanın masasına bir ayna konur. Konuşurken takındığı yüz ifadesini görmesi ve sanki yüz yüze konuşuyormuş gibi mimiklerini ayarlaması içindir. Yine de ön planda olan ses tonu ve ifade tarzınızdır.

Büyük bir yabancı bankanın çağrı merkezinde çalıştım profesyonel iş yaşamımın ilk yılında. O kadar çok şey gördüm ve öğrendim ki iletişime dair. Çok yoğun telefon gelen günlerden birinde, müşteri sorunlarından bunalmışken ve sırada bekleyen onlarca müşteri varken bir hanımefendi ile konuşmaya başladık. O bana kredi kartı ile ilgili bir sorununu anlatıyordu, ben de çözmeye çalışıyordum. Fakat hem onun hem benim ses tonum stres yayarcasına yükselmeye başlamıştı. Müşteri şöyle dedi “ Murat bey, ikmiz de sesimizi yükselttik. Bu durumda sorunumuzu asla çözemeyiz. Beni çağrı merkezi telefon havuzuna atarak başka bir arkadaşınıza yönlendirebilir misiniz” dedi. Birkaç saniye durdum ve “doğru söylüyorsunuz” diyerek yönlendirdim. Takip ettim, gerçekten sorunu başka bir arkadaş çözdü. Ben de kalsa belki yine çözülürdü ama kavgalı bir şekilde, müşteriyi memnuniyetsiz bırakarak çözülürdü.

Herkesin anlayabileceği dilden konuşmak kısa ve net cümleler kurmak da iletişimi kolaylaştırır. Havalı, uzun cümleler işi daha da karmaşık hale getirebilir.
Bu iletişim trafiğinde de her iki taraf kontrolü elde tutmaya çalışır. Siz rahat olun, aklınıza takılan her şeyi sorun ve nasıl bir çözüm gerektiğini ifade edin. Çok aceleci bir insan size “yavaş” diyebilir. Bırakın desinler. Yoksa çözüm için üç beş katı zaman harcayabilirsiniz birlikte.

Tabi ki her telefonda sorun çözmüyoruz fakat bir hal hatır sorma telefonunda dahi bir amaç ve bir iş var. E-posta trafiğinde de her kullandığımız cümledeki hitap şekli karşımızdaki kişiyi etkiliyor. Örneğin hem telefon hem de e-posta sonunda iyi çalışmalar, ya da görüşmek üzere, selamlar gibi ifadeleri kullanmayanlardan insan nasıl bir hassasiyet bekleyebilir ki.

E-postadaki cümlelerinizin de konuşmadan bir farkı yoktur aslında. Bağırabilirsiniz, kırıcı olabilirsiniz, bilgi verici ya da takdir edici olabilirsiniz. Sizin iradeniz altında oluşan algılar var aslında.

- Problem mi, çözüm mü? İletişimde analizin gücü.

Değişik yazılarda, düşüncelerimizin davranışlarımızı nasıl şekillendirdiğini anlatmıştık. İletişimdeki bir problemi çözüm odaklı düşünmek kesinlikle bize farklı kapılar açacaktır. Daha da önemlisi düşünmeye başlamadan önce sorunun analizini yapmak bu hayatta herkese nasip olmaz. Eee marka olmak da herkese nasip olmuyor ya.

İş hayatında kısaca analiz nasıl olur? Analitik düşünme, bir konunun analizini yapabilmektir. Analiz ise işin tamamına, tüm hikayesine hakim olmayı gerektirir. Bu düşünme sistematiği yavaş yavaş ve adım adım ilerlemek demektir. Örneğin bir analiz çıkarırken gerekli adımlara kısaca bakalım;

- Problemin tanımı
- Büyük resim (tüm süreç) içerisinde bulunması gereken sorunlu adımlar hangileri?
- Çözüm için hedeflenen ne?
- Çözüm yolu için gerekli parametreler, değerler, kişiler
- Araştırma, soru-cevap, bilgilenme süreci
- Çözüm kararını mümkün ise en az bir kişiye (çalışan, patron fark etmez işe hakim olması yeterli) danışarak verme
- Çözümü planlama
- Çözüm bekleyenlere, sorunla ilgisi olan herkese geri bildirim.
- Ve sonuç

En kullanışlı çözümler en basit olanlardır. Uzun süreç ve işlem gerektiren çözümler iş verimsizliğine yol açar.

Bazı toplumlar belki genetik özellikler, belki de eğitimle, yaşam şartları ile bağlantılı olarak hayata bakış açıları çok farklı. Bazı toplumlar ve kişiler olumsuz düşünmenin büyüsüne kapılmış sanki. Ve bu durumdan ruhlarını besliyorlar, tatmin oluyorlar. Israrla bardağın boş tarafına odaklanarak hayatını şikayet üzerine bina etmiş kişiler bunlar.

Örneğin sıfır hata ya da sıfır problem diye bir şey yoktur. Öyle olsa idi bu dünyanın ve insaların, kainatın olmaması gerekirdi. Çünkü yaratılış, insanların hataya açık bırakıldığı bir alan olarak bırakılmıştır. Önemli olan hataları listelemek ve en aza indirmek, bir daha tekrarlamamak için iş süreçlerini gözden geçirmektir. Bu konuda performans ve hedef kriterleri konulabilir.

Olumlu düşünmenin gücünü hissedin, ilaç gibidir. Etrafınıza pozitif enerji yayarsınız. Negatif enerjiyi mümkün olduğunca yakın yerinize yaklaştırmayın.
Problemlere insan faktörünü, ilgili kişinin markalaşma sürecini dikkate alarak yaklaşın. Ve süre verin, marj gösterin. "Birileri size marj verdiği için bu noktaya gelmişsinizidir. Anneniz, babanız, öğretmeniniz, müdürünüz." Fakat asla suistimal ettirmeyin olayları ve sonuçlarını sürekli değerlendirerek takip edin.

Yaşadığımız sürece herkesle anlaşmak zorunda değiliz. Bu iş hayatında daha da belirginleşir. Hiç bir şekilde karşılıklı hakarete girmeden ne pozitif ne negatif sadece “nötr“ pozisyon alınabilir. Nötr durmak ve sadece işini yapmak ve onunla değil de başkaları ile samimi olabilmek emin olun o kişiye çok şey anlatır. Ama bir konudan daha emin olun ki genelde anlar ve değişmezler. O kişileri iyi seyredin, görürsünüz ki iş hayatında pek de başarılı olamazlar.

- Uzlaşma

Uluslar arası ilişkilerde üzerinde en çok konuşulan kavramlardan biridir. Kişiler ve kurumlar arası iletişim için de geçerlidir. Bu dünyanın sahibi hiçbir zaman tek bir kişi, bir grup ya da bir millet olmayacağına göre ve birlikte yaşama zorunluluğu olduğu sürece “uzlaşmak” büyük bir zorunluluktur. Güçlü taraf bunu es geçebilir fakat günlerin ne getireceği belli olmaz. Bir gün herkesin uzlaşmaya ihtiyacı olabilir.

Konulara, sorunlara sürekli kendi açısından bakan bir insan çevresinde marka olamaz. Olsa olsa bencil ve gururlu olur. Uzlaşmak, yenilgiyi ya da haksızlığı kabul etmek değildir. Aksine, ileriye dönük akıllıca bir harekettir.

- Hoşgörü, farklılıklara saygı

DNA’lar farklı, eğitim farklı, her şey farklı. Örneğin kadın ve erkeğin yaratılıştan gelen düşünme sistematiği bile farklı. Herkesi sevmeyebilirsiniz ama anlamak, saygı duymak, anlaşmak zorunda kalırsınız.

Sabrın sınırını zorlayan durumlarda dahi saygınlığı kaybetmeden karşınızdaki kişinin durumunu da göz önüne alarak davranmalısınız. Saldırgan ve ben bilirim diyen kişilerin marka değerini ölçemezsiniz bile. Çünkü yoktur öyle bir değer.
Başarılı ve uzun süre hüküm süren tüm milletler, topraklarında barındırdıkları toplumlara, dinlere, değerlere saygı göstermiş ve belli kurallara bağlanmışlardır. Özgürlüğünü sınırlamaya çalıştığınız bir kişi ile asla iletişime geçemessiniz. Aksine nötr de kalınamaz ve savaş çıkar.

Farklılığın güzelliğini görmek ve ders almak gerekir. Örneğin iş dünyasında ortaya çıkan farklı fikirler bize bakış açılarını ve bilinç sistmelerini öğretir. Düşünme ve çözümleme yeteneğimizi artırır.

İnsan, iklimler, mevsimler gibi değişen farklı özellikleri olan bir yapıya sahip. Gün içinde, hatta saniye farkı ile davranışlarımız bir birini tutmayabiliyor. Bir de doğru iletişimden bahsediyoruz. Dinamik ve esnek olmak gerek. Sakin, aralarda derin nefesler alarak cümleler kurmak gerek. Sessizliğin de bir iletişm olduğunu unutmamak gerek.

Bırakın “yönetilebilir” olduğunuzu düşünsünler. Zaten her zaman yöneten olamazasınız, olmamalısınız da. Bir süre bu duruma sabretmek size ne kaybettirir ki!

İletişim kültürü adına burada yazılanların hepsini yapabilmek çok zordur, doğru. Ama yapmaya çalışmak bile insanlar arasında sevilmenize neden olur. Mümkünse yavaş konuşun, az konuşun ama çok iş yapın, güler yüzlü olun, dik durun kendinize güvenin, kötü kişilerin elinde markanızı oyuncak yapmayın. Kişisel markanıza o kadar çok ihtiyacınız var ki cebinizdeki metelik olmasa dahi potansiyel zenginliğin gücünü korumuş olursunuz. Bu potansİyel güç de emin olun sizi maddi olarak güzel bir noktaya getirecektir.

İletişim kazalarına uğramayacağınız günler dilerim.

Kendinizden ne kadar uzaktasınız?

2008-07-05T13:16:00.004+03:00

En güzel özelliklerle donatılan varlık, insandır. Kimse doğuştan suçlu, doğuştan sinirli olamaz. Tabi ki genlerimizden kalıtımla gelen özellikleri de taşıyabiliriz. Fakat iyilik de, kötülük de insanın doğru yönde kullanması gereken hazineleri gibidir. Örneğin hırsınızı insanlara yardım etmek için mi kullanmak istersiniz, yoksa sadece para kazanmak, güçlü olmak, insanlara hükmetmek için mi! Bu kabiliyetleri ikinci bir kişilik gibi üzerimize almaya başlarız anne karnından başlayarak. 3 yaşına kadar büyük kısmını, ergenlik sonuna kadar da tamamını bitirmiş oluruz ve kişilik prototipimiz bitmiş olur. Aslında oluşan şey ikinci bir kişilik, fıtrat gibi bir durumdur. Bir eğitmen, ”küçük çocuklardaki yanlış tuvalet eğitiminin ileride çocuğun çok cimri olmasına yol açabileceğine” dair tezler olduğun söylemişti. Hala şaşkınım...

Kişisel markalaşma deyince de işin merkezinde ”biz” varız. Her hareketimiz, her sözümüz, her düşündüğümüz bizi bir yerlere götürür. Bu kadar güzel donanımlı insan bir süre sonra ailenin haricinde, okuldan, mahallesinden, iş yaşamından bir çok kişi ve olay ile iletişimde bulunurak aslında kendinden uzaklaşmaya başlar. Yani sıfır noktasını unutur. Ve tüm psikolojik tesler, seanslar, kişisel gelişim eğitimleri de insanı zor da olsa kendine döndürmeye çalışır. Genelde çözümler problemlerin içindeki parametrlerde gizlidir. Daha ayrıntılı incelenerek daha yalın ve basit çözümler bulunur. Yıllrca yaptığım süreç analizlerinden bunu çıkardım Bilişim projelerinde. Konuya aynen bir proje analizi gibi yaklaşmalıyız.

Kendimizden nasıl mı uzaklaşıyoruz, bakalım;

Aile ve okuldaki eğitim-öğretim sistemi bizi tembelliğe, öz güvensizliğe, çaresizliğe sürüklemiş olabilir. Bunun ayrıntılarına girmeyeceğim. İçinden doğruları seçmek ancak büyük gayretler sonucunda olur. Kitap okursunuz, araştırırsınız, değerli insanlarla tanışır, tavsiyeler alırsınız. Ama varsayalım gelmişsinizdir 30 yaşına. İşinizde ailnizden daha fazla vakit geçirirsiniz, para ve kariyer için. Kimler vardır? Patronlar, müdürler, burnu büyükler, ukalalar, yalakalar v.s. Hepsini dinlersiniz ve büyük "SABIR" lar çekerek eve gelirsiniz. Evde dahi arkadaşlarınız, yakınlarınız, televizyon bile sizi hep kendinizden başka yerlere taşır. Bir türlü ”kendini dinlemek” lütfuna erişemezsiniz. Aynı kısır döngü ısrarla sizi eskitmeye devam eder. Zaman rüzgarı sizi yaşlandırır sürekli. Ve siz hala zamanı, başlangıç ve bitişi olan bir çizgisel doğru halinde algılarsınız. Hiç dairesel düşünerek, ve büyük resme yukarıdan bakarak aslında çok küçük bir boyutta tırmalayıp durduğunuzu farkedemezsiniz. Bu paragraf da iç karartıcı oldu değil mi! Fakat bence kendinizi, kişisel marka değerinizi, yaşamdaki duruşunuzu, başkaları tarafından nasıl algılandığınızı düşünmeye başlamışsınızdır eminim.

Hafta sonudayız, Cumartesi çalışanlar da olsa Pazar tatili vardır herhalde. Gelin, kendimizden ne kadar uzaklaştığımıza bakalım. Asıl ilham almamız gereken dostlarımızdan, bizi mutlu eden hayatın renklerinden, bizi eski güzelliklere götüren kokulardan, ve içimize neşe katan seslerden nasıl uzaklaştığımıza bakalım. Bir on dakika, belki yarım saat. Havalı havalı kişisel markalaşmaktan bahsetmeyelim, gerçekten etrafımızda kaç marka insanla yaşadığımızı düşünelim. Kariyer yapacağım diye, aile hayatımızdaki markalaşma zorunluluğunu nasıl unuttuğumuzu düşünelim. Çocuğumuza nasıl örnek bir marka insan olabileceğimizi düşünelim. Bizi kitap okurken ne kadar görüyor, gülerken ne kadar, birine yardım ederken ne kadar. Yoksa sürekli, kızan, bağıran hatta belki de şiddet uygulayan biri olarak mı görüyor.

Evet yazının başında donanımlarımızdan bahsetmiştim. Bu donanımlarla bize virüs gibi yapışan ve kemiren, hatta çaktırmadan kanımızda dolaşan bu yiyicileri hayatımızdan çıkarmaya çalışalım. Hemen değil, daha stratejik davranarak. Çünkü kötülükler hep daha akıllıca konumlanır hayatımıza.

Bu yazı fazla içsel ve humanist gibi mi oldu? Kendine dönen insan, çevresine tekrar baktığında daha realist ve objektif düşünür. Burnu büyük davranışlara, bencilliklere, vurdum duymazlıklara karşı da daha net önlemler almaya başlar. Gücünü de zayıflığını da hisseder. Sıfır noktasına dönüşleri belli periyodlarda uygularsanız ondan sonrası hatırlatıcı unsurları sürekli tekrar etmeye kalır iş. Bilirsiniz, nefes egzersizleri dahi bunun içindir. Yoga da v.s.

Bir Cumartesi yazısı bu oldu. Kendinizden değil, kendinize doğru aykırı şeylerden uzaklaşın lütfen. Ama sakın kabuğunuza çekilmeyin. Aksine daha dışa açık, iletişime açık, kolay bir insan olun. Kişisel marka değerinize değer katın. Katma değerli servisler konusunda başarılı bir şirket gibi olun : )

Saygılarımla.

Facebook'ta "COOL" bir grup; "Marka Sizsiniz"

2008-07-04T10:45:00.006+03:00

Milyonlarca üyesi olan Facebook’ta herkes bir şeyler bulmaya çalışıyor. Eğlenceli olduğu da bir gerçek. İş dünyası da sosyal networklerin önemini anlamış durumda. Ortak noktası olan bir çok insan da istediği gruplara katılıyor, kendini ifade edebiliyor. Henüz bir aydan daha kısa bir zaman önce Marka Sizsiniz grubumuzu açtık. Önce tabi kendi arkadaşlarımıza, dostalarımıza haber verdik. Şu anda sayı 100’e ulaştı gibi. Üyelerin belki yarısı tanımadığım insanlar. Ama ben tanımasam da, bu insanlar "kişisel markalaşma" nın anlamını çok iyi biliyorlar. Ve bu grupta nasıl bir anlam yaratıldığını, hayata nasıl bir anlam katıldığını çok iyi biliyorlar. Henüz içerik ve aktivite olarak biraz pasif olsa da yakın zamanda, özellikle yaz tatili döneminden sonra çok güzel hareketler, sürprizlerimiz olacak.

İşte bazıları;

- Yeni güncellemeler ile asıl istenilen konuma ulaşacak olan projemizde ilk katılımcılar “kurucu üye“ miz olacaklar. Kurucu üyeler, diğer üyelerden farklı kullanım seçeneklerine sahip olacak.

- Eğitim, danışmanlık, yurt içi ya da uluslararası konferanslardan, kişisel markalaşma seti gibi promosyonlardan ilk yararlanacak bu kişiler olacak.

- Kendi içeriklerini ve belli sayıda “marka insan“ kaydını oluşturanlar için reklam gelirlerinde farklı modellemeler olacak.

- "Lider üye" ler için de farklı açılımlarımız olacak.

Şimdilik bu kadar yeter.

Marka Sizsiniz projesi hem içerik, hem de sosyal paylaşım açısından çok farklı bir proje olarak düşünüldü, kurgulandı, iş planı yazıldı. Özellikle de kullanıcıların web 2.0 olarak adlandırılan uygulamalarla kişisel marka profillerini başka marka insanlarla paylaşabileceği, yönlendirebileceği bir platform olacak. Hedefimiz, belki farklı bir domain adresi ve farklı dil seçenekleri ile tüm dünyaya projeyi açabilmek. Fazla mı uçtuk bilemiyorum ama ölmez sağ kalırsak 2010’lu yıllarda "second life" açılımı olacak, ses getirecek bir projeden bahsediyoruz.

COOL, olma kısmına gelince; grupta sadece blogumuzda yazılanlar, çizilenler yayınlanıyor. Pek kimsede bir hareket yok, benden başka. Sanırım üyelerimiz bu isim altında burada bulunmaktan zaten mutlular. Cool bir grupta, cool şekilde takılıyoruz. Sizleri de bekleriz.

Projemizde şimdilik gönüllü yer almak isteyen, içerik desteği vermek isteyen, grupta admin olmak isteyen arkadaşlarımız bana mesaj atabilirler. Konu ile ilgili yazılarınız, makaleleriniz, e-kitaplarınız hem

www.markasizsiniz.com sayfamızda, hem de http://markasizsiniz.blogspot.com adresimizde yayınlanır ve Facebook gruplarına duyurulur.

En değerli marka olan kişisel markanıza saygı ve sevgilerimle.

Murat Esenli

KİŞİSEL MARKALAŞMA, ŞOV YAPMAK MIDIR?

2008-07-03T11:43:00.007+03:00

Hareketli, neşeli, kabına sığmayan, esprili insanlar sevilirler. Gelin görün ki genelde iş hayatında rastladığımız, kendini yapay davranışlarla kabul ettirmeye çalışan kişiler vardır. Ve daha kötüsü bunlara kanan yöneticiler de. Ortaya balon bir marka çıkar. Bu balonu biri patlatmazsa uzun süre değerini korur, hatta öyle perçinler ki hiçbir işe yaramadan terfi eder, maaşı yükselir, başka hakları olur v.s. Bazıları da bu kişilere içten içe söylenir durur. Bu söylenenler haklı mıdır? Bence haksızdır. Çünkü kendi değerini, doğru ve saygılı bir şekilde kimseye sunamamıştır. Büyük ihtimalle bu konuda ne bir kitap okumuş, ne de bir seminere katılmıştır.

Ticari bir marka, pazarlama stratejileri çerçevesinde tüketici algısını yönetir, reklam yapar. Markanın kendisinde bir kalitesizlik var ise çekirge bir sıçrar iki sıçrar ve yalancının mumu ancak yatsıya kadar yanar. Kaliteli ürün ve hizmete sahip bir firma daha az reklamla pazar payını alıverir.

Kişisel marka açısından da reklam kaçınılmazdır. Fakat bu reklamın doğal olması önemlidir. Sabah iş arkadaşlarına günaydın demek, arkadaşlarına zor zamanda yardım etmek, haklı olanı savunmak gibi özellikler insan doğasından gelen reklam özellikli davranışlardır zaten. Bu gibi doğal özelliklerin üzerine sürekli iyilikler ve güzellikler eklenerek daha da geliştirilebilir.

İnsan bir katalog gibidir aslında. İhtiyacı olanlar bu katalogdan ürün ve hizmet seçerek faydalanmak isterler. Çevrenize sürekli bir şeyler sunmalısınız ya da birileri sizden bir şeyler istemeli. Bu iki sunuştan biri bazen ağır gelebilir. Her ikisindeki eksiklik, aslında sizde eksik olan bir şeylerdir.

Kullanım kitapçığımız var mı, yok. Neden? Kendimiz dahi kendimizi kullanmayı bilmiyoruz ki. İnsanlara açık olun, sizi anlasınlar ve kolayca iletişim kurabilsinler.
Standartlarınızı öğretin çevrenize ve kabul ettirin. Ticari bir markanın yaptığı maliyet hesapları gibi tüm davranışlarınızın maliyetlerini düşünün. Kendi kendinize maliyetiniz ve başkalarının, başka işlerin size maliyeti ne?

Satıştaki “teşhir tuzakları” gibi markanızı daha iyi tanıtan, imaj sunan, satış sonuçlandırıcı özel ama doğal davranışlarınız olsun. Zorlama hareketlerle kendisini çevresine kabullendirmeye çalışan, “beni sevin” diyen hiç kimse bu konuda başarılı olamamıştır. Ve hemen fark edilir, dışlanır. Doğal olmanın, doğru olmanın, içi dışı bir olmanın gücü ticari markalar için dahi geçerlidir. Örneğin bir araba markası, üretim arızası nedeni ile 500.000 aracını piyasadan topluyor ve hatasını düzeltebiliyor. Büyük bir maddi kayıp olarak bilançoya yazılsa da şirketin kurumsal marka duruşu için o kadar büyük bir kazançtır ki.

Her marka sahnede olmak, sürekli iletişim içinde olmak ister hedef kitlesi ile. Hatta şov da yapabilir. Birey de kendisini evine, ya da iç dünyasına kapatarak marka iletişimini başaramaz. Hedeflerine ulaşmak için sürekli bağlantı halinde ve aktif olmak zorundadır.

Bazen bilerek nabza göre şerbet verilen durumlar olabilir. Çünkü doğallığın anlaşılamayacağı durumlar da çok olur. Örneğin bir partiye rahat bir giyimle gitmek istersiniz ama çok klasik iş adamları geleceği ve iş konuşulacağını bildiğiniz için takım giyersiniz. Bu durumlar çok olmayabilir ama ihmal de etmemek gerekir.

Realiteye bakarsak, dış görünüşe ve yapay davranışlara çok önem verildiği, kişilerin ve olayların iyi analiz edilemediği günümüzde bu "davranış jargonları" nı iyi öğrenmek gerekir. Yoksa atı alan Üsküdar’ı geçer ve arkasından bakakalırız.
Kişisel markanız için “çok havalı, burnu büyük, snob, ukala, çok bilmiş” demesinler. Halka uzak kalan burnu büyük ticari markalar bile bu açığı kapatana kadar milyonlarca dolarlık imaj reklamı kampanyalarına girişiyorlar.

Örneğin erkeklerde görünümde dahi trend üç beş yıl öncesine kadar sakalların traş edilmiş ve hatta yüz bakımı, epilasyon v.s. her şeyi yapılmış şekilde görünüm moda iken, şimdi kirli sakal ve rahat giyim moda. Ya da bazı geçmiş dönemlerde din ve medeniyet olgusundan köşe bucak kaçarken, toplumların bugünlerde hep kendi öz kimliklerini savunmaları, milliyetçilik, din söylemlerini yükseltmeleri neden?

Doğallığın saf gücünü çevrenize yansıtın, dik durun ve güven veren bakışlarınız olsun. İçinizden geleni uygun zamanda söyleyin. Geç de olsa muhakkak söyleyin. Hakkınızda şüpheye düşülecek hareketleri yapmadan önce bin kez düşünün.
İnsan doğası ne ise onu görmek, duymak, almak ister çevresinden. Siz de doğal olun ve daha da yalın, net davranışlarla çevrenize mesajlar verin. Hem çevrenizle ilgili, hem kendinizle ilgili sizi güçlendiren tüm faktörleri kullanın. Bunlar sizin etiketlerinizdir ve yaşam size bunları kullanabilmeniz için sunmuştur. Tanıdığınız ünlü kişiler, gördüğünüz ülkeler, bulduğunuz fikirler, kazandığınız yarışmalar...

Bilgiyi kullanmak da en büyük reklamdır. Fakat “ukala” lık yapmadan. Yerinde ve zamanında kullanacağınız bir cümle sizi bir anda kahraman yapabilir. Bilginizi yayın, kullandırın. Ve bu bilginin sizden çıktığı bilinsin, başaksı sahiplenmesin. Kulaktan kulağa öyle bir yayılır ki şaşırırsınız.

Ticari markalar gibi “niş” diye tabir edilen özel bazı alanlarda uzmanlığınızı ortaya koyun. Sadece piyano taşımacılığı yapan bir kargo şirketi ya da sadece mobilya bağlantı mekanizmaları satan bir hırdavat şirketi gibi.

Kişisel marka reklamınız için bir reklam ajansı gerekmez. Sizi yöneten bir patron da yoktur. Yani kimse bu konuda size baskı kuramaz. Ancak bilgi almak ve danışmanlar bulmak önemli olabilir. Her şeyi yeniden keşfetmeye gerek yok değil mi! Profesyonel hizmet gerektiren durumlar da ortaya çıkabilir.

İş başvurusunda verdiğiniz özgeçimiş de hayatınızın reklamıdır aslında. Vaatlerinizi, yararlarınızı, güvencenizi, kendinizi çok iyi ifade etmeniz gerekir o işi alabilmek için. Ve her yeni tanıştığınız kişiye de bir "cv" bırakmış olursunuz aslında. Bu özgeçmiş, bir kelimelik, bir cümlelik, bir “merhaba” laşmalık ya da bir bakışlık, olabilir. Nasıl ki, işe kabul ya da reddedilirsiniz. Kişisel markanız da çevreniz de bu şekilde kabul görür ya da ilgilenilmez, dışlanır.

Her gün yaptıklarımızı keşke bir reklam filmi gibi seyretsek ve not versek. O kadar çok zayıf alırız ki. Bu mümkün olmayacağına göre başkaları not vermeden kendiniz her gününüzü, her ayınızı, her yılınızı değerlendirin, not verin. Aslında yaşamın içinde markanızın kendine özgü mesajını hedef kitlenize ulaştıracak o kadar önemli anlar vardır ki

Gereksiz şekilde şov yapmanıza gerek yok. Doğru yerde, doğru zamanda, doğru kişilere kendinizi ifade etmeniz yeterli. Yeter ki adım atmaktan korkmayın, bırakın “reklam yapıyor” desinler. O reklamın içi dolu ve istikrarlı bir trendi var ise bunu elbette anlayacaklardır.

Unutmayın, "Marka Sizsiniz". Kişisel markanıza saygılarımla.

BU YAŞTAN SONRA MARKA MI OLUNUR !

2008-07-02T10:59:00.009+03:00

Zaten belli bir aşamadan, beli bir yaştan sonra marka olmaya başlamıyoruz. Hayata “merhaba” diyerek doğduğumuz andan itibaren bu marka yolculuğuna başlıyoruz. Kendimize bazı değerler ekliyor, bazı değerleri de eksiltiyoruz. Ümitler, yıkımlar ve tekrar yola koyulmalar yaşıyoruz. Kadere inanıyorsak kendimizi avutmaya çalışıyoruz ama yine irademizi nasıl yanlış, bilinçsizce kullandığımızı görünce üzülüyoruz.

Bize doğduğumuzda “bilinçli olma hapı” yutturulmuyor ki bizi 15 ya da 30 yıl idare etsin. Sonra tekrar kullanalım. 40 yaşında bir kişinin herhangi bir probleme ya da bir fırsata 10 yıl önceki bakış açısı ile bugünkü bakışı arasında dağlar kadar fark olur. Tecrübe ve gelişmiş bir bilinç de markalaşma davranışlarını etkiler.

Bu yazıyı okuyan ister 20’li yaşlarda olsun ister 30’lu, 40’lı yaşlarda fark etmez. Ölüm başa gelmedikçe hayatta her zaman yapılabilecek br şeyler vardır. Özellikle orta yaş sendromu hissedildiği zamanlarda. Kariyerde bir gelişme yok, maddi imkanlar yetersiz, belirsiz bir gelecek, insanlara faydalı olamamışlık v.s. İşte bu aşama aslında fırsattır. Çünkü bir problemin çözmünü düşünmeye başlamak büyük bir adımdır.

Önceki yzılarımda belirttiğim gibi oturun ve hayat hikayenizi yazın. Acımasızca yanlışları yüzünüze tokat gibi vurun. Ama bir o kadar da kendinize karşı ümitli ve vicdanlı olun ki kendi markanızı keşfedebilesiniz. Bulunduğunuz ortamın, çalıştığınız işin kıymetini bilmeyi ve şükretmeyi yeni öğreneceksiniz belki. Daha kötü olabilecekken ne kadar güzel durumlarla karşılaştığınızı fark edeceksiniz. Farkında olduğunuz bu durumlar aslında markanıza biçtiğiniz değerdir. Etrafınızın da ne değer biçtiğini fark edeceksiniz.

Küçük yaşta medyanın balon gibi ünlü yaptığu sanatçılardan, ya da baba parası ile hava atanlardan bahsetmediğimiz ortada. Okul yaşamında, iş yaşamında ve özel hayatında, belki de farkında olmadan her hareketi ile markasını ilmek ilmek dokuyanlardan bahsediyoruz.

Her ne kadar iş yaşamı ve özel yaşam gibi kategorizasyonları kabul etmeyerek hayata bir proje bütünlüğnde bakmaya çalışan biri olsam da markalaşma adımları her iki alanda farklı aksiyonlar gerektiriyor. Bunu da bir sonraki yazılarımda aktaracağım.

Yaşam hikayeniz, bilincinizi oluşturmuştur. Ve artık gerçeği algılama şekliniz bellidir. Asıl, doğru olan gerçekliğin ne olduğunu bazı olaylar başımıza gelince anlıyoruz. Buna da "tecrübe" diyoruz zaten. Kendi dışınızdaki insanlar için de aynı şeyleri düşünün ve sizin gerçeklerinizle başkalarına ait gerçeklerin ne kadar farklı olduğunu anlarsınız. Önemli olan ortak paydaları bilmeniz, ve hedef kitlenize sizi kabul ettirecek özel gerçekleri sunabilmenizdir.

Hikayeniz her ne kadar bir çok faktörden etkilenmiş ve kader çizgisinde devam ediyor olsa da yeni ve doğru bir şeyler yapmak için hiçi bir zaman geç değildir. Mümkünse silin geçmişten gelen yanlış algılarınızı ve takıntılarınızı, daha radikal düşünün, risk alın ve kendinize yeni bir fizibilite yapın. Üzerinizdeki tüm gereksiz yükleri atın. Size fayda getirmeyen arkadaşlarınızı görmeyin, yenilerini arayın. Sabah farklı bir saatte uyanın, hafta sonu farklı bir şeyler yapın, vefasızlık yaptığınız kişileri arayın, öğrenmek istediğiniz dili öğrenmeye başlayın, hayat arkadaşınız yoksa onu başka ve doğru yerlerde arayın. Ve daha stratejik pazarlama odaklı düşünün. Kendinize bir markanın yaptığı gibi "iletişim mecraları" yaratın. Yaptınız işi değerli kılın, hırsınızı yükseltin ama kontrol altında tutun. Bu cümleler o kadar uzayablir ki, uygulaması da o kadar zordur ki!

Ama zaten bu yazılar da bunları hatırlatmak için yazılmıştır. Koçluk, danışmanlık hizmetleri bunun için çıkmıştır. İnsan kelimesinin kökü unutmaktan geldiği için sürekli her şeye alışır, yapacaklarını unutur, öylesine devam eder hayata. Emin olun gelip kimse de bunu hatırlatmaz size sizi gerçekten sevenlerinizden başka. Gezmek, görmek, kitap okumak, eğitim almak, dünyadaki olayları, trendleri takip etmek, özellikle de toplumların tarihini az da olsa bilmek size çok şey kazandırır.

Başarılı, ünlü insanların yaş ortalalamasına bakın. Genç yaşta marka olabilmeyi başarmış çok az insan ve kurum vardır. Zamana, mekana, yaşadığımız topluma, iklime dahi bağlı olarak uymamız gereken yaşam dengesi ve süreci vardır. Zorlamayla, hırslı olmayla da bazı şeyleri yenemezsiniz. Bu doğal akışın içinde önemli olan sabır ve sebatla ilmek ilmek "marka dantelasını" dokumaktır.
Her yaş dilimini nasıl yaşadığımızı bilmemiz gerekiyor. Çocukluğunuzu, gençliğinizi hakkını vererek yaşayamamış olabilirsiniz. Hiç olmazsa orta yaşın ve ihtiyar delikanlı gibi olmanın güzelliğini yaşayın. Bu şekilde yaşamak sizi güler yüzlü, kendisi ile barışık, dışa açık bir marka yapar.

Ticari markaların bir değişim için karar vermesi, uygulaması, bunu hedef kitlesine kabul ettirmesi çok daha zor aşamalardır. İnsan ise daha dinamiktir. Gece gördüğü bir rüya ertesi gün o insana bir çok güzellik yaşatabilir, ya da huzursuz edebilir. Kişinin staratejik planlarını uygulaması için kimseden onay almasına gerek yoktur. Yönetim Kurulu başkanı da, işçi de kendisidir. Yeter ki şirketlerde yapılan haftalık, aylık müdür toplantıları gibi kendi kendinizle toplantı yapmayı unutmayın. Vurdum duymaz hiç olmayın, pahalıya patlar. Belki 30 yaşında değil ama 60 yaşında kesinlikle mutsuz eder sizi.

Toplumsal bilincin baskısını düşünün ve bununla savaşın. Evrensel, insancıl, özgür olmanın bilincini keşfedin. Bu keşfi yapanlar bildiğiniz gibi aslında toplumlara yön verenlerdir. Arka planda siz bilmeseniz de inşa ettiğiniz bilinç ve zihin modelinin en güzel parçalarını hayata sunuyorsunuz. Tüm davranışlarınız zaten bu yapıdan çıkıyor.

Yaşınız ne olursa olsun. Adı "kişisel markalaşma" olur başka bir kavram olur fark etmez ama durmayın bu cümle bittikten hemen sonra bir şeyler karalayın yaşamınızla ilgili ve başucunuza asın, onu sürekli okuyun. Siz de unutan ve dolayısıyla unutulanladan olmayın.

Sevgiyle kalın.

Girişimciler, Önce Siz Marka Olmalısınız

2008-07-01T09:48:00.005+03:00

Girişimci olmak hayatta alınabilecek en büyük risklerden biri. Hayatınızı ortaya koyuyorsunuz, belki gemileri yakıyorsunuz. En doğru iş planını uygulamaya koyuluyorsunuz. Çevrenizin, portföyünüzün, pazardaki rüzgarın size yardımcı olacağını düşünüyorsunuz. Aslında bunların en başında değeri yükseltilmesi gereken etken sizsiniz. Çünkü bu işin ilk sorumluluğu her zaman sizde olacak.
Öncelikle gireceğiniz sektörle ilgili dolu dolu bilgi, hatta pratik ve tecrübe sahibi olmalısınız. Paranızın olması ve bir sürü adam işe almak da sizi bir noktaya kadar kurtarabilir. Örneğin reklam ajansı kuracak birinin tasarım kursuna gitmesi, kendine bir Macintosh alması, en az bir kitaplık dolusu pazarlama kitabı alıp okuması, mümkün ise başka ajanslarda staj yapması gibi.

Artık ücretli değil iş veren konumuna geçtiğiniz için liderlik, koçluk ve idari yönetim işlerinin tümü üzerinizde demektir. İlk başta tabi ki zorlanmalar olacaktır fakat bu bölüme kadar yazdıklarımızı bir girişimci azami seviyede uyguluyor olmalı ki kişisel markanın gücü sattığı ürün ve hizmetlerin ağırlığını kaldırabilisin. İşi yönetmek her şeye karışmak demek değildir. Delegasyon yapmak, insiyatif kullandırmak, hata durumlarında öğretici olmak, analiz kavramını mantıklı olarak sürekli kullanmak gibi.

Adı üzerinde girişimci-lik. Yani önce konuşulacak sizsiniz. Sizi değerlendirecek olumlu ya da olumsuz görüş bildireceklerdir. İlk zamanlarda kurumsal iletişim süreci sürekli sizin üzerinizden akacak. Bir çok yerde boy göstermeniz gerekecek. Giyiminizden, konuşmanıza varana kadar bir çok şeye bakacaklar. Özellikle de hayat hikayenize bakarak marka değerinizi ölçecekler.

İşte ilk başta pazarlamanız gereken bu hayat hikayeniz olacak. En değerli bölümleri ön plana çıkaracaksınız ve sizinle röportaj yapmak için sıraya girmeliler. Sonra ürün ve hizmetiniz bu değerle birleşecek ve kurumsallaşmaya başlayacaksınız.

Müşterileriniz tüm sorunlarda size ulaşmaya çalışacaklar. Kişisel ve kurumsal marka hedefinize uygun imaj duruşunuzu koruyacakasınız fakat müşteriyi de memnun edeceksiniz. Sadece sizden ürün ya da hizmet alanlar değil, yanınızda çalışanlar da sizin müşteriniz olacak. Ülkemizde bol örneği olduğu gibi sürekli patronluk yapmak isteyen bir tip mi olacaksınız, yoksa çalışanlarınız arasında ayrım yapmadan her birine değer veren, onları dinleyen, öğreten, hataları karşısında “kovarım ha” moduna girmeyen bir yönetici mi olacaksınız.

Maalesef ki ülkemizde sanayi ve ticaretin gelişmemesi, dünya çapında söz sahibi olamayşımız en başta insan kalitesinden geçiyor. Türk tarzı değil uluslar arası iş yapma standartlarına sahip olmak bilgi, eğitim ve tecrübe gerektirir. Amacımız kimseyi küçümsemek, hor görmek değil. Ama rica ediyorum bakın orta ölçekli şirketlerin durumuna, hatta büyük holdinglerdeki yöneticilere. Hangi iş süreçlerini uygulamaya çalıştıklarını bir görün. Aile şiketi dahi olsa belli bir süre içerisinde kurumsal yapıya geçebilmeli.

Girişimci insan vizyoner olmalı, dünyadaki trendleri takip ediyor olmalı ve sürekli kendisini geliştirmeli, kişisel eksiklerini tamamlamalı. Dışa açık, herkesle iletişim kurabilen, fırsatları değerlendirebilen bir yapıda olmalı. Networkünü, etiketlerini segilemeli. Ve bu farklılıklarını kullanabilmeli.

Girişimciler, aslında işi siz almazsınız imajınız alır. Giyiminizden, kullandığınız arabaya, yanınızdaki kişilerin güzelliğine varana kadar bakılır. Mütevazi olmanız bir çok yerde aslında size eksi puan getirebilir. Bir çok potansiyel müşteri sizden daha havalı olmanızı bekler.

Kartviziti olmayan, web sayfası omayan, randevularına geç kalan, hitap yeteneği olmayan bir girişimcinin başarılı olması düşünülemez. Pazarlaması yapılan ürün ve hizmetin sürekli sahnede olması gerekir. Bu da girişimcinin sahnede olması, basın bültenleri yayınlaması, medyaya tanıtım yapması gibi yollardan geçer.

Tarihin adım taşları insanlardan oluşur. Bir tek kişi savaş da çıkarabilir, barış da yapabilir. Ülkelerin kaderlerine yön veren birkaç insan ve onların aileleridir. Aslında tüm ülkeyi o kişilerin algısı yönetir. Girişimciler için de öyle. Önce kendi kişisel marka imajınızı oluşturun. Hatta bu imaj güçlü ise ürün ve hizmetinizin kalitesi düşük dahi olsa tercih edilebilir, ama bir süre sonra bu da yetmez. Kişi ve kurum, ürün markası eş değerlerde olmalıdır.

Kabiliyetleriniz, ilgi alanlarınız, hedefleriniz, deneyimleriniz, kaynaklarınız neler, önce bunları keşfedin. Şirketinizin misyon, vizyon ve marka mesajını yazdığınız, reklamını yaptığınız gibi kişisel hedeflerinizi de yazın ve reklamını yapın. Sabırlı olmak, sebat etmek, sorunlar kaşısında pes etmemek, dik durmak, anlaşılır olmak, finansal planlamayı yapabilmek, maliyet muhasebesini kavramış olmak gibi bir çok özellik girişimcilerde olmak zorunda.

İsterseniz bir deneyin girişimciliği ve anlayın hayatı, marka değerinizi, hemen her şeyi. Neden mi, nasıl mı? Zor zamanlarınızda yanınızda olan kim, size müşteri açısından destek sözü verip hiç aramayan sormayan kim, maddi ve manevi açıdan en zor zamanlarınızda derdinizi kaç kişiye anlatabiliyorsunuz? Bu soruları siz çoğaltın, bu riski üstlenenlere gidin sorun. Çok kötü cevaplar alacaksınız, bunalacaksınız. Ama zaten bu bunalımdan çıkabilenler başarılı girişmci oluyor. Hem kişisel markasını zirveye çıkarıyor, hem de hedef pazarında genişleyebiliyor.

*** www.markasizsiniz.com da yayınlanan e-kitaptan alıntıdır.

Küçük ve Doğru Adımlar

2008-06-30T12:19:00.005+03:00

Kişisel markalaşma öyle yeni icat edilmiş bir şey değil. Sadece konuyu doğru algılayıp algılamadığımız ve bu konuda adım adım neler yaptığımız önemli. Bilirsiniz, sürekli yapılan hareketler alışkanlığa dönüşü ve neredeyse karakterimiz halini alır.

Kişisel markalaşmanın belki en büyük düşmanı, ya da "virüsü" düşünmeyi, analiz yapmayı bırakmaktır. Sonuç olarak da aksiyonu, harekete geçmeyi unutma durumu. Ve şikayetler, bahaneler v.s.

Kendimize söylediğimiz büyük yalanları bırakmamız gerek. Ve küçük adımlarla, kendimizi yormadan başlamamız gerek. Kendimize şu üç soruyu sorarak başlayabiliriz;

1- Ben kimim?
2- Kendime ait öz kaynaklarım neler?
3- Hedeflerimi gerçekleştirmek için nasıl görünmek istiyorum.

Sıra daha detaylı konularda

1- Özetiniz; Yaşamınızdaki duruşunuz nasıl, farklı, sizi taşıyan güçlü yönleriniz neler?

2- Değerlerinizi, özelliklerinizi listeleyin lütfen. Bunlar size hizmet ediyor mu? Bu hazineleriniz ile şu ana kadar nasıl yaşadınız? Sizi hangi noktaya getirdi?

3- Yetenekleriniz, karakter özellikleriniz ve imkanlarınız. Bunların hangileri size yardımcı ya da köstek oluyor. Bu çerçevede geleceğinizi nasıl tahmin edebiliyorsunuz?

4- İnsanlarla ilişkileriniz, köprüleriniz, anlaşma yöntemleriniz nasıl?

5- Ümitleriniz, hayalleriniz ve hırslarınız. Şimdiye kadar ne idi, yeni ne olabilir. Düzeltilmesi gerekenler neler?

Tüm bunları yazıya dökün, iki sayfa kadar olsun. Beyin fırtınasına başlayın, ya da yakın bulduğunuz kişilerden destek alın.

Gücünüzü, güçsüzlüğünüzü bilin. Gerçekten realist olarak bunu ortaya koyun. Olmyacak duaya amin diyen hırsının kurbanı olmuş insanları örnek alın.

Pazarlama planı satışı besleyen çalışmalardır. Bu plandaki önemli noktalardan biri de pazarın durumunu ve pazardaki yerinizi, gücünüzü bilmenizdir.

Kişisel markanız, çevrenizi kuşatan bir algı atmosferi gibidir. Sürekli sinyaller, dalgalar yayarsınız. Radyo ya da televizyon istasyonu gibi. Gerçekten de enerji yaydığmızı biliyoruz zaten. Fakat her hangi bir kişisel gelişme adımımız, etkisini hemen göstermez, zaman alır. Israrla devam edildiğinde artık kişisel markalaşmanız için büyük bir kazanım olur.

Farkındasınızdır, buraya uzun uzun yazmıyorum ki bir çırpıda okunabilsin diye. En uzun yazdığım e-kitap olarak www.markasizsiniz.com da var zaten. Sohbet tadında bir kitapçık gibidir. Amaç, her gün az dahi olsa bir şeyleri hatırlatabilmek. Çünkü insan kelimesinin kökü dahi unutmaktan gelir. Unutmak aslında bir nimettir – yoksa çatlardık- ama kişisel markamızı geliştirmeyi unutursak o zaman kötü.

Unutmayın, marka sizsiniz. Sevgilerimle.

Kişisel Markanıza Karşı Virüsler!

2008-06-27T11:46:00.009+03:00

Hayat, insanı aynı hataları yapmaya zorlar. Tabiatın kanunu derler ya, sanki onun gibi bir şey. Çünkü sizin ezberi bozmanız, farklılaşmanız, kendinizi geliştirmeniz her şeyin değiştiği anlamına gelmez. Siz değişirsiniz ama bir çok şeyin rağmına değişirsiniz. O nedenle adınız bir çok yerde "marka insan" olarak anılır. Bu kişisel marka farkındalığı, aslında bir çok virüs ile savaşarak, belki de onları hiç takmayarak ortaya çıkar.

Virüs görünmez, sessiz ve sinsidir. Bir şekilde damarlarınızdaki kanda gezer sanki. Ve kalbinizi, bir o tarafa bir bu taraf çevirir, şaşar kalırsınız. Beyniniz de bana göre çoğu zaman kalbimizin talimatına göre hareket eder. Duygusal zeka bu nedenle sürekli hatırlatılır, anlatılır insanlara. Peki, sürekli bir savaş içinde miyiz, yani asker miyiz biz? Hem evet, hem hayır. Nasıl mı, bakalım.

Öncelikle şunu kabul edelim. Hataya açık ve sürekli unutan, iyiliğe de kötülüğe de çabucak kanan, akışkan, alışkan varlıklarız. Aynı zamanda gururluyuz da! Bu dünyayı bizim yaratttığımızı, yaşamımızın tamamen bizim kontrolümüzde olduğunu zannederiz. Ve "zaman" ile anlaşmak yerine onun bir rüzgar gibi bizden sürekli bir şeyler alıp götürmesine izin veririz. Bu cümlelerin hepsini ben ”virüs okları” olarak adlandırıyorum. Yani kişisel markanızı öldürmeye çalışan oklar gibi.

Evet, bu oklara karşı bir savunma sistemi olmalı. En başta virüsün yayılabileceği ortamları, durumları ve kişileri keşfetmeliyiz. Örneğin;

- Zamanınızı gereksiz yere işgal eden kişi ve durumlar
- Hedefinizi ve motivasyonunuzu bir anda dibe vurduran kişi ve durumlar
- Çok yoğunum bahanesi ile boş zamanları değerlendirememe
- Bilgiye açlık değil de bilgisizliği kabullenmiş olmak
- Aynı alışkanlıklara devam etmek, her gün aynı monotonlukta hayata devam etmek
- Kendimizi, kişiliğimizi tanıyarak uygun işi ve geliştirme modellerini belirleyememek
- Uzlaşmanın, saygının, sabretmenin, hoşgörünün ne demek olduğunu başımıza kötü bir şey geldiğinde anlamak.
- Israrla ders almamak, yani unutmak ve aynı hatalara düşmek.
- Danışmamak, sormamak, "ben bilirim" modunda yaşamak.
- Ön yargılı olmak, herkesi olduğu yerde kabullenmemek.
- Hep başkalarını suçlamak, çözümü değil de sürekli problemi konuşmak.

v.s bu liste o kadar çok uzayabilir ki. Bunların hepsine "bilinçli farkındalık" ile yaşamamak da denilebilir.

Bu virüsler kalkan ister. Fiziki bir şey olmadığı için de bunu kılıca, oklara karşı kalkan olarak da düşünemeyiz. Kişisel markalaşma, gerçekten de bu virüslere karşı savunma oluşturmak, zafer kazanmaktır. Fakat yazdıklarımız hep savaş gibi oldu. Ben diyorum ki, tüm bunları kendimize dahi çaktırmadan yavaş yavaş düzelterek, geliştirerek davranış haline getirelim. Kişiliğimizi, karakterimizi değiştiremeyiz ama bir çok şeyi kalbimizle, mantığımzla kabullenebiliriz. Bir süre sonra emin olun siz de şaşırırsınız, çevrenizdekiler de.

Zaten isteseniz de istemeseniz de, 20-30-40’lı yaşlar derken o kadar çok şey öğreniyoruz ki yaşamdan. Kitaplar okuyoruz, eğitimler alıyoruz, başımıza bin bir türlü işler geliyor ve sabrediyoruz. Yani marka değerimiz kendiliğinden oluşuyor zaten. Önemli olan durumu fark etmek. Virütik ortamları, yayılma kanallarını kişisel markalaşmamız için kullanmak gerek. Ama sakın ha bir şeyleri düzelteyim diye kendinizi strese boğaraki kasarak, içi başka dışı başka görüntü vererek yanlış adımlar atmayın.

Marka sizsiniz, reklamınızı yapın.

Lütfen Kendimizi Kandırmayalım!

2008-06-25T10:51:00.006+03:00

Marka sizsiniz, derken gerçekten bu ifadeyi herkes için kullanıyoruz. Sadece, Google’da en üst sıralarda çıkan, sürekli televizyonlarda boy gösteren, tatil için ada satın alan insanlara ait değil bu kavram. Bu sloganvari iki kelime kendi içinde hem saygıyı, hem motivasyonu, hem de bir uyarıyı barındırıyor. Hatta kişisel hedef dahi gösteriyor.

Altı yıl kadar önce bu bu iki kelimeyi bir yazıda kullandığımda aynı şeyleri hissediyordum hala da aynı. Marka Sizisiniz projesi de bu amaçla ortaya çıktı. Eğer belli kişiler için olsa idi bir kaç ünlünün hayatını anlatır, onlara özel bölümler açar “fun club“ kurardık olur biterdi.

Kişisel gelişim diye adlandırılan her ne varsa aslında bu iki kelimeyi destekler ve yol gösterir. Ülkemizde de ısrarla bu konuyu yıllardır eğitim konusu yapan, insanlara faydalı bir şekilde sunmaya çalışan değerli profesyoneller var.Yurt dışında kişisel marka için özel kurumsal kimlik gibi reklam çalışmaları yapılıyor. Basıl materyaller, promosyonlar, kişisel kullanılan eşyalara varana kadar.

http://www.markasizsiniz.com/ da ”marka insanlar” diye bir menümüz var. Henüz çok az kayıt olsa da mesajımız anlaşılıyor. Bazı kişiler, bazı marka insanlarını yazdılar bile. Abisini, babasını, yazanda var. İş arkadaşını, ilk okul öğretmenini de. Kendi markasını anlatan da. İsteyen beğendiği, saygı duyduğu, örnek kabul ettiği sanatçıyı da yazabilir futbolcuyu da. İleride hem tasarım olarak hem de kullanım olarak bu uygulamalar gelişitirilecek.

Amacım, önce kendimden başlayarak “kişisel markalaşma“ farkındalığını artırmak. Hem kişisel, hem toplumsal gelişim diyerek sadece elit dünyanın kavramı gibi davranmayalım lütfen. Zenginler zaten zengin, ünlüler zaten ünlü. Bu kişilerin yaşam kurgusu zaten markalaşma üzerine kurulu.

Önemli olan daha fazla kişinin kendini geliştirmesi, yaşamı, insanları anlaması, hayatını mutlu ve en verimli şekilde geçirmesidir.

Lütfen kendimizi kandırmayalım. Her birimiz belli bir statüde markayız, reklamımızı yapalım.

Randy Siegel’den derleme;

2008-06-24T13:32:00.005+03:00

1- En az bir konuda güvenilir, uzman, doğru bir kaynak olmalısınız. Ve bu konuda viral etki yaratabilecek medya kanallarına konuşmalarınızı, makalelerinizi yayınlamalısınız. Elinizin altında, ya da herkesin ulaşabaileceği bir yerde ( blog-web v.s.) özgeçmişiniz, kısa hikayeniz, yakın zamanda çekilmiş bir fotoğrafınız olmalı.

2- Sosyal yapıdaki statü ve profesyonel mobilite için güçlü bir iletişimci olmak gerekiyor. Yazma ve konuşma kabiliyetlerinizi sürekli sorgulayın ve geliştirin.

3- Kendinizin pazarlama direktörü gibi ama basit bir şekilde yıllık pazarlama planınızı yapın ve bunu her üç ayda bir sorgulayın. Mümkün ise başkasına sorgulatın. Hedefleriniz, stratejiniz, aksiyon planlarınız ve zaman çizelgeniz bu dökümanda olmalı.

4- “Elevator speech“ diye adlandırılan 60 saniyelik kişisel tanıtımınız hazır olmalı. Siz kimsiniz, işinizi nasıl farklı yaparsınız ve sağladığınız faydalar neler?

5- Evde ve iş yerindeki yaşam stilinizi oluşturun. Çalışma masanızdan mutfak aksesuarlarına varana kadar. Yeni iş bağlantıları kurun ve o kişilerle temasta kalın. Güçlü, etkili marka insanları keşfedin.

6- Kişisel markanızın düşmanı ya da dostunun yine kendiniz olduğunu fark edin. Hangisini tercih edersiniz?

7- Kişisel giyim stilinizi etki alanlarına göre ayırın ve tarzınızı oluşturun.

8- Eğlence ve markalaşma ara sıra kesişir. Görgü kurallarını ve sosyal hayat trendlerini kaçırmayın.

9- Markanızı büyüleyecek kişilerle tanışın ve siz de büyüleyin.

10- Zamanınızı, tecrübenizi, paranızı gerçekten geri dönüşü olacak kişisel markalaşma çalışmaları için ayırın. Tutkularınızı değerlendirin, eğlenceyi ticarete dönüştürebilirsiniz.

11- İş dünyasındaki en değerli kozunuz kişisel markanızdır. Onu besleyin ki o da kariyerinizi beslesin.

Bu maddeleri, bu yazıları lütfen kendinize göre yorumlayın fakat sulandırmadan. Genel, geçer kuralları atlamadan. Çevrenizdeki marka insanların bu maddelerden hanigisini fazlası ile yaptığın gözlemleyin. Marka sizsiniz, reklamınızı yapın...

Markalaşmak iş hayatında ayrı, özel hayatta ayrı mı?

2008-06-23T11:03:00.005+03:00

Hayır, kesinlikle değil. Bu ayrımı zorla yapmaya çalışanlar da yapay davranıyor demektir. Bir bütünüz, her parçamız farklı zaman ve mekanlarda farklı davranamaz. Buna zaten iki yüzlülük ya da yanar döner ifadesini kullanırlar. Bir kişiliğimiz, bir karakterimiz ve bunun üzerine ekleyerek kendimize zorla da olsa öğrettiğimiz davranışlarımız var.

Kişisel marka denilebilecek insanlar çevresine bir “söz“ verir. Ve herkes o kişiyi o şekilde algılar. Aklımıza gelen kişi, ya da bir yerde hakkında konuşulan kişiyi tanıyorsak ve o anda aklımıza gelen ne ise o kişinin marka özelliği, değeri odur. Hırslı, pasif, agresif, insan odaklı, uzlaşmacı, problem çıkaran, şikayetçi v.s. Kendisinin farkında olmadan ve hayatı bilinçli bir farkındalık ile yaşamayan insanlar ne iş hayatında, ne de özel yaşamında mutlu olabilir.

Sabah, ailesine ya da birlikte yaşadığı kişielere “günaydın” demekten aciz birinin iş hayatında da bu nezaketi unutması kuvvetle muhtemeldir. Aile fetlerine töleransı olmayan birinin patronuna töleransı da olamaz. Ha, bazen hepimizin yaptığı hata şu olabiliyor “patrona ya da iş arkadaşlarına para, kariyer için fazlası ile tölerans göstererek eve gidince tüm hıncını aile fertlerinden çıkarmak”.

Geçenlerde yaptığım ve daha önceki yazılarımda anlattığım “davranış testi” bize şunu anlatıyor. Ne kadar sabrediyoruz, ne zaman patlıyoruz,bu açık agresif süresi ne kadar devam ediyor,sonrasında tamamen pasifliğe mi gömülüyoruz, ya da kin tutmaya mı başlıyoruz. Ne iş hayatı, ne de aile hayatı sabırsızlığı, tahammülsüzlüğü, çözümsüzlüğü kaldırmıyor. Olabildiğince uzlaşmacı, hoşgörülü, çözüm odaklı olmak gerekiyor.

Günümüzde insanların gurur damarı çok daha sert. Her şeyi emir, her şeyi hakaret, her şeyi kavga olarak algılıyoruz. Karşılıklı güven ortamı neredeyse sıfır. Ön yargılar en yüksek seviyelerde. İyi araştırın, marka diyebiliceğiniz kişilerde bunu göremezsiniz. Tabi “sus pus olun, her şeye evet deyin” demiyoruz, asla. Aksine kendinizi uygun bir şekilde gerçekten sesli ifade edin. Anlaşılmaz, kavranamaz, sır küpü gibi olmayın. İnsanlar müneccim değil ki. Pek az insan anlar gözlerden, duruştan, hareketlerden.

Siz siz olun kişiliğinizi parça parça etmeyin. İşte de, evde de aynı güzellikleri sergileyin. Özellikle aile yaşamınızda. Çünkü iş ve işteki insanlar geçicidir. Hayatınızı adadığınız insanlar aileniz, yakınlarınız ve dostlarınızdır. Her şeyden önce marka duruşunuzu bu insanlara gösterin.

Bunları yazmak kolay tabi, herkese başarılar :)

Kişisel Markanızın İnşası için

2008-06-21T12:35:00.001+03:00

- Sosyal networklerden yeterince ve doğru şekilde faydalanın.

- Farklılığınızı, güçlü yanlarınızı ortaya koyun ve gerçekten insanların bunu doğal olarak farketmesini sağlayın.

- Kişiliğinize, karakterinize, eğitim ve tecrübenize zıt işler yapmayın. Cesaret gerektiren işlere girebilirsiniz fakat yine de aynı güçlü yanlarınızı kullanırsınız. En uygun olan işi seçmek ve paraya dönüştümek size daha mutlu bir yaşam sunar.

- Başkalarına yardım edin, kazanmalarına yardımcı olun. Networklerde adınız daha güzel anılır. Bu aslında marka duruşunuzu sağlamlaştırmak için başkalarına verdiğiniz bir prim gibidir.

- Kendinizi bolca anlatarak kişisel markanızı inşa edemezsiniz. Bırakın başkaları sizden övgü ile bahsetsin. Yani hem reklamınızı yapın, hem de yaptırın.

- Köşenizde oturarak bu işi başaramzsınız. Görünün, internette, sektörünüzde, sosyal ortamlarda. İnsanlar sizinle birlikte oldukalrı anları unutamasınlar.

- Gerçek yaşam duruşunuzu ortaya koyun ve kendiniz olun. İnsanlar güvenilir, zeki ve karizmatik kişilerden etkilenirler.

Bunları Yaparsam

2008-06-20T11:00:00.000+03:00

1- Çok yoğun olabilirim ama gelen telefon ve e-postalara geç dahi olsa, planlı bir şekilde, olumlu, olumsuz yanıt vermezsem,

2- Toplumsal gelişimle ilgili etrafta nutuk atarken bir kişinin dahi kişisel girişimine katkıda bulunmazsam,

3- Beni yöneten insanlardan beklediğim anlayış ve saygıyı kendi çalışanlarıma göstermezsem,

4- Başka anne babalara kızarken kendi çocuğumu aynı şekilde yetiştirirsem,

5- Her yeni kişi ile tanıştığımda, ya da yeni bir proje ile karşılaştığımda büyük bir dolar işaret görmeyince, saygımı kaybedersem,

6- Yapılan bir emeğe, girişime “iki kalas, bir heves“ diyerek dalga geçersem,

7- İnsanları küçümseyerek, küçük dağları ben yarattım dersem,

v.s
v.s

marka insan olmayı nasıl düşünebilirim sizce?

Hikaye, Satar!

2008-06-18T11:31:00.000+03:00

Marka algısı uzun bir dönem sonunda biriken ve sonuçlanan bir algıdır. Bir araba markasının güvenlik hikayesi, ya da "hız" la ilgili hikayesi o kadar çok duyulmuştur, görülmüştür ki beynimize, kalbimize kaznılmıştır adeta. Ve bu hikaye devam ettiği sürece o markanın ayaklı reklamı gibi oluruz.

Kişiler için de aynı şey geçerli. Her ne kadar ön yargılarla yeni tanıştığımız bir kişiye notunu versek de aslında onun hikayesini araşırmaya başlıyoruz. Ve ayrıntıları öğrendikçe o kişiye gerçek marka notnu veriyoruz. Ya övgüyle bahsederek, her yerde onu tavsiye diyoruz ya da o kişiden uzak duruyoruz, adını bile anmıyoruz.

İstediğiniz kadar zorlayın, Bu hikaye sizden başkasını yansıtmaz. Yani hikayeniz, sizin hayalleriniz, ümitleriniz, aksiyonlarınız, davranışlarınızdır. Son 10 yıllık hikayenizi 10 cümlede yazın isterseniz. Zor olacağına eminim fakat doğru ifade ettiğiniz zaman karşınıza çok değerli bir tablo çıkacaktır. Fakat bu tabloyu doğru yerde, doğru zamanda, doğru kişilere sunamadığınızı görürsünüz. Ve yaşamınız devam ettiği sürece sonraki 10 yılda aynı yanlışları yapmamaya gayret edersiniz.

Şimdilerde hikayelere ulaşmak artıkçok kolay. İnternetten bir kişi hakkında küçük bir araştırma ile bir çok bilgiye ulaşabiliyorsunuz. Tabi ki doğruluğuna güvendiğiniz kayıtları seçerek. Ya da o kişi ile her hangi bir networkte tanışarak mailleşebiliyorsunuz.

Bugünlerde mail aracılığı ile tanıştığımız bir beyefendi bana "Google sizi şöyle tanımlıyor" deyince evet, doğrudur benim hikayem odur dedim. Yani isteseniz de, istemeseniz de hikayeniz kendiliğinden oluşuyor zaten. Önemli olan bu hikayenin etkileyic, vurucu, sarsıcı, yol gösterici olması.

Arada bir dünyayı durdurun, gerekiyorsa kimse ile mailleşmeyin, telefonlaşmayın ve hikayenize bir göz atın. Nasıl algılandığınızı bilin. Sonra "aaa bir türlü iş bulamıyorum, başarılı bir girişim yapamıyorum" demeyin.

Hani biyografi belgesellerinde bilenler o ilgili kişiyi anlatır ya. Sizin de anlatılmanız için hayata veda etmeniz gerekmiyor. Az da olsa nerede nasıl anlatıldığınızı bilin.

www.markasizsiniz.com adresindeki marka insanlar menüsünde de hem kendinizi, hem de iş ve özel yaşamınızdan "kişisel marka" diyebileceğiniz insanları anlatabilirsiniz. Hem de anlatılan diğer marka insanları da örnek alabilirsiniz.

En güzel hikayelere imza atmanız dileği ile.

Kişisel Markalaşma nasıl oluyor ya da olamıyor?

2008-06-13T23:35:00.000+03:00

Yıllardır kişilikle, davranışlarla, iletişimle ilgili farklı eğitimler aldım. Bazıları gerçekten çok etkileyici oluyor. Çünkü insan denilen varlığın daha iç dünyasına iniyor ve analiz, çözümleme yapıyor. Yani sıfır noktasından, hatta annemiz bize hamile kaldığından itibaren. Bu gibi konuları bilmek için illa ki psikoloji okumaya gerek yok. Bilimsel uzmanlık için tabi gerek var ama özet bilgileri öğrenmek herkes için zorunlu. Özellikle patronlar, yöneticiler ve tabi ki satışçılar için.

Bugünlerde çok beğendiğim, saygı duyduğum Ufuk Koç ekibinden Arcan beyin yaptığı iki testin sonucunu anlattığı eğitime katıldım. Önce belki bir çok kişinin bildiği şaşırtıcı gerçekleri tekrarlayalım;

1- 5 yaşına kadar kişiliğimizin % 85’i oluşuyor.
2- 5-14 yaş arası, yani ergenliğe kadar da % 15’i oluşuyor.

Yani olay bitti mi? Bundan sonra gerçekten de çocukluğumuzu yaşıyoruz. Sadece eğitim ve kontrollerle hatalı yönlerimizi düzeltmeye çalışıyoruz.

Özellikle bir çocuğun ilk üç yılı altın değerinde. İşle işleyebildiğin kadar. Güzel işleyemezsen ileride bir sorun paketi önünde. Bu eğitimi doğru verebilmek için isterseniz 3 üniversite 2 yüksek lisans bitirin. Yine de bakacaksınız ki çocuk 3 yaşına gelmiş olacak ve aslında bir çok eksik olduğun farkedeceksiniz. Tabi ki elinizden geleni yapmış olacaksınız belki ama yanlışlarınızı kim sorgulayacak. Tabi ki çocuğunuz büyüyünce onun yaşam karnesi aslında anne babaya verilmiş not olacak.

Bu işin çocukluk kısmı. Büyüdük ve 30 yaşına geldik diyelim. Bir şirkette çalışıyoruz. Yüzlerce, belki binlerce insan var iletişimde bulunduğumuz. Her biri ayrı telden çalıyor. Hiç biri birbirine benzemiyor. Ama şirket çıkarları ve para kazanmak için doğru iletişim kurma zorunluluğumuz var. Hani “insan sarrafı” derler ya o durumda da bir çoğumuz olamayabiliriz. O zaman ne olacak. Psikoloji, insan kaynakları araştırmaları artık çok gelişti. Bu değerlendirmelerden ikisini ele alalım. Eğitimin özeti gibi olsun.

1- Davranış Tarzı Testi (28 soru)
2- Kişilerarası Etkileşim (40 soru)
550 soruluk olanlar da varmış, şükredelim.

Davranış tarzına göre bazı sonuçlar;

Görev Odaklı-İnsan Odaklı-Pasif-Agresif gibi açılımlar var. Testin sonucunda örneğin görev odaklı ve agresif yelpazesinde çıkabiliyorsunuz. Yani sürekli güç, prestij, denetim, hedef, başarı isteyen panter, yönlendirici bir kişi. Ya da insan odaklı ve pasif yelpazesinde. Yani onay bekleyen, ekip isteyen, sadık, vefalı, aidiyeti bol olan bir kişi.

Kişilerarası Etkileşime göre bazı sonuçlar;

Örneğin baskı altındaki davranışlarımız. Çözüm için ne kadar girişkeniz ve düşündüklerimizi ne kadar, hangi şekilde ifade ediyoruz? Hangi sürede, ne kadar agresif oluyoruz. Ne zaman pes ediyor, ya da ne kadar süre içimize atarak, kin tutarak “hımmm ben sana gösteririm” diyoruz.

Tüm bunları tekrar tekrar okuyunca, eğitimini alınca kişisel markalaşmanın ne demek olduğunu sanırım daha iyi anlıyoruz. Bu eğitimlerin amacı öncelikle insanın kendini, varlığı, hayatı tanımasıdır. Kimse “ben böyleyim, ne yapayım” diyemez. O zaman bir çoğumuzun anne ve babası bu eğitimleri almış ve doğru uygulamış olmalı. Bu da imkansız gibi bir şey. Önemli olan çocukluktan ya da genlerden gelen güzellikleri, güçlü ve doğru davranışları korumak, eksik, zayıf ve hatalı yönleri de ısrarla değiştirmeye çalışmaktır. Ama bu arada zorlama ile gastrit olmadan.

Biraz uzun oldu ama konumuz kişisel markalaşma ve marka insanlar idi. Bu iki kavrama uyan insanları iyi inceleyin. Göreceksiniz ki bu anlattıkarımızı, eğitimini almamış olsa dahi çok iyi bilen, ona göre davranan gün görmüş, sabırlı, anlayışlı, yerinde konuşan, yerinde susan, sadece bakışları ile bir çok mesaj verebilen insanlardır. Bu arada “insan sarrafı” olmak için illa ki 70 yaşında olmaya gerek yoktur. Henüz 30 yaşındaki bir satışçı da hedef kitlesini, müşterilerini iyi analiz ederek bu sonuçlara ulaşır ve en uygun satışı yapar. Genç bir yönetici de her biri farklı kişilikleri olan 100 kişilik bölümünü de her birine bu testleri yapmış ve sonucunu biliyormuş gibi davranır ve yüksek verim alır.

Sonuç; Arcan beyin de eğitim sonunda ifade ettiği gibi "en zor olan insanını kendini yönetmesidir." Bu da zaten marka insan olabilmenin olmazsa olmaz şartıdır. Sakın bu yazıdan sonra anne babanıza ve çeverenize kızmayın :) Halinize şükredin ve kendimi daha çok nasıl geliştirebilirim, insanlığa daha çok nasıl faydalı olabilirm diye düşünün.

Saygılarımla ve teşekkürler Ufuk Koç ve ekibi.

Proje yerine otur!

2008-06-12T11:44:00.000+03:00

Bir önceki yazımızda projeyi tahtaya kaldırmış ve sorgulamıştık. Şimdi ise projeye “yerine otur ve bizden talimat bekle“ diyoruz. Bana göre projeyi çok fazla rahatsız etmemek ve biraz akışına bırakmak gerekiyor. Bir anda en güzel tasarım olsun, bir anda tüm aplikasyonlar devreye girsin, bir anda bilmem ne kadar hit alsın ve üye kaydı v.s. olsun. Uzun soluklu olması gereken projelerde acelenin birfaydasını şimdiye kadar hiç görmedim. Fakat anlaşılır, kullanılabilir bir düzeyde pazarı takip ederek projeyi hızlıca ortaya koymayı her zaman kural edindim.

Genelde düşündüğüm projeler uç, dünyada direkt aynı örneği olamayan uzun vadeli fayda getirecek projeler oluyor. Bir de hedef kitle herkes olmuyor doğal olarak. Örneğin bu proje için düşünürsek, kişisel markalaşmanın,marka insan olmanın ne demek olduğunu hiç düşünmemiş, ya da gereksiz olduğunu düşünen kitle zaten sayfamıza bile uğramaz. Bir de hayatın, insanlarla birlikte yaşamanın ne denmek olduğunu anlayan kişilere proje daha cazip geliyor. Bir de belli yaşın üzerindekiler“aman ne gerek var“ modunda davranıyor. Adım gibi eminim ki bu projeye marka insan kaydı gienler % 80 oranında 25-40 yaş arası kişiler olacak.

Şu anda içerik olarak sadece bir e-kitap var. Bir de marka insan kayıtlarını alıyoruz. Yavaş yavaş içerik zenginleşecek. Kayıtlar da artacak. Daha önce ahsettim mi bilemiyorum fakat ileride ”second life” gibi bir açılımı dahi düşünüyoruz. İşte projeden bazı tüyolar;

- Aynı etikete, özelliğe sahip kişiler sorgulanabilecek. İsim soyaddan da arama yapılabilecek. Harf indexine göre de aram verilebilir.

- Fotoğraf ekleme bir sonraki versiyonlarda olacak.

- Görüntülü kayıtlar da alınacak.

- Bu marka kişiye ne sormak isterdiniz? Özelliği olacak.

- İşini çok iyi yapan ender insanlar da marka olarak buraya yazılarak bir referans arşivi oluşmuş olacak.

- Bu kişisel markayı tavsiye etmek ister misiniz? Özelliği de olacak.

- Hiç tanımadığımız ama bazı konularda değerli ödüller almış insanlar da eklenecek. En başarılı girişimci v.s. gibi. Belki buna ayrı bir kategori açılabilir.

v.s. Bu kadar ipucu yeter. Yoksa tüm proje planını anlatacağız.

Proje tahtaya kalk!

2008-06-11T10:03:00.000+03:00

Projemizi sorguluyoruz. Henüz 3 hafta kadar oldu. Yakın çevremizden gelen çekinceler şunlar;

1- Çevremde pek marka diyebileceğim insan yok ki!

YORUM: Büyük yalan.

2- Marka insanlarımı burada anlatmamın bana bir faydası yok ki!

YORUM: Sosyal gelişime katkıda bulunmak ve bencillik durumunuzu tekrar sorgulayın.

3- Kişisel markalaşmayı pek anlayabilmiş değilim, hayatmı yaşarım olur biter.

YORUM: Doğru, öylesine bir hayat yaşar gidersiniz.

4- Sayfanız içerik ve tasarım açısından pek albenisi yok.

YORUM: Kesinlikle haklısınız, ama en iyisini yaparak hiç kimse projenin çıkışını geciktirmez. Genelde BETA versiyonu kullanıcı isteklerini, davranışlarını anlayabilmek için asgari kullanılabilir düzeyde proje devreye alınır. Sizden gelen talepler doğrultusunda geliştirmeler devam ediyor.

5- Marka Sizsiniz diyorsunuz fakat Marka İnsanlarımımızı yazmamızı istiyorsunuz, tezatlık yok mu?

YORUM: Kesinlikle var. Fakat projenin ilk amacı içerik amaçlı idi fakat marka insanlarınızı yazın uygulaması da cazip geldi ve buna da ağırlık vermek istedik. Zaten markasizsiniz.com a girilen kayıtlar bir süre sonra markainsanlar.com adresine alınacak. Ve asıl sosyal paylaşım bu siteden devam edecek.

6- Projenizin hedefini tam olarak anlayamadık.

YORUM: Bkz. Bu blogun ilk yazısı. Veya www.markasizsiniz.com anasayfadaki yazımız. Daha fazla kelime kalabalığı yaratmak istemiyoruz. Büyük çoğunluk tarafından anlaşılmaz ise zaten bu sayfalar Google gibi arama motorlarının derinliklerinde kaybolup gidecektir.

7- Marka insan olarak yazılan kişilerden izin alınması gerekmiyor mu?

YORUM: Bir çok yerde, örneğin yazılı ve görsel basında değişik kişilerden bahsediliyor. iyi ya da kötü. Ama izin alınmıyor. Sorun olduğunda, o kişi bu kaydı istemediği zaman sileceğiz. Bir de izin almak için bir irtibat tel,ya da e-mail gerkir. Şimdi çok yaşlı ya da vefat etmiş bir insanın e-mailini nasıl ulabilirim. Şimdilik bu izin prosedürünü uygulamıyoruz. Sadece marka insan olarak girilen kayıtların e-mail adresi var ie o kişiye bilgi maili gönderiyoruz.

Kişisel markanız için her gün bir şeyler yapın, marka insanlarınızı anlatın ve tanımadığınız marka insanları da tanıyın, örnek alın, bu fırsatı kaçırmayın.

Saygılarımla.

David F. D’Alessandro’nun “Kariyer Savaşı” adlı kitabından

2008-06-09T23:21:00.000+03:00

Biraz uzun gelebilir ama http://www.alitopusat.com/DergiMakaleDetay.aspx?detay=234 linkindeki yazıyı iş yerinde sürekli okumanız ve sürekli uygulamanız gerekebilir. Ya da yanınızda taşıyın, sabah servisle giderken okuyun ki, gününüzn nasıl geçebileceği konusunda hazırlıklı olun. Akşam okuduğunuzda da gün içinde yaşadıklarınızla yazılanların uygunluğunun ne kadar uyuştuğunu fark edin. Ama sakın patronunuz görmesin :)

Ben yine de size bazı alıntılar yapayım;

İyi bir şöhretin 5 kilit niteliği şunlardır:
1.Kazandığınız parayı hak edin.
2. Daima doğruları söyleyin.
3. İhtiyatlı ve basiretli olun. Ne zaman konuşacağınız ve ne zaman susacağınız hakkında kesin bir kararlılığa sahip olun.
4. İnsanların sizin için çalışmak istemelerini sağlayın. Sosyal birisi olun ve dürüstlüğünüzle bilinin.

Unutmayın, başarılı bir kişisel marka oluşturabilmek için şunları yapmalısınız:
— Bilinçli olun. Yaptığınız ve söylediğiniz her şeyin size geri döneceğini aklınızda tutun. İnsanlar sizi bunlarla yargılar.
— Doğru insanların sizi fark etmelerini sağlayın.
— Sizi daha üst noktalara taşıyacak nitelikler edinin.

Bir kez markanızı inşa etmeye başardıktan ve yükselmeye başladıktan sonra, ormanın bütünsel görünüşünü kaybetmeyin. Başarınızın sizi yutmasına izin vererek, kendinize takılı kalmayın. Bu hem insani yanınız, hem de kariyeriniz için kötüdür. Bunu engellemekle ilgili altı öneri şunlardır:
1. Kendi dehanız hakkında şüpheci olun.
2. Etrafınızda aynı derecede şüpheci insanlar bulundurun.
3. Ayaklarınızı yere sıkıca basın ve size insan olduğunuzu hissettiren dostlar edinin.
4. Kurbanlarınıza karşı anlayışlı olun.
5. Golf dışında ilgi alanları geliştirin. Size, dünyanın işten ibaret olmadığını hatırlatacak bir şeyler yapın.
6. Ailenize kimin baktığını unutmayın. Müşterilerle ve hissedarlarla bağlantınızı yitirmeyin. Büyük markalara sahip insanların ayakta durmalarının nedeninin, bu insanların başarılarını dünya ile bağlantı aracı olarak gördüğünü unutmayın. Toplumun onayını kazanmanız çok önemlidir.

Orta yaşta ya da kariyerinizin ortalarında olsanız bile, ivmenizi yitirmemek için gerekli on tavsiye şunlardır:
1.Kendinizi emsallerinizden ayırın. Sürekli onlarla kıyaslanacağınız için, ayırt edici ya da özgün şeyler yapmaktan ve söylemekten kaçınmayın.
2. Kolay teslim olmayın. Bir iki darbede hemen havlu atmayın. Hatalarınızdan ders alın ve bunları fırsata dönüştürün.
3. Sorgulamaktan korkmayın. Fırsatları, meydan okumaları ve terfi olanaklarını zorlayın.
4. Patronunuzun sizi kolay satın alınabilir biri olduğunuzu düşünmesine izin vermeyin. Maaşınızda küçük bir artış uğruna büyük bir meydan okumayı ya da fırsatı atmayın.
5. Hiç umulmadık yerlerde doğabilecek fırsatlara hazırlıklı olun.
6. Riskli ve gerçekleştirilmesi zor görevlere talip olun ve bunları yerine getirin.
7. Bir güven çemberi oluşturun. Size güvenebileceğiniz ve anlamlı tavsiyelerde bulunan insanlardan oluşan küçük bir çember oluşturun.
8. Markanızı değiştirmek için asla yaşlı ya da değilseniz, markanızı her gün yeniden kurun ve gerekli ayarlamaları yapın.
9. Yalan söylemeyin, dedikodu ve hırsızlık yapmayın.
10. Her gün yeniden kurduğunuz şöhretinize özenli davranın.

www.alitopusat.com dan alıntıdır.

Zafer Babür - Eczacıbaşı İş Geliştirme Müdürü

2008-06-09T22:59:00.000+03:00

Bugün Eczacıbaşı İş Geliştirme Müdürü Zafer Babür beye yeni projemiz hakkında bilgi verdim. O da marka insan olarak gösterebileceği bazı isimler iletti. Bunlar; Erol Aksoy, Ersin Pamuksüzer, Tevfik Aydın, Eren Talu. Gerçekten de her biri marka olmuş kişiler. Aslında Zafer bey de benim için marka bir insan. Neden mi?

1999 Şubat ve 2000 Ekim tarihleri arasında İktisat Bankası bilgi işlemde çalıştım. Zafer beyin adını çok duydum fakat bir türlü tanışma fırsatı olmadı. Aradan yıllar geçti. Banka kapandı v.s. Şimdi ne zaman bir yerlerde teknolojik yeniliklerden, bankacılık sektöründeki projelereden bahsedilse ve İktisat Bankası'nın adı geçse Zafer Babür adı bir çok kez geçer. Yani öyle bir noktaya geldi ki hiç tanımadığım bir insan zihnimde öyle bir yer etti ki benim için bir marka oldu. Eminim tanıyanlar onun marka bir insan olduğunu zaten biliyorlardır. Kendisi tevazu göstererek her ne kadar "ben marka değilim" dese de.

Zaten bana göre marka insanların en büyük özelliği yaşamda bir çok şeyi içine sindirmiş, sonradan görme olmayan mütevazi ama derin bir enginliğe sahip insanlardır.

Marka İnsanlar

2008-06-07T15:04:00.000+03:00

Marka insanlar menümüzde şu anda çok az sayıda kayıt var. Projeyi haber verdiğimiz kişiler marka insan kaydı yapmak için biraz düşünmeleri gerektiğini söylediler. Kesinlikle doğru. Bir insanın hayatındaki herkes, o insan için gerçekten etkili bir marka olamaz.

Biz de zaten onu rica ediyoruz. Hayatınızdaki en özel marka insanları, sıradışı yaşamları olan, insanları etkileyen kahramanlarınızı yazın diyoruz.

Yakın zamanda projenin bazı gizli detaylarını da buradan paylaşacağız.

Hedefimiz 2010'lu yıllar ama günlük, aylık hedeflerimiz dahi var.

Bu arada sormakta fayda var; direkt bu konseptte bir sosyal network sitesi duyan bilen var mıydı?

İlk kitap-çık denemesi

2008-06-07T14:44:00.001+03:00

www.markasizsiniz.com daki e-kitap menüsünde sohbet tadında kaleme aldığım bir kitapçık var. Konu tabi ki kişisel markalaşma ile ilgili. Aslında hayatın ta kendisi. Amatör olarak yazılan bu denemeyi eşim ilk okuduğunda bana şunu dedi; "iyi insan olmanın kitabını yazmışsın". Doğrudur, iyi insanların marka olması daha önemli değil mi. Ona bakarsanız mafya da terör örgütü de marka kimliğine bürünüyor ve etkisini gösteriyor.

Kitabı düzenlemeye ve güncellemeye devam edeceğim. Basılı olarak yayınlanır mı bilemiyorum ama ben şimdilik buradan yayınlamaya karar verdim.

Faydalı olabilmesi dileği ile yorumlarınızı beklerim efendim.

Unutmayın, "marka sizsiniz, reklamınızı yapın".

Başlarken;

2008-06-07T14:27:00.002+03:00

MARKA SİZSİNİZ VE MARKA İNSANLAR

Her insan doğuştan bir marka değeri taşır. Önemli olan aldığımız eğitim ve tecrübelerimizle bu marka farkımızı geliştirmek ve çevremize doğru, anlaşılır şekilde sunmaktır. İşini iyi yapan bir insan da bir çok kişi için markadır, güzel, hoşgörülü davranan kişiler de çevresi için bir markadır. Marka insanlar illa ki dünyaca ünlü, zengin, medyatik insanlar demek değildir. Daha kısaca ifade etmek gerekirse; sevilen, sayılan, kendisine özenilen, yaşamdaki duruşu ile çevresinde parmakla gösterilen insanlar “marka”dır. Bize göre örneğin en başta “marka sizsiniz”

Uzun zamandır ben de herkes gibi internetteki sosyal networkleri takip ediyorum. Eski arkadaşlarını bulanlar, yeni arkadaşlıklar kuranlar, iş dünyasından kişilerle tanışanlar. Bu liste uzayıp gidiyor. Fakat burada temel bir başlangıç var. Önce kendimizi tanıtıyoruz. Ve kendini tanıtan insanlar arasından birileri ile tanışıyoruz ya da network oluşturuyoruz. Yani burada hafif bir bencillik var gibi. Nasıl mı?
Doğduğumuz günden bu yana hayatta tek başımıza yaşamadığımıza göre ve çevremizde “kişisel marka” diyebileceğimiz insanlar olduğu halde neden bu kişileri anlatmayız internette. Her insanın doğuştan bir marka değeri taşıdığını düşünüyoruz. Ve insanlara “marka sizsiniz” diyoruz. Ve ekliyoruz, peki ya sizin marka insanlarınız kimler?

Saygı duyduğunuz, örnek aldığınız, imrendiğiniz, yanında iken huzur bulduğunuz size ilham veren, güç veren, sıra dışı yaşam hikayesi olan kahramanlarınız kimler. Yakınlarınız, iş dünyasından tanıdıklarınız, hiç tanımadığınız halde uzaktan takip ettiğiniz, ölmüş fakat toplumlara yön vermiş, sizi derinden etkilemiş insanlar kimler?

Problem; her insan bir ölçüde marka değeri taşıdığı halde kim biliyor, nerelerde anlatılıyor, tanıtılıyorlar? Ve bu değer biçilemez özelliklerini kim biliyor ve takdir ediyor? Bir çok sosyal network sitesinde arkadaşlarınızla bağlantı , başkaları ile dostluklar kuruyorsunuz. Fakat en değerli insanlarınızı özel bir konsept ile hiç bir yerde anlatmıyorsunuz. Sadece bazı networklerde hafif bahsediyorsunuz o kadar. Bencilliği bırakalım, güzel insanları daha çok insana anlatalım. O güzel insanlar da neden bu kadar özel olduklarını mütevazi bir şekilde anlatsınlar.

Aramakla bulamayacağınız değerli insanlar ve hayatta, iletişim kurabilir, tavsiyeler alabilir, ve hayatınıza yön verebilirsiniz. İnsanların buna ihtiyacı var mı? Milyonlarca üyesi bulunan networkler de daha 5-10 yıl öncesine kadar yoktu. Fakat ihtiyaç vardı ki tutuldu. Biz de diyoruz ki, iyi insanların güzel hikayeleri neden yazılmasın, neden okunmasın. Örnek alacağımız kişilere o kadar çok ihtiyacımız var ki!

Kişisel markanızı en doğru ve en güzel bir şekilde konumlandırabilmeniz dileği ile.

NOT: Marka insanların kayıtları ve sadece bu kayıtların girilebileceği web sayfası ilerleyen fazlarda www.markainsanlar.com üzerinden olacaktır. www.markasizsiniz.com ise içerik portali olarak devam edecek.

Saygılarımızla.